บทที่ 50

เธอคิดเสมอว่ามันเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ

ปรากฎว่าผู้ชายในคืนเมื่อหกปีที่แล้วนั้นคือเขาจริงๆ!

เจียงเซิงเริ่มสูญเสียความสงบ

ไม่แปลกใจเลยที่เซียวหลานถามตัวเองว่าเฉินเฉินและหนวนหนวนเป็นลูกของเธอหรือไม่เมื่อเห็นพวกเขาในร้านอาหาร ไม่แปลกใจเลยที่เจียงเวยจะระวังเธอมากขนาดนี้และกลัวว่าเธอจะเข้าใกล้ซือเย่เจ๋ว

ฮ่าฮ่า เธอจะไม่มีวันปล่อยให้ลูกของเธอถูกพวกเขาแย่งไปเด็ดขาด! ใครก็ไม่ได้!

"เสียงดังกราว!"

เจียงเวยกวาดสิ่งของบนโต๊ะลงพื้น เซียวหลานเดินเข้าไปในห้องและเห็นเธออารมณ์เสีย เลยอดไม่ได้ที่จะถาม "เวยเวย ลูกเป็นอะไรไป?"

"แม่ ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง เย่เจ๋วจะถูกแย่งชิงไปโดยนังตัวดีนั่น!"

เมื่อเซียวหลานได้ยินอย่างนี้ เธอก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างประหม่า "เกิดอะไรขึ้น?"

เจียงเวยบอกเซียวหลานเรื่องที่ซือเย่เจ๋วเปิดบริษัทจิวเวลรี่แห่งใหม่ให้เจียงเซิง หลังจากได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของเซียวหลานเปลี่ยนไป

"เจียงเซิงนังตัวดีนั่น มีฝีมือจริงๆ" นับตั้งแต่ที่เธอกลับมา แม่ลูกสองคนนี้ก็ไม่มีวันอยู่สงบ

ในที่สุดเธอก็ออกจากไวน์เนอร์ไป แต่เธอกลับไปบริษัทจิวเวลรี่ที่ท่านเจ๋วเปิดให้

เธอครุ่นคิดอะไรบางอย่างได้และถามว่า "หรือว่าเรื่องของคุณหลินครั้งที่แล้วได้ถูกเปิดเผยแล้วเหรอ?"

"หยุดพูดได้แล้ว!" เจียงเวยกัดฟัน "นังตัวดีนั้นหนีไปแล้ว!"

ถ้าเธอไม่วิ่งหนี เธอจะตกอยู่ในมือของหลินเซียนยี่ได้อย่างไร?

ให้ตายเถอะ ทั้งหมดเป็นเพราะเจียงเซิง เธอต่างหากที่เป็นผู้หญิงควรนอนกับหลินเซียนยี่ในคืนนั้น!

เหงื่อเย็นโพล่งออกมาบนหน้าผากของเซียวหลาน "นังสารเลวนั่นยิ่งจัดการได้ยากขึ้น ไม่ได้เลยที่จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป"

เจียงเวยจับมือเซียวหลาน "แม่ ฉันไม่อยากรออีกแล้ว ตอนนี้เย่เจ๋วไม่เพียงแต่ไม่พอใจฉันเท่านั้น แต่ยังสงสัยเรื่องในเมื่อหกปีก่อนด้วยซ้ำ ฉันกลัวว่า... "