บทที่ 39

คนกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาโดยมีผู้นำคือชายวัยกลางคนท่าทีดูมีอำนาจมาก เขาสวมชุดสูทราคาแพงและดูท่าจะเป็นผู้มีอำนาจสั่งการที่นี่ จากการที่เขาตะเบ็งเสียงถามออกมาเมื่อเดินเข้ามาในห้อง ทำให้เหล่าพนักงานด้านในพากันตกใจ รีบไปทักทายเขา “มิสเตอร์ฮิล อะไรพาคุณมาถึงที่นี่ครับ?”

ฮาโรลด์ ฮิล คือผู้ตรวจการของสวนสนุกมิลเลนเนียมแห่งนี้ ทำหน้าที่ดูแลตรวจตราเครื่องเล่น พนักงาน ระบบความปลอดภัย และระบบปฏิบัติการภายในสวนสนุก พูดง่าย ๆ ก็คือรองจากเจ้าของแล้ว ฮาโรลด์คือคนที่มีสิทธิ์สั่งการในสวนสนุกมิลเลนเนียม

ฮาโรลด์พยักหน้าเล็กน้อย พร้อมกับส่งสายตาเฉียบคมเขาถามขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงเย็นชา “ใครคือฟิลิป คลาร์ค?”

ฟิลิปขวมดคิ้วเล็ก ๆ ก่อนจะก้าวออกมาด้านหน้า “ผมเอง”

กลุ่มเด็กวัยรุ่นสองสามคนด้านหลังฮาโรลด์รีบวิ่งเข้ามาในห้องและขวางทางออกไว้ เด็กหนุ่มที่ฟิลิปตบหน้าก่อนหน้านี้ เจเรมี่ ฮิล ยืนชี้นิ้วมาที่เขาด้วยท่าทีหยิ่งยโสในขณะที่พูดขึ้น “พ่อ ไอ้หมอนี่แหละที่มันตบหน้าผมก่อนหน้านี้ พ่อต้องสั่งสอนมันให้หนักเลยนะ!”

พวกเขามาที่นี่เพราะอยากมีเรื่องสินะ ฟิลิปหยักคิ้วขึ้นก่อนจะมองไปที่กลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาว เขาไม่เห็นลินน์อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย จึงคาดเดาไปว่าเธอคงจะไม่กล้าเข้ามาด้านใน

“นายคือคนที่ตบหน้าลูกฉันงั้นเหรอ?” ฮาโรลด์เดือดดาล ลูกชายของเขาคือสมบัติล้ำค่าของเขาและเขาไม่เคยแม้แต่ลงมือทำร้ายลูกเลยสักครั้ง แต่วันนี้ชายหนุ่มยาจกนี่กลับกล้ามาทำร้ายลูกชายเขา!

ฟิลิปไม่เสียเวลาอธิบายอะไร ถามขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจ “คุณต้องการอะไร?”

“หึหึ ดี ดูเหมือนแกจะขี้หงุดหงิดนะ” ฮาโรลด์มองไปที่เขาอย่างวางท่า “ขอโทษลูกชายฉันซะแล้วเราจะถือว่าเรื่องนี้จบกันไป ถ้าไม่เช่นนั้นก็อย่าได้คิดว่าจะออกจากห้องนี้ไปได้ เมื่อเขาพูดจบเหล่าพนักงานที่อยู่ด้านในห้องควบคุมต่างก็พากันเคลื่อนตัวไปขวางทางออกของประตู ท่าทีราวกับผู้รักษาประตู

ฮาโรลด์มองไปที่ฟิลิปอย่างเย็นชาแต่อีกฝ่ายกลับเพียงแค่พ่นลมหายใจออกมาทางจมูก “ทำไมคุณไม่ถามลูกชายคุณดูล่ะว่าทำไมเขาถึงถูกตบหน้า?” ชายคนนี้เป็นพ่อคนได้ยังไงกัน? เขาไม่แม้แต่จะสืบสาวถึงที่มาที่ไปของเหตุการณ์แล้วยังจะมาถามหาคำขอโทษอีก ไม่แปลกใจเลยที่ลูกชายของเขาจะอวดดีเช่นนี้ เขาเรียนรู้มาจากพ่อของเขานี่เอง เป็นเรื่องมหัศจรรย์ยิ่งนักที่พ่อลูกคู่นี้ยังสามารถชีวิตใช้ชีวิตอยู่อย่างสุขสบายมาได้

“ฉันไม่สนว่าทำไม เขาเป็นลูกชายของฉัน แกทำร้ายเขาแกก็ต้องขอโทษ!” น้ำเสียงของฮาโรลด์ทุ้มต่ำเขาใช้น้ำเสียงอย่างคนที่มีอำนาจเหนือกว่าขู่บังคับ เจ้าโง่นี่มันเป็นใครกันถึงกล้ามาตั้งคำถามกลับกับเขา? ชายคนนี่ช่างไม่รู้ที่ต่ำที่สูงเสียจริง โง่เง่าที่สุด!

ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ฮาโรลด์ผลักลูกชายของเขาออกไปด้านหน้า “เจเรมี่ ลูกอยากจะจัดการเรื่องนี้ยังไง? พ่อจะปล่อยให้ลูกได้ทำตามที่ต้องการ ถ้าลูกอยากให้มันคุกเข่าขอโทษพ่อก็จะให้มันทำถึงแม้มันจะปฏิเสธก็ตาม ก่อนหน้านี้มันตบลูกไม่ใช่เหรอ? ไปสิเข้าไปตบมันคืนสิบครั้ง ไม่ต้องกังวล พ่อจะอยู่ที่นี่จัดการเรื่องนี้ให้ลูกเอง”