บทที่ 35

“แน่นอนครับ” ไอเดนพูดอย่างภาคภูมิใจ

รัสเซลรู้อยู่แล้วว่าไอเดนจะต้องพูดเช่นนี้ แอบซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ เขาถามต่อ “ผมขอทราบได้ไหมว่าเพื่อนที่มิสเตอร์แกรนท์ซื้อภาพต่อมาจากเขานั้นคือใคร?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของไอเดนก็ยิ่งปลาบปลื้มมากขึ้น นี่รัสเซลอยากจะรู้จักกับเพื่อนของเขาอย่างนั้นเหรอ? เป็นโอกาสที่ดีสำหรับเขาที่จะได้เป็นเพื่อนกับรัสเซล “ท่านประธานฟีลด์ ชื่อของเขาคือเดวิด ไวท์ เป็นเจ้าของตลาดของเก่าที่มีชื่อเสียง ผมจะโทรหาเขาตอนนี้เลย” ไอเดนยิ้ม

“ไม่ต้องหรอก” รัสเซลโบกมือห้าม ก่อนจะหยิบมือถือของเขาออกมา พร้อมกับพูดยิ้ม ๆ “ผมรู้จักกับเดวิด ไวท์”

แน่นอนว่ารัสเซลรู้จักเดวิด ไวท์ ชายคนนี้เป็นเจ้าของตลาดของเก่าที่มีชื่อเสียงแต่ในขณะเดียวกันเขาก็มีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดีในหมู่แวดวงนักสะสมด้วย เหตุผลก็คือเดวิด ไวท์ ช่ำชองในการขายภาพปลอมและภาพย้อมแมว เขามักจะขายให้ของปลอมให้กับผู้คนที่ไม่รู้จักงานศิลปะดี และดูเหมือนว่าครั้งนี้เดวิดก็ได้หลอกไอเดนเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม รัสเซลไม่ได้รู้สึกเสียใจกับเขาเลยสักนิดเขากดโทรศัพท์และโทรออก “มิสเตอร์ไวท์ สบายดีรึเปล่า?”

อีกด้านของปลายสาย เสียงนิ่งของชายวัยกลางคน ที่เป็นน้ำเสียงปกติของคนไม่ซื่อสัตย์ เสียงที่เขาพูดออกมานั้นเป็นโทนเสียงสูงอย่างจงใจ “โอ้ ไม่อยากจะเชื่อเลย ทำไมจู่ ๆ ท่านรัสเซลถึงโทรหาผมในวันนี้? คุณจะเข้ามาดูสินค้าอย่างนั้นเหรอครับ?”

เดวิดอยู่ที่ร้านของเก่าของเขา นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้วินเทจพร้อมกับจิบชาไปด้วย

“หยุดพูดไร้สาระแล้วมาที่ซีวิล แกลลอรี่เดี๋ยวนี้!” รัสเซลพูดด้วยเสียงห้วนก่อนจะวางสายไป

เดวิดไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองอะไร แต่กลับรีบไปสตาร์ทรถพอร์ชของเขา ก่อนจะขับมุ่งหน้าไปยังซีวิล แกลลอรี่

ไอเดนยังคงยิ้มอยู่เพื่อหวังที่จะประจบประแจงรัสเซล ในขณะที่เขาพูดขึ้น “ท่านรัสเซล รู้จักกับมิสเตอร์ไวท์ด้วยงั้นเหรอครับ? ช่างเป็นเรื่องบังเอิญเสียจริง”

รัสเซลไม่ได้พูดอะไร นั่งลงที่โต๊ะกาแฟในมุมห้องอย่างเงียบ ๆ เพื่อรอเดวิด เขามองไปที่ไอเดนราวกับว่ากำลังจ้องมองคนโง่เขลา ในขณะที่เด็กหนุ่มยังคงมองเขาอย่างชื่นชมต่อไป

ทุกคนก็เช่นกันพวกเขายืนอยู่ด้านข้างรัสเซล รอคอยอย่างเงียบ ๆ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าทำไมรัสเซลถึงโทรหาเดวิดให้มาที่นี่ก็ตาม มันจะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับภาพวาดนี้เป็นแน่

ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ที่มุมห้องมุมหนึ่งฟิลิปได้รับข้อความจากรัสเซล เป็นใจความว่า: มิสเตอร์คลาร์ก กรุณาอย่าเป็นกังวลไปเลย ผมจะสั่งสอนเจ้าไอเดนนี่แทนคุณเอง