ตอนที่ 7 ผัวแก่ (NC++)

"รู้จักลุงที่แปลว่าผัวไหม" บ้า อีตาลุงนี่มันบ้าไปแล้ว

"หยุดนะ!! ละ ... ลุง หยุดนะ!!" ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เมื่อมาร์ตินไม่เพียงแค่ไม่ฟังแต่กลับดูดดุนปลายถันอย่างรุนแรงอีกด้วย

"อืมมม" น้ำตาใสไหลกลิ้งลงบนพวงแก้มนวลเป็นทาง สิ่งที่มาร์ตินทำไม่ได้ทำให้เธอเสียวซ่านเลยสักนิด น้ำพั้นช์พยายามดีดดิ้นให้หลุดออกจากพันธนาการของมาเฟียหนุ่ม แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดเธอแน่นขึ้น

มือหนาของมาร์ตินปล่อยท่อนแขนของน้ำพั้นช์ให้เป็นอิสระ เขาใช้สองมือหนาของตัวเองรูดกระโปรงตัวสั้นของเธอให้ร่นขึ้นมาเหนือเอวคอดขณะที่คนบนหน้าตักใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบเข้าที่แผงอกแกร่งของมาเฟียหนุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ฉันบอกให้อยู่เฉยๆ ไม่เข้าใจรึไงวะ" มาเฟียหนุ่มตวาดใส่คนตรงหน้า เขารู้สึกรำคาญที่คนตัวเล็กดิ้นเร่าๆ ราวกับคนที่ไม่เคยต้องมือชาย ก็ในเมื่อเขาเห็นเธอแรดออกอย่างนั้น

"ก็ปล่อยฉันซิ อย่ามาทำแบบนี้กับฉันนะ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะไอ้แก่" เมื่อเส้นความอดทนขาดผึงน้ำพั้นช์สาดคำด่าทอใส่มาร์ตินอย่างไม่เกรงกลัว จนเธอลืมไปว่าตอนนี้เธอเป็นฝ่ายเพลี้ยงพล้ำให้กับเขาอยู่

"อยากลองมีผัวแก่ดูไหมละ เผื่อจะติดใจขึ้นมา" ขณะที่ปากพูดมาร์ตินใช้ท่อนแขนแกร่งของตัวเองยกตัวเด็กสาวขึ้นเล็กน้อยก่อนรูดแพนตี้ตัวบางลงอย่างรวดเร็วทำให้ตอนนี้ดอกไม้งามของเธอกำลังเสียดสีอยู่กับสิ่งที่อยู่ภายในกางเกงยีนส์ตัวสวย

"กรี๊ดดดดดดดดดด!!! ปะ ... ปล่อยฉันนะ" น้ำพั้นช์ดีดดิ้นพล่านเมื่อถูกถอดแพนตี้ตัวบางออกอย่างไม่ใยดี หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อได้ยินเสียงของคนใต้ร่างปลดเข็มขัด

แกร่ก~

"อ๊ายยยยยย อย่านะ!!! อย่ามายุ่งกับฉันนะ!!!" น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความกลัวถูกสาดพ่นออกมา แต่มาเฟียหนุ่มก็ยังไม่หยุดการกระทำป่าเถื่อนของตัวเอง เขาจับเธอให้พลิกลงมาแทนที่แล้วตัวเขาอยู่ด้านบนแทนเธอ

"อย่านะ ... ฮึก ... อ๊ายยยยยยย!!! เอามันออกไปนะ" ความกลัวถาโถมเข้าใส่เธอราวกับคนเสียสติเมื่อคนด้านบนถอดกางเกงยีนส์ตัวสวย เขางัดเอาใจกลางความเป็นชายที่แข็งขืนพยายามดันเข้ามาในช่องทางรักที่ไม่มีน้ำหล่อลื่นเป็นตัวเบิกทาง

"อยู่นิ่งๆ" น้ำเสียงราบเรียบของมาร์ตินที่เอ่ยออกมา มันยิ่งทำให้น้ำพั้นช์พยายามดีดดิ้นเพื่อให้หลุดออกไปจากตรงนี้ มือหนาข้างหนึ่งจับบ่ามนไว้มั่น เขาเหลือบตามองคนใต้ร่างเพียงนิดก่อนพยายามดันแก่นกายใหญ่เข้าช่องทางรักฝืดเคือง

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!"

ปัก!!!

กึด!!

มาร์ตินยกมือขึ้นปิดปากคนตัวเล็กเอาไว้ เมื่อใจกลางความเป็นชายของตัวเองดันเข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้น มาเฟียหนุ่มก้มลงพรมจูบรอบลำคอขาวระหงที่ตอนนี้มันกำลังแดงเถือกด้วยเลือดในกายของหญิงสาวที่กำลังพุ่งพล่าน

"อ่าา~ แน่นฉิบหาย" ทันทีที่แก่นกายเข้ามาได้ มาร์ตินรับรู้ได้ในทันทีว่าผู้หญิงที่ตกเป็นของเขาคนนี้ยังไม่เคยผ่านมือชายคนไหน มันเป็นเรื่องเซอร์ไพรที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน และมันทำให้เขาพึงพอใจ

"อื้ออออออออ!!"

ปัก!! ปัก!! ปัก!!! ปัก!!

เขาใช้มือหนาเพียงข้างเดียวจับบ่ามนของคนตัวเล็กเอาไว้ ก่อนกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าไปด้วยความรุนแรง จนตอนนี้สามารถเข้าไปได้สุดลำโคน เรียวขาสวยของคนใต้ร่างสั่นเทา ดวงตาคู่สวยของเธอหลั่งน้ำตาแห่งความเจ็บปวดออกมาจนหน้าสงสาร

"อ่าาา~ ตอดเอ็นมาก" ในขณะที่เธอสะอื้นไห้ แต่เขากำลังครางออกมาด้วยความสุขสม น่ารังเกียจ ผู้ชายคนนี้มันหน้ารังเกียจ ถึงแม้ตอนนี้เธอจะทำอะไรไม่ได้ก็ตามแต่เธอสาบานกับตัวเองไว้เลยหากเธอหลุดออกไปได้เธอจะไม่มีวันเจอเขาอีกเด็ดขาด

"เจ็บ ฉัน เจ็บ มาร์ติน ... ฮึก" ร่างกายของเธอโยกโคลนไปตามแรงกระแทกจากมาเฟียหนุ่ม เขาใช้มือหนาจับประสานกับมือของเธอเอาไว้ ก่อนใช้ใบหน้าคมคายที่มีเคราปกคลุมรอบสันกรามคมคลอเคลียกับลำคอขาวระหง