บทที่ 86

ซือเย่เจ๋วเพิกเฉยต่อเขา ราวกับว่าเขาโดนพิษของผู้หญิงคนนั้นเข้า เขาแค่ไม่ได้เจอเธอครึ่งวันเอง เขาก็รอไม่ไหวที่จะพบเธออีกครั้ง

เขาให้เวลาเธอสามวันในการคิดเรื่องนี้ มันนานเกินไปจริงๆ

ณ วิลล่าไห่บิน

ระหว่างรับประทานอาหารเย็น เจียงเซิงถือตะเกียบคีบข้าวในชาม แต่ไม่มีความอยากอาหารเลย เธอเงยหน้าขึ้นมองเป็นครั้งคราว รู้สึกราวกับว่าลูกของเขาถูกคนแย่งชิงไปอย่างไรอย่างนั้น

เฮ้ ซือเย่เจ๋วเป็นคนหน้าหนามากทีเดียว

เขาบอกว่าจะให้เวลาเธอคิดเรื่องนี้ และยังไม่พลาดโอกาสเข้าบ้านเธอเพื่อทานอาหารเย็น

เจียงนวนนวนนั่งบนตักของพ่อ และความรู้สึกที่พ่อป้อนข้าวให้นั้นช่างมีความสุขจริงๆ!

แน่นอนว่าเขาไม่ใช่ให้ความสนใจกับหนวนหนวนคนเดียว ในบางครั้งเขาจะคีบอาหารให้เหยียนเหยียนและเฉินเฉินด้วย ปฏิกิริยาของเหยียนเหยียนไม่ได้ตื่นเต้นเท่ากับของเฉินเฉินหนวนหนวน ซึ่งอย่างน้อยก็ทำให้เจียงเซิงรู้สึกสบายใจเล็กน้อย

"พ่อจ๋า พ่อกินเยอะๆ นะ ลองชิมปีกไก่โค้กที่แม่ทำนะ" เจียงนวนนวนคีบปีกไก่ชิ้นหนึ่งลงในชามของซือเย่เจ๋ว

ดวงตาของเจียงเซิงขยับ "หนวนหนวน เขามีมือนะ เขาคีบเองได้"

"แม่อิจฉาหรือเปล่าจ๋า?"

เมื่อเห็นว่าหนวนหนวนดูมีความสุขมาก ตะเกียบในมือของเจียงเซิงก็เกือบจะหัก

ซือเย่เจ๋วเลิกคิ้ว และลูบผมของหนวนหนวน "อืม แม่ของหนูคงจะอิจฉาจริงๆ นะ"

เจียงเซิงก้มหัวลงกินข้าวและไม่อยากพูดอะไรอีก

ซือเย่เจ๋วคีบปีกไก่ลงในชามของเธอ "ไม่ต้องกังวล ผมยังรักคุณอยู่"

เขาจะเอาแต่ใส่ใจกับเด็กๆ จนละเลยภรรยาตัวน้อยของตัวเองแบบนี้ไม่ได้เลย ภรรยาตัวน้อย ใช้คำนี้เหมาะจริงๆ

เธอยังสาว สวย หุ่นดี มีความสามารถ เธอคู่ควรกับเขามาก เพียงแต่ภรรยาตัวน้อยคนนี้ช่างทรมานคนเหลือเกิน ได้แต่มองอย่างเดียวแต่แตะต้องเธอไม่ได้ เขาควรทำอย่างไรดี?

หากเจียงเซิงรู้ว่าซือเย่เจ๋วกำลังคิดอะไรอยู่ในขณะนี้ เธออาจจะเอาชามมาขว้างใส่หน้าเขาแล้ว

เธอมองดูปีกไก่ที่เขาตักให้เธอในชาม แต่ไม่นานก็คีบปีกไก่ขึ้นมาแล้วใส่ลงในชามของเจียงเหยียนเหยียนว่า "พ่อของหนูบอกว่าเขาจะรักหนู และให้กินเยอะๆ หน่อย"

เจียงเหยียนเหยียนเหลือบมแงสีหน้าที่เย็ฯชาลงของซือเย่เจ๋วแวบหนึ่ง และคีบปีกไก่ลงในชามของเจียงเฉินเฉินอย่างใจเย็น "จะรักหนู และให้กินเยอะๆ หน่อย"