บทที่ 291

ความอยากรู้อยากเห็นของคนที่ล้อมรอบอยู่กระตุ้นขึ้นมา บางคนเริ่มยุยงวั่งฉีให้เดิมพันกับเธอ

วั่งฉีหน้าซีดเล็กน้อย ทำไมผู้หญิงสารเลวคนนี้ไม่หวาดกลัวเลยสักนิดนะ?

ถ้าหากเธอเดิมพันแพ้จะทำอย่างไร?

"วั่งฉี เธอเชื่อซูหลิงโหรวไม่ใช่เหรอ ในเมื่อเชื่องั้นทำไมไม่กล้าเดิมพันล่ะ?" เจียงเซิงยิ้ม

"ใครบอกว่าฉันไม่กล้า!" วั่งฉีกัดฟันพูด: "เจียงเซิง เธอรอคุกเข่ากราบขอโทษได้เลย!"

วั่งฉียังคงเลือกที่จะเชื่อพี่หลิงโหรว เพราะเธอรู้ว่าพี่หลิงโหรวไม่มีทางหลอกลวงเธอ

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาซูหลิงโหรว และเปิดลำโพง

หลังจากซูหลิงโหรวรับสาย วั่งฉีรีบพูดขึ้น "พี่หลิงโหรว พี่ต่างหากที่เป็นผู้หญิงของท่านเจ๋วใช่ไหมคะ พี่รีบยอมรับสิ!"

ซูหลิงโหรวเหมือนจะฟังความหมายอะไรออก จึงขมวดคิ้วแน่น: "วั่งฉี เธอกำลังพูดอะไรน่ะ?"

"พี่หลิงโหรว ฉัน......"

โทรศัพท์ถูกเจียงเซิงแย่งไป เจียงเซิงหัวเราะกับคนในสายแล้วพูดขึ้น: "ซูหลิงโหรว รบกวนคุณพูดในโทรศัพท์ให้ดี ๆ ว่าคุณใช่ผู้หญิงของซือเย่เจ๋วหรือไม่?"

เมื่อได้ยินเสียงของเจียงเซิง ซูหลิงโหรวสีหน้าเปลี่ยนไป สายตาเริ่มดุดันขึ้นมา

นังบ้าวั่งฉีเป็นควายเหรอ?

กล้ามากที่ใช้ชื่อของเธอไปยั่วยุเจียงเซิง

"พี่หลิงโหรว พี่รีบพูดสิ!" วั่งฉีร้อนใจเป็นอย่างมาก

ซูหลิงโหรวจับโทรศัพท์เอาไว้แน่นมากและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "วั่งฉี ฉันไม่เคยพูดกับเธอมาก่อนว่าฉันเป็นผู้หญิงของเย่เจ๋ว คำพูดแบบนี้ต่อไปอย่าพูดอีก"

เธอพูดจบก็วางสายไป

ซูหลิงโหรวโมโหจนทุบกำปั้นลงบนโต๊ะ วั่งฉีเพื่อนร่วมทีมโง่ ๆ ไม่มีสมองเลยสักนิดจริง ๆ!