บทที่ 20

ในเวลาเดียวกัน ฟิลิปมาถึงซีวิลแกลลอรี่ วันนี้เป็นงานนิทรรศการของพ่อตาของเขา ดังนั้นเขาจึงมาช่วย

ทันทีที่เขาเข้าประตู ฟิลิปสังเกตเห็นว่าห้องโถงได้รับการตกแต่งอย่างหรูหรา มีคุณภาพและรสนิยม มันไม่ได้ทำง่าย ๆ อย่างแน่นอน ดูเหมือนว่าแอนนาได้ใช้ความพยายามจัดตั้งอย่างมาก

จัสมินสังเกตเห็นฟิลิปซึ่งกำลังมองไปรอบ ๆ ที่ประตู เธอเดินมาด้วยรอยยิ้มและทักทายว่า “สวัสดีค่ะ คุณต้องการความช่วยเหลือจากฉันไหมคะ? เอ่อ คุณคือ...”

นิทรรศการในวันนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมาก ผู้จัดการคาร์เตอร์สั่งว่าทุกอย่างจะต้องสมบูรณ์แบบ เนื่องจากแขกในวันนี้ล้วนเป็นบุคคลสำคัญในเมืองริเวอร์เดล ดังนั้นพนักงานทุกคนต้องมีความเคารพและนอบน้อม พวกเขาไม่ควรตัดสินคนจากรูปลักษณ์ของพวกเขา

จัสมินคิดว่าฟิลิปเป็นแขกมาที่นี่เพื่อร่วมงานนิทรรศการ อย่างไรก็ตามเธอได้รับแขกมาจำนวนหนึ่งแล้ว และตอนนี้พวกเขากำลังรออยู่ที่บริเวณพักผ่อนในห้องโถงถัดไป แต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจ มันคือเขา

ฟิลิปเงยหน้าขึ้นและยิ้มบาง ๆ “สวัสดีครับ เราพบกันอีกแล้ว ฉันกำลังมองหาชาร์ลส์ จอห์นสตัน”

"คุณจอห์นสตัน?” จัสมินถามด้วยความแปลกใจก่อนที่เธอจะยิ้มออกมา โค้งคำนับเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า "ได้โปรด ตามฉันมาค่ะ"

ฟิลิปพยักหน้า หญิงสาวคนนี้ก็ไม่เลวเลย อย่างไรก็ตามเธอจริงใจมาก

อย่างไรก็ตาม พวกเขาทำได้เพียงก้าวไปไม่กี่ก้าว เมื่อมีเสียงเยาะเย้ยดังมาจากด้านหลัง

“โย่ นายอยู่ที่นี่หรอฟิลิป?” ไอเดนนำคนจำนวนหนึ่งเข้ามาในแกลลอรี่ ด้วยท่าทางกระหยิ่มใจเป็นอย่างมาก

ฟิลิปหันกลับมาและตอบด้วยรอยยิ้ม “ฉันเพิ่งมาถึงที่นี่”

ไอเดนเดินไป เขาอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินนาวีราคาแพง รูปลักษณ์ที่หล่อมากและเปล่งออร่าครอบคลุม เขาเอื้อมมือไปตบไหล่ฟิลิปและดูถูกเขา “วันนี้นายไม่ควรมาที่นี่ นายเป็นแค่ความเสื่อมเสีย แขกที่มาที่งานในนิทรรศการล้วนเป็นบุคคลสำคัญของเมืองริเวอร์เดล ลูกเขยที่ไร้ประโยชน์อย่างนายแค่จะทำให้ลุงจอห์นสตันอับอายไม่ใช่เหรอ?”

ฟิลิปคนนี้ยังคงมีความกล้าที่เผยให้เห็น มันเหมือนกับว่าเขาไม่สามารถวัดคุณค่าของตัวเองได้

ฟิลิปขมวดคิ้ว เขาไม่มีความตั้งใจที่จะตอบโต้กับไอเดนและหันหลังจากไป

เมื่อเห็นเช่นนี้ ไอเดนก็ลุกเป็นไฟ ไอ้ขยะคนนี้กล้าจริง ๆ ที่เป็นคนหยิ่งแบบนี้! นายไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังคุยกับนายอยู่ ทัศนคติของนายเป็นอย่างไร?

"คุณแกรนท์ เพื่อนของคุณดูเหมือนจะดูถูกคุณ” คนจำนวนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังแหย่ไอเดน

“ฟิลิป ยืนอยู่ตรงนั้น!” ไอเดนโกรธมาก เมื่อเขานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ เขาก็ยิ่งรู้สึกรำคาญมากขึ้นไปอีก เขารีบวิ่งไปจับไหล่ของฟิลิปแล้วพูดอย่างโหดเหี้ยมว่า “ไอ้ขยะอย่างนาย ไม่มีที่ยืนใน ซีวิลแกลลอรี่ ออกไปทันที!”

"เวร! นี่คือฟิลิป คลาร์ค คนที่คุณบอกว่าเป็นผู้ให้ภาพวาดปลอมหรือเปล่า?”

“เขาดูยากจนจริง ๆ ด้วยการแต่งตัวอย่างยากจนนี้เขาดูเหมือนชาวนา”

“บกพร่องเช่นนี้เป็นสามีของวินน์ จอห์นสตัน จริงหรือ? ช่างน่าเสียดายจริง ๆ ”

เพื่อนจำนวนหนึ่งที่ไอเดนพามาเริ่มดูถูกฟิลิป ขณะนี้ในที่สุดไอเดน ก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย ดูนายสิ ฟิลิป นายช่างน่าขายหน้า วินน์เสียหน้าเพียงแค่อยู่กับขยะอย่างนาย

ฟิลิปขมวดคิ้ว การแสดงออกของเขามืดมนเล็กน้อย “ฉันมาที่นี่เพื่อช่วย”

"ช่วย?" ไอเดนหัวเราะออกมาดัง ๆ “ตลกอะไรอย่างนี้! มีความต้องการให้ไอ้ขยะที่น่าสังเวชเช่นนายช่วยที่นี่เหรอ? นายไม่เห็นว่าสถานที่นี้คือที่ไหน? หรืออะไร? นายมาที่นี่เพื่อส่งกล่องอาหารให้กับบุคคลสำคัญใช่ไหม?” ตอนนี้ไอเดนกำลังเปิดโปงอาชีพของเขาเพื่อให้เขาอับอาย

"คุณแกรนท์ เขาเป็นคนส่งของเหรอ? คุณไม่ได้บอกเรา!”

“ ไม่น่าแปลกใจ เขากลิ่นเหมือนท่อน้ำทิ้ง”

“ไล่คนคนนี้ออกไปเดี๋ยวนี้ อย่าปล่อยให้เขาทำอากาศภายในแปดเปื้อน”

คนจำนวนหนึ่งหัวเราะเยาะอย่างไม่อาจกลั้นไว้ได้

ฟิลิปขมวดคิ้วแน่น เขาจ้องไปที่ไอเดนอย่างเยือกเย็นและกล่าวว่า “อาชีพไม่ได้แบ่งตามชนชั้น ฉันไม่คิดว่าการทำงานส่งของทั้งหลายจะสกปรก”

คนพวกนี้จอมปลอมอย่างแท้จริง การทำงานส่งของเป็นอย่างไร? เป็นเรื่องน่าอับอายเหรอ? พนักงานออฟฟิศกี่คนที่นายคิดว่ารอพวกเรา คนส่งของเพื่อเอาอาหารมาให้? นายคิดว่าฉันได้ความหยิ่งจากมันหรือเปล่า? สิ่งนี้จะไม่ทำ ฉันต้องการเปลี่ยนมุมมองของทุกคนที่มีต่อคนส่งของ ฉันต้องเผื่อเวลาในการเปลี่ยนรถสำหรับทุกคนในบริษัท สกู๊ตเตอร์ไม่สามารถใช้งานได้อย่างแน่นอน แต่อาจจะเป็นของฮาร์เล่ย์ก็ได้

เมื่อเห็นการแสดงออกที่บึ้งตึงของฟิลิป ไอเดนก็หัวเราะอย่างเย็นชา เขาตบไหล่ของฟิลิปอย่างแรงและพูดว่า “ขยะก็คือขยะ มักจะเสนอหน้าเสมอ” จากนั้นเขาก็หันไปหาจัสมินในขณะที่ชี้ไปที่ฟิลิปแล้วพูดว่า “ทำไมเธอถึงปล่อยให้ขยะอย่างเขาเข้ามาข้างใน? ไม่ได้เป็นการดูถูกซีวิลแกลลอรี่หรือ? รีบๆ และไล่เขาออกไป”

การแสดงออกของจัสมินมืดหม่นลง “ฉันขอโทษค่ะคุณแกรนท์ ผู้จัดการของเราได้สั่งให้ทุกคนที่มาที่นี่เป็นแขก โปรดยกโทษให้ฉันที่ไม่สามารถปฏิบัติตามได้”

ไม่สามารถปฏิบัติตาม? ดี ดี ดี!

ไอเดนเหวี่ยงมือของเขาออก หลังจากเพ่งเล็งฟิลิปด้วยสายตาที่ชั่วร้าย เขาก็นำพาเพื่อน ๆ ออกไป เขารีบเร่งที่จะประจบสอพลอและโอ้อวดต่อหน้าคุณลุงจอห์นสตัน

หลังจากที่ไอเดนจากไป ฟิลิปพูดกับจัสมินอย่างสุภาพว่า “ขอบคุณครับ”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ให้ฉันพาคุณไปที่บริเวณพักผ่อนนะคะ” จัสมินยิ้ม รูปร่างที่เพรียวของเธอหันกลับ และเธอก็เดินนำหน้า

ฟิลิปศึกษาภูมิหลังของเธอ แม้ว่าหญิงสาวคนนี้ไม่สามารถเทียบได้กับวินน์ แต่เธอก็ยังคงงดงาม เธอจริงใจและสุภาพกับผู้คนเช่นกัน เธอเป็นผู้หญิงที่ดี

กลับไปที่วินน์ เธออยู่ในห้องน้ำจ้องมองเงาสะท้อนของเธอในกระจก ข้างมือของเธอคือกล่องที่เกวินมอบให้เธอขณะอยู่ข้างใน มันเป็นชุดเดรสที่น่าอับอาย