บทที่ 45

เจียงเวยได้ยินอะไรเข้าก็หยุดพวกเธอทันที "เดี๋ยวก่อน"

พนักงานหญิงสองคนมองกลับมาที่เธอ "ไม่ทราบว่าคุณมีอะไรเหรอ"

เจียงเวยชักสีหน้าพร้อมเดินเข้าไปถามว่า "นักออกแบบเครื่องประดับที่พวกคุณกำลังพูดถึงคือใคร?"

ทันใดนั้นเธอก็มีความรู้สึกไม่ดีขึ้นมาในใจ

"อ่า เธอคือ โซรา นักออกแบบเครื่องประดับระดับนานาชาตินี่น่ะ"

สีหน้าของเจียงเวยฉายแววอำมหิตทันที

กำมือให้เป็นหมัด

มันเป็นเจียงเซิง นังตัวดีนั้นจริงๆ เนี่ย!

ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงสิ่งที่เจียงเซิงพูดกับเธอเมื่อเธอจากไป ให้ตายเถอะ! มิน่าเลยที่นังนั่นยอมทิ้งไวน์เนอร์ ที่แท้เธอจงใจมาเกาะติดกับซือเย่เจ๋ว!

เธอสมเป็นนังตัวดีจริงๆ!

เจียงเวยมาถึงชั้นที่ 16 อย่างโมโห และเธอเห็นหลัวเชว่เดินออกจากออฟฟิศอย่างที่คิดไว้จริงๆ หลัวเชว่ตกใจเมื่อเห็นเธอ จากนั้นก้าวไปข้างหน้า "คุณเจียง ทำไมคุณถึง..."

"หลีกทาง!" เจียงเวยผลักหลัวเชว่ออกไปแล้วเดินตรงไปยังห้องทำงานของเจียงเซิง

หลัวเชว่รู้สึกสับสน เขาจำเป็นต้องแจ้งท่านเจ๋วทราบหรือไม่?

เจียงเซิงกำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะเพื่อออกแบบต้นฉบับ จู่ๆ เจียงเวย ก็บุกเข้ามาหยิบต้นฉบับของเธอออกไปและฉีกออกเป็นชิ้นๆ

"นังตัวดี ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเข้าใกล้เย่เจ๋ว เธอหมายถึงอะไร"

เจียงเวยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

เจียงเซิงหัวเราะเบาๆ กอดอกแล้วมองดูเธอ "นี่เป็นเงื่อนไขที่คุณซือออกให้ฉันเพื่อให้ฉันยอมสละหุ้นของไวน์เนอร์ไป เลยเปิดบริษัทจิวเวลรี่แห่งใหม่ให้ฉัน ทำไมล่ะ ฉันไม่แย่งหุ้นกับคุณแล้ว คุณไม่ควรดีใจเหรอ?"

เธอไม่ใช่ชอบใช้ซือเย่เจ๋วมาข่มขู่เธอหรือ ตอนนี้เธออยากให้ เจียงเวยรู้สึกถึงความรู้สึกถูกคุกคาม