บทที่ 53

ซือเย่เจ๋วยกมุมปากเล็กน้อย "ไม่มีอะไร แค่ถามเฉยๆ"

"คุณลุงสนใจแม่บุญธรรมของเราเหรอ" เจียงนวนนวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

สีหน้าซือเย่เจ๋วแข็งทื่อเล็กน้อย

ดวงตาของเจียงนวนนวนเป็นประกายเจ้าเล่ห์ และเธอก็เอียงศีรษะและหรี่ตาลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว "งั้นคือลุงสนใจแม่ของเราเหรอ"

ซือเย่เจ๋วชะงักไป ลดตาลงแล้วยิ้มเบาๆ "ถ้าลุงบอกว่าใช่ล่ะ"

เจียงนวนนวนและเจียงเหยียนเหยียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

"แต่ลุงคะ ลุงมีแฟนแล้วนะ" เจียงนวนนวนแสร้งทำเป็นน่าเสียดาย

ดวงตาของซือเย่เจ๋วมืดลง "ใครบอกพวกหนูล่ะ?"

เจียงนวนนวนตอบกลับ "หนูได้ยินมาไง"

"เธอ... ไม่ใช่แฟนของลุง" ซือเย่เจ๋วก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาจึงอธิบายให้เด็กสองคนนี้ฟัง

เจียงเหยียนเหยียนขมวดคิ้ว "ถ้าเธอไม่ใช่แฟนของลุงแต่ลุงยังอยู่กับเธอ ใช้คำพูดของผู้ใหญ่ก็เรียกว่าผู้ชายเจ้าชู้!"

แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อของเขา พวกเขาก็ไม่ไว้ใจยกแม่กับเขา

ซือเย่เจ๋ว "..."

เจียงนวนนวนหันหัวของเธอ "พี่ชาย อย่าพูดแบบนั้นกับลุงสิ ลุงไม่ใช่คนเจ้าชู้นะ เขายังเลี้ยงกุ้งล็อบสเตอร์ตัวใหญ่ให้เราด้วยนะ"

เจียงเหยียนเหยียนส่งเสียงไม่แยแส "เลี้ยงกุ้งล็อบสเตอร์ตัวใหญ่มื้อหนึ่งให้หนู หนูก็ถูกซื้อเป็นพวกเลยเหรอ?"

น้องสาวของเขาที่น่าผิดหวังจริงๆ!

ซือเย่เจ๋วเอื้อมมือไปลูบผมของเขา "มันไม่ใช่อย่างที่พวกหนูคิด ลุงจะอธิบายให้หนูฟังได้ในอนาคต"

ต้องรอให้เขาเคลียร์ทุกอย่างให้เข้าใจก่อน

เจียงเหยียนเหยียนตกตะลึงและไม่พูดอะไรอีก

หลังจากทานอาหารเสร็จ เขาก็ส่งพวกเขากลับไปที่บริษัท และดูเด็กทั้งสองออกไป ซือเย่เจ๋วถึงกางฝ่ามือออกและพบเส้นผมสองเส้นที่ลูบออกจากศีรษะของเจียงเหยียนเหยียน

"หลัวเชว่"

หลัวเชว่หันศีรษะ "ท่านเจ๋ว มีอะไรเหรอครับ?"