บทที่ 115

พวกเขาต้องการเงินลงทุนอย่างน้อยสองพันล้านในตอนนี้!

เฮนรี่สามารถจ่ายได้มากขนาดนั้นด้วยตนเอง แต่เขาไม่สามารถบริจาคได้มากในคราวเดียว เนื่องจากจำเป็นต้องได้รับการอนุมัติและระเบียบปฏิบัติงานของราชการทุกฝ่าย

นั่นคือเหตุผลที่การพัฒนาทางการแพทย์ในประเทศไม่สามารถตามทันต่างประเทศ

ตอนนี้ที่มิสเตอร์คลาร์คตกลงที่จะลงทุนจำนวนนั้น จะทำให้การวิจัยในประเทศเร็วขึ้นอย่างน้อยห้าปี!

ห้าปีเต็ม!

นั่นจะต้องใช้เลือด เหงื่อ และน้ำตาจากบุคลากรทางการแพทย์ที่ขยันขันแข็งมากมาย

เฮนรี่ เทิร์นเนอร์ รู้ดีว่านักวิจัยทางการแพทย์ทุกคนทำงานหนักขนาดไหนภายในเบื้องหลัง ทำสิ่งที่ดูเหมือนจะธรรมดาและการทดลองที่ไร้ความหมาย

นั่นเป็นเหตุผลที่เขารู้สึกขอบคุณเป็นอย่างมาก

มันไม่ใช่แค่เขาที่ตื่นเต้น นักเรียนของเขาในห้องก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน

พวกเขารู้ว่าครูของพวกเขาพามาที่นี่และเลี้ยงอาหารให้ชายคนนี้ต้องมีเหตุผล

พวกเขาต้องการหาคนที่เต็มใจจะบริจาคเงินสองพันล้าน

นั่นเป็นจำนวนเงินไม่ใช่น้อยเลย

ใครบ้างที่อยากจะลงทุนในโครงการทางการแพทย์ที่สามารถดำเนินไปได้ห้าหรือสิบปีโดยไม่มีผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม?

ทุกคนเริ่มมีอารมณ์ร่วม และทุกคนก็อวยพรให้กับความเจริญรุ่งเรืองของฟิลิป

เป็นเวลาสักครู่ก่อนที่เฮนรี่จะสงบลงในที่สุด และพูดออกไปอย่างระมัดระวัง “มิสเตอร์คลาร์ค เราต้องการเงินทุนจำนวนมากในตอนนี้ คุณแน่ใจหรือว่าเต็มใจที่จะลงทุนกับเรา?”

ไม่ใช่ว่าเฮนรี่ไม่ไว้วางใจฟิลิป เขาแค่ระวังตัวให้มาก

เขาไม่ต้องการที่จะเห็นแสงแห่งความหวัง เพียงเพื่อให้มันล่มอีกครั้ง

“คุณต้องการเงินเท่าไหร่?” ฟิลิปถามอย่างใจเย็น

เฮนรี่พูดด้วยความยากลำบาก “สองพันล้าน นอกจากนี้เราอาจจะไม่สามารถให้ผลตอบแทนจากการลงทุนของคุณได้ภายในห้าถึงสิบปี”

หัวใจของเขาเต้นแรง

มันเป็นเพียงการเริ่มต้นของเฉลิมฉลองของเขาเท่านั้น เขายังระลึกได้ว่ายอดรวมสองพันล้านนั้นมหาศาลเพียงใด

สีหน้าของฟิลิปเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อเขาได้ยินจำนวนเงินนั้น ทำให้หัวใจของเฮนรี่เต้นแรงเช่นกัน

“ผมจะให้เงินคุณ สี่พันล้าน แต่มีเงื่อนไข คือ โรงพยาบาลเทิร์นเนอร์ สาขาริเวอร์เดล ต้องทำสัญญากับบีคอน เภสัชกรรม เท่านั้น และคุณต้องทำงานร่วมกับวินน์ จอห์นสตัน ซึ่งเป็นพนักงานที่นั่น”

จู่ ๆ ฟิลิปก็พูดอย่างเรียบ ๆ

ทันใดนั้น ทุกคนในห้องก็ตกตะลึง!

มีเพียงจอร์จ โธมัส ข้างกายเขาเท่านั้นที่ดื่มชาอย่างใจเย็นโดยไม่พูดอะไร

สี่พันล้านจริง ๆ ไม่มากขนาดนั้น

ย้อนกลับไปเมื่อนายน้อยสร้างรูปปั้นแห่งชาติของขงจื๊อบนภูเขาฟูจิ เขาใช้เงินไปเกือบหมื่นล้าน!

ทั้งหมดเพื่อให้เขาสามารถยกนิ้วกลางให้แก่พวกนั้นได้!