ตอนที่ 6

บทที่ 6

“ก็มันจำเป็น ฉันไม่อยากถูกคลุมถุงชน อีกอย่างฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปมีอะไรกับเขาแบบโจ่งแจ้งขนาดนั้น ฉันก็แค่อยากจะไปสารภาพรักกับเขา แต่ฉันไม่กล้า ฉันก็เลยต้องดื่มเล่าย้อมใจ แล้วจากนั้นฉันก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าขึ้นไปบนห้องนั้นได้ยังไง” ยิ่งได้ฟังพริมรตาก็ยิ่งกุมขมับ อยากบ่นอยากด่าออกมาแรงๆ แต่ก็ทำไม่ได้ ด้วยรู้ว่าแค่นี้เพื่อนก็คงบอบช้ำมากพอแล้ว

“โอเค! งั้นแกช่วยเล่าทุกอย่างมาให้ละเอียดก็พอ” หลังจากนั้นแวววิวาห์ก็เล่าทุกอย่างเท่าที่ตัวเองจำได้ให้เพื่อนฟังอย่างละเอียด โดยไม่รู้เลยว่าตรงนั้นไม่ได้มีแค่พวกเธอสองคนอีกต่อไป แต่ยังมีใครอีกคนที่ได้ยินทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ

ในขณะที่สองสาวพากันกลับไปตั้งหลักที่ห้องของตัวเอง เขาซึ่งเป็นคนที่พวกเธอตามหาก็กำลังตามสืบเรื่องเธออยู่เช่นกัน ด้วยการเริ่มสืบจากต้นตอของเรื่อง

“ริสาดีใจมากเลยนะคะที่รู้ว่าคุณให้ตามริสาอีก ทีแรกก็คิดว่าคุณจะโกรธที่ริสาสะเพร่าจนขึ้นมาพบคุณไม่ได้ แต่เห็นแบบนี้ริสาก็สบายใจ แต่จะว่าไปก็น่าโมโหผู้หญิงคนนั้นนะคะ ถ้ายัยขี้เมานั่นไม่ชนริสาจนคีย์การ์ดเราสลับกัน ป่านนี้เราสองคนคงมีความสุขกันไปนานแล้ว” มาริสาสาวไซส์ไลน์คนเมื่อคืนวานบอกด้วยความขุ่นเคือง ในขณะที่เขายังนั่งฟังบนโซฟาด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“ถึงเมื่อวานเราจะคลาดกัน แต่วันนี้ริสาจะทำให้คุณมีความสุขที่สุด ให้คุ้มกับที่คุณเจาะจงเรียกริสามาโดยเฉพาะ” มาริสายิ้มเต็มหน้า แค่คิดว่าอีกฝ่ายมีใจพิสมัยจนถึงขั้นเรียกหาอีก เธอก็ยิ่งได้ใจ

“คุณภาคินรู้ไหมคะว่าคุณคือคนแรกที่ทำให้ริสายอมรับงานนี้ ถึงริสาจะยังไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้ แต่ริสาจะพยายามทำให้คืนนี้ของเราเป็นคืนที่วิเศษที่สุด” ว่าแล้วสาวไซส์ไลน์นุ่งน้อยห่มน้อยก็เยื้องย่างเข้ามาหา พลางขยับคอเสื้อให้ร่นลงไปราวกับอยากอวดทรวงอกคัพดีให้เขาได้ชื่นชม ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า แต่เขากลับยังนั่งเฉย ไม่แม้แต่จะยื่นมือมาแตะต้องอย่างที่ควรจะเป็น จึงอดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะชอบให้เธอเป็นฝ่ายเริ่ม และอยากให้เธอบริการเขามากกว่า

คิดได้ดังนั้นสาวคัพดีจึงนั่งคุกเข่าอยู่ที่หน้าขาแข็งแกร่ง หวังจะให้เขาได้มองเห็นอกอวบๆ ของตัวเองชัดๆ ขณะเดียวกันกระโปรงที่ขนาดไม่นั่งก็ว่าสั้นแล้ว พอนั่งปุ๊บก็ร่นขึ้นไปถึงไหนต่อไหน หญิงสาวสยายผมด้วยท่วงท่าที่คิดว่ายั่วยวนที่สุด ก่อนจะยื่นมือไปลูบไล้ตรงเป้ากางเกงเขาอย่างอ้อยอิ่ง เธอกัดริมฝีปากพลางมองไปที่เป้ากางเกงนัยน์ตาเป็นประกาย ก่อนจะเลื่อนมือไปปลดตะขอกางเกงและรูดซิบลงมาอย่างรู้งาน