บทที่ 1

ภาคกำลังกลัดกลุ้มกับปัญหาใหญ่ระดับชาติ สำหรับเขาปัญหาแรกคือเลขาคู่ใจกำลังจะลาออกในอีกสองเดือนข้างหน้าเพราะเธอท้องและต้องการออกไปเลี้ยงลูก พาฝันหรือคุณพา เป็นเลขาคู่ใจเขามาเกือบแปดปี ตั้งแต่เขาเริ่มทำงานใหม่ ๆ ปัญหานี้แก้ได้ด้วยการรับเลขาใหม่

แต่ปัญหาที่สองนี่สิ ปัญหาระดับชาติ ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นระดับโลกเลย เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะไอ้นั่นของเขามันไม่ขันไง

ใช่…นกเขามันไม่ขันมาสองเดือนแล้ว ไม่ว่าเขาจะให้น้ำหรือให้อาหารมันแค่ไหน มันก็ไม่ยอมขัน เขาไม่ได้นอนกับใครมาสองเดือนแล้ว ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เขาเป็นพวก “ไม่เคยว่างเว้น” จากกิจกรรมร้อนแรงแบบนี้เลย

เขากำลังขาดเซ็กซ์และต้องการมันอย่างมาก แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรมันก็ไม่แข็ง เขาถึงขั้นอยากจะลองยาไวอากร้า แต่อีกใจก็ยังกลัว

ครั้นหันไปพึ่งหมอ หมอก็บอกเพียงว่า “ช่วงนี้คุณภาคอาจจะเครียดเรื่องงาน ผมว่าพักผ่อนเยอะๆ ลดการดื่มลงบ้างน่าจะช่วยได้นะ”

หึ! ช่วยได้กับผีอะไร เขาทำมันมาแล้วทุกอย่าง แต่ก็ยังไม่หาย

ภาคนั่งมองวิวนอกหน้าต่าง หรือนี่จะเป็นบาปกรรมที่เขาทำให้ผู้หญิงเสียใจมานับไม่ถ้วน แถมเซ็กซ์แบบวันไนต์สแตนด์ก็ทำมาอย่างโชกโชน เพราะอย่างนี้หรือเปล่า สวรรค์ถึงได้ลงโทษเขา

“ท่านรองฯ คะ วันนี้มีสัมภาษณ์เลขาคนใหม่นะคะ” พาฝันเดินมาบอกเจ้านายเพราะอยากให้เขาสัมภาษณ์เอง ถ้าเธอเป็นคนสัมภาษณ์แล้วเขาไม่ถูกใจก็จะลำบากอีก

“ผมไม่อยากสัมภาษณ์ คุณเลือกมาเถอะ หรือไม่ก็ให้ท่านประธานช่วยเลือกให้หน่อย นั่น…เขามาโน่นพอดี” ภาคชี้ไปทางภาคี ท่านประธานซึ่งเป็นพี่ชายของเขา

“มีอะไร” ภาคีถามขึ้น เมื่อเห็นทั้งสองคนคุยกันและน้องชายของเขาหน้าตาบอกบุญไม่รับ

“ท่านรองฯ จะให้ท่านประธานสัมภาษณ์เลขาคนใหม่แทนน่ะค่ะ” พาฝันตอบท่านประธานอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“ตกลงมึงหรือกูเป็นลูกน้องกันแน่” ภาคีถามขึ้นเมื่อเห็นน้องชายทำหน้าหงอย

“กูไม่สบาย จะไปหาหมอ” ภาคตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“มึงเป็นห่าอะไร ไอ้รองประธาน”

“มึงไม่ต้องรู้” ภาคเดินออกจากห้องไป ตอนนี้ปัญหาเรื่องเลขาเขาไม่หนักใจแล้ว ให้ไอ้ท่านประธานมันแก้ปัญหาแล้วกัน มันมีหุ้นเยอะกว่าก็ต้องทำงานหนักกว่า

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

อาการของภาคยังไม่ดีขึ้น เขาใช้หลายต่อหลายวิธีในการรักษา ตอนนี้คู่นอนของเขาเริ่มบ่นกันแล้วเพราะต้องใช้ของปลอมแทนไปก่อน พวกเธอก็พยายามช่วยเขานะ ทั้งสาว รูด อม ดูด สารพัดวิธีที่จะทำได้ แต่สุดท้ายนกเขาก็ยังคอพับคออ่อนเหมือนนกใกล้ตายเช่นเดิม

“กูเป็นห่าอะไรวะ!” ภาคสบถออกมาอย่างหัวเสีย

“ท่านรองฯ ขออนุญาตค่ะ” พาฝันเดินเข้ามาพร้อมกับเลขาคนใหม่ของเขา ภาคเห็นแล้วถึงกับถอนหายใจ จากนกเขาที่ใกล้ตาย ตอนนี้คงได้เหี่ยวแห้งตายไปจริงๆ

เลขาคนใหม่แต่งตัวมิดชิดชนิดที่เขายังร้อนแทน ถามว่าถูกระเบียบไหม ก็ต้องตอบว่าถูกระเบียบแบบสุดๆ

“คุณรริดา นี่ท่านรองประธานภาคค่ะ ท่านรองฯ คะ นี่คุณรริดา หรือเรียกสั้นๆ ว่าริดาค่ะ”