บทที่ 331

เดิมคิดว่าเรื่องของแม่เธอจะทำให้เจียงเวยทำตัวดี ๆ หน่อย เพิ่งผ่านไปครึ่งเดือน เธอยังสันดานเดิมไม่เปลี่ยน

เจียงเซิงขมวดคิ้ว: "ช่วงนี้เจียงเวยไม่น่าจะหยุดนิ่งง่าย ๆ คุณอาแฟรงค์ คุณให้แองเจล่าช่วยจับตาดูเรื่องของเด็กสองคนเอาไว้หน่อยนะคะ"

สิ่งที่เธอกังวลมีเพียงลูก ๆ

แฟรงค์พยักหน้า

เจียงเซิงนั่งอยู่ที่ห้องทำงานครู่หนึ่ง เจียงเวยพูดว่าซือเย่เจ๋วขายเธอไปที่ถนนใต้ดิน ถ้าหากเป็นแบบนี้ เธอหนีออกมาจากถนนใต้ดินสถานที่แบบนั้นได้อย่างไร?

หรือว่าเธอไปถามซือเย่เจ๋วดีกว่า

เจียงเซิงมาที่สำนักงานบริหาร

ตอนที่เดินไปเคาะประตูห้องทำงาน กลับไม่ได้ยินเสียงตอบรับ จึงผลักประตูเข้าไปโดยตรง ด้านหลังก็มีเสียงของซูหลิงโหรวดังขึ้น: "เย่เจ๋วไปคุยโครงการกับลูกค้าที่ชั้นล่าง มีธุระกับเขาเหรอ?"

เจียงเซิงหันไปมองเธอแล้วยิ้มเล็กน้อย: "แน่นอน ฉันมาทานอาหารกับคู่หมั้นของฉัน ในเมื่อเขากำลังยุ่ง งั้นฉันก็กลับไปรอเขาก็พอ"

เธอกำลังจะจากไปเมื่อ ซูหลิงโหรวคว้าแขนของเธอไว้: " คุณเจียง คุยกันหน่อยไหม?"

เจียงเซิงมองดูมือของเธอที่จับตัวเองไว้แล้วเงยหน้าขึ้น: "คุณอยากคุยอะไรกับฉัน?"

ซูหลิงโหรวปล่อยมือ สบตากับเธอ: "หรือว่าคุณไม่อยากรู้ความแค้นระหว่างตระกูลซือกับตระกูลกุงเหรอ?"

จนกระทั่งทั้งสองคนเดินมาในทางบันไดหนีไฟ เจียงเซิงกอดอกมองดูเธอ: "คุณอยากบอกอะไรฉัน"

ซูหลิงโหรวสีหน้าเฉยเมย: "คุณปู่เกลียดคนตระกูลกุง เป็นเพราะตระกูลกุงวางมาดอยู่ฝ่ายเดียวกับฝ่ายซ้ายของราชวงศ์

แทนที่จะพูดว่าคนตระกูลซือเกลียดชังคนตระกูลกุง สู้พูดว่าคนตระกูลกุงก็ไม่เคยมีความรู้สึกที่ดีต่อตระกูลซือมาก่อน สองตระกูลนี้เป็นศัตรูกันอย่างแน่นอน"

เจียงเซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย: "นี่เกี่ยวข้องอะไรกับฉันเหรอ?"

ซูหลิงโหรวเดินเข้าไปใกล้เธอ แล้วยิ้มเย็นชา: "เจียงเซิง อย่าพูดว่าไม่เกี่ยวข้องกับเธออีกเลย กุงเห้อคือคุณตาของเธอ และคุณตาของเธอก็คือตัวการที่ฆ่าแม่ของเย่เจ๋ว"

"หมายความว่าอย่างไร?" เจียงเซิงหยุดชะงัก

"เธอไม่รู้จริง ๆ สินะ ดูท่าเย่เจ๋วไม่ได้บอกเธอจริง ๆ"

หลังจากที่ซูหลิงโหรวจากไป เจียงเซิงยังคงยืนอยู่คนเดียวในทางเดิน หัวใจจมดิ่งลงราวกับก้อนหิน