บทที่ 335

เมื่อได้ยินว่าเธอเต็มใจที่จะเชื่อในตัวเขา รอยยิ้มในดวงตาของซือเย่เจ๋วล้ำลึก ริมฝีปากค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้เธอ

เจียงเซิงนึกอะไรบางอย่างได้ จึงยกมือบังริมฝีปากของเขาที่ขยับเข้ามา

ซือเย่เจ๋วหรี่ตา ภรรยาตัวน้อยของเขาไม่ให้จูบ?

"เรื่องที่เจียงเวยไปถนนใต้ดิน เกี่ยวข้องกับคุณใช่ไหม?"

เห็นเธอถาม ซือเย่เจ๋วขมวดคิ้ว จับมือของเธอเอาไว้: "ฉันโยนเจียงเวยไปที่ถนนใต้ดินก็เป็นเพราะเจียงเวยหาเรื่องใส่ตัว ทำไมถึงถามแบบนี้?"

เจียงเซิงเม้มริมฝีปาก: "เรื่องที่เหยียนเหยียนกับนวนนวนถูกโจมตีทางอินเทอร์เน็ตเป็นฝีมือของเจียงเวย ฉันไปหาเธอแล้ว"

"เธอไปที่ถนนใต้ดินเหรอ?" ซือเย่เจ๋วสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้ไปถึงสถานที่มั่วสุมแบบนั้น?

ถ้าเกิดอะไรขึ้นล่ะ?

เจียงเซิงเลิกคิ้ว: "เธอไม่อยู่ที่ถนนใต้ดิน"

ซือเย่เจ๋วสายตาสุขุม ริมฝีปากบางเม้มลงเล็กน้อย "เธอหนีออกมาแล้วเหรอ?"

"อืม ฉันขอให้คุณลุงเรเวียร์ช่วยฉันตรวจสอบที่อยู่ ID ของหน้าม้าเหล่านั้น ฉันไปหาพวกเขา ถึงได้รู้ว่าเจียงเวยเป็นคนทำ ตอนที่ฉันคุยกับเธอ ฉันสงสัยว่ามีคนช่วยเหลือเธออยู่เบื้องหลัง"

ซือเย่เจ๋วกอดเธอเอาไว้ จากนั้นกดคิ้วต่ำลง: "เธอยอมให้ผู้ชายคนอื่นช่วยเหลือ แต่ไม่ยอมหาฉัน?"

เจียงเซิงอึ้งไปพักหนึ่ง

อันที่จริงเธอก็ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่มีเรื่องเธอไม่คิดจะเป็นฝ่ายไปหาซือเย่เจ๋วให้ช่วยเหลือเธอ

"เซิงเซิง ฉันเป็นผู้ชายของเธอ และก็เป็นที่พึ่งของเธอ" เขาจูบหลังมือของเธอ: "ฉันหวังอยากให้เธอพึ่งพาฉันให้มาก ๆ หน่อย"

เจียงเซิงยื่นมือออกไปโอบคอของเขา ในตอนที่เขากำลังตกตะลึง เธอเขย่งปลายเท้าและเป็นฝ่ายจูบเขา

หลังจากทำสำเร็จ แก้มของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อย: "ครั้งหน้าจะทำแน่นอน"

ความอ่อนโยนบนใบหน้าของซือเย่เจ๋วควบแน่นอยู่ในสายตา ฝ่ามือวางไว้ที่ท้ายทอยของเธอ จูบลงบนริมฝีปากนั้นอย่างหนักแน่น

เธอน่ะ รู้จักแต่ปลุกปั่นเขา

ซูหลิงโหรวแผ่นหลังพิงกำแพงยื่นอยู่นอกประตู ทำไมในตอนที่มาหาซือเย่เจ๋วต้องให้เธอเห็นภาพแบบนี้ด้วย