บทที่​ 9 ชายโรคจิต​คิดถึงเธอ

เถาซูตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยท่าทางอิดโรย

เธอขยับตัวเล็กน้อย แต่พบว่าเธอถูกผูกติดอยู่กับเตียง

"ที่รัก……"

เสียงผู้ชายพูดเสียงต่ำ เมื่อเถาซูได้ยินเสียงนั้นเธอก็เสียวสันหลังวาบ

ไอ้คนผู้ชายโรคจิต !

"ใครกันแน่? คิดจะทำอะไร !"

เถาซูกำลังดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองหลุดจากการถูกมัดอย่างสุดริด

มือๆหนึ่งที่สวมใส่ถุงมือจับที่เอวของเถาซูจนทำให้เธอรู้สึกอับอายอย่างมาก

"ที่รัก ผมคิดถึงคุณจังเลย... "

ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเย้ายวนใจ

"ฉันเตือนแล้วนะว่าอย่าให้มากเกินไป ! คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ? " เถาซูพยายามข่มขู่อีกฝ่าย

คน ๆ นั้นเป็นเสียงหัวเราะดัง ๆ พร้อมกับลูบไล้ทั่วเรือนร่างของเธอจนเธอรู้สึกขนลุก

"หลี่เจ๋อเฉิงไม่เต็มใจที่จะให้เงินคุณ คุณจะไปเรียกร้องทำไม ? "

เถาซูตกใจ เธอไม่คิดว่าชายคนนี้จะเป็นตัวละครตัวเล็ก ๆ ที่คลุมเครือในบริษัท

"คุณคือจางต๋าจากฝ่ายการตลาด? " เถาซูสามารถเดาได้จากความรู้สึก

ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไร แต่เถาซูรู้สึกถึงแรงกดจากร่างกายของเขา และดูเหมือนว่าเธอเดาผิด

"ถ้าไม่ใช่จางต๋า คุณก็คือเฉินห้าว!" มีผู้ชายสองคนนี้เท่านั้นที่จะเป็นได้

จากนั้นชายคนนั้นยกมือขึ้นมาวางบนหน้าอกของเถาซู และบีบหน้าอกเธอจนเธอต้องร้องครวญคราง

"คุณมีผู้ชายมากมายในบริษัทงั้นหรือ !" เสียงของชายคนนั้นดูโกรธมาก

เถาซูหัวยุ่งเหยิงไปหมด

"คุณเป็นใคร? กัวไค ? หลี่เจ๋อเฉิง ? หลี่เจ๋อเฉิงใช่ไหม ?!"

ชายคนนั้นไม่ตอบสนอง แต่กลับถอดเสื้อผ้าของเถาซู

"หลี่เจ๋อเฉิงไม่ให้เงินคุณ ผมจะให้คุณเอง"

หลังจากที่ชายคนนั้นพูดเสร็จเขาก็เอนตัวลง