บทที่ 55

ลามาร์รีบวิ่งไปพบมิสเตอร์คลาร์คอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสดักเขาไว้และถามในรวดเดียว

"มิสเตอร์คอลลินส์ เราขอเงินคืนจากเงินที่เราลงทุนวันนี้ได้ไหม?”

“คุณคืนเงินให้พวกเราได้ไหม? ฉันไม่ต้องการลงทุนอีกต่อไปแล้ว”

“ครอบครัวของเราก็เช่นกัน โปรดคืนเงินให้พวกเรา พวกเราไม่ต้องการวางหลักประกันอีกต่อไป คุณมันคนหลอกลวง!”

ทันใดนั้น อารมณ์ก็เพิ่มขึ้น ผู้อาวุโสต่างข่มขู่ลามาร์ ในขณะที่รายล้อมเขาราวกับเป็นเสื้อผ้าชั้นแล้ว ชั้นเล่าบนร่างกายของเขา

ลามาร์ตื่นตระหนก เขาโบกมือและกระแอมในลำคอก่อนจะพูดว่า “ทุกท่าน ได้โปรดใจเย็น ฉันมาที่นี่เพื่อคืนเงินและบ้านให้คุณทุกคน กรุณาไปและลงทะเบียนที่นั่น ฉันจะบอกให้พนักงานของฉันตรวจสอบขั้นตอนกับคุณทุกคน โปรดอย่าตื่นตะหนก โอเคไหม? ฉันต้องเจอใครบางคนที่สำคัญในตอนนี้”

หลังจากที่เขาพูดอย่างนั้น ลามาร์ก็เรียกเจ้าหน้าที่ของเขาซึ่งจากนั้นก็นำผู้อาวุโสออกไป

เมื่อผู้อาวุโสได้ยินว่าเงินและบ้านของพวกเขาจะถูกส่งคืน พวกเขาก็ดีใจ พวกเขายิ้มกว้างในขณะที่ยกนิ้วโป้งให้ไอเดน

"มิสเตอร์แกรนท์ ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคุณ”

"มิสเตอร์แกรนท์เป็นคนที่น่าทึ่งมาก ฉันขอบคุณคุณมาก คุณต้องมีอนาคตที่สดใสอยู่ภายภาคหน้าของคุณ”

แน่นอนว่าบางคนก็ประจบประแจงกับมาร์ธาเช่นกัน พวกเขายืนรอบตัวเธอและพูดอย่างประจบสอพลอว่า “มาร์ธา เธอได้ค้นพบตัวเองแล้วว่าจะมีลูกเขยที่ร่ำรวย ฉันรู้ว่าไอเดนไม่ใช่คนธรรมดา เธอต้องเก็บเขาให้ใกล้ตัวเธอ”

“ใช่ มาร์ธา ถ้าลูกสาวของเธอไม่ต้องการแต่งงานกับเขา ฉันจะทำการเคลื่อนไหวแล้วนะ บังเอิญว่าลูกสาวงี่เง่าของฉันก็ยังไม่มีแฟน”

เมื่อมาร์ธาได้ยินเช่นนั้น เธอก็ตื่นตระหนก เธอพูดว่า “อย่าแม้แต่จะคิดแบบนั้น เขาเป็นลูกเขยที่มีศักยภาพของฉัน และมีเพียงวินน์ของฉันเท่านั้นที่เหมาะกับเขา”

เมื่อเธอพูดอย่างนั้น เธอก็มองไปที่ไอเดน เธอรู้สึกสงบและมีความสุขเมื่อมองไปที่เขา

เป็นเพราะเขาที่ทำให้เธอสามารถอวดต่อหน้าเพื่อน ๆ ของเธอได้ในวันนี้

ถ้ามันเป็นไอ้เศษขยะฟิลิป เธอจะต้องอับอายอย่างแน่นอน

ด้วยสิ่งนั้นในใจเธอ มาร์ธาจึงเดินไปหาไอเดนและขอบคุณเขาอย่างล้นเหลือ “ไอเดน ต้องขอบคุณเธอในวันนี้ ถ้าไม่เช่นนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร”

“คุณป้ามาร์ธา คุณยกยอผม นี่คือสิ่งที่ผมควรทำครับ” ไอเดนพูดอย่างสุภาพ

มาร์ธายิ้มกว้างจนหุบปากไม่ได้ เธอมองไปที่ไอเดนอย่างจริงจังและถามอย่างทันทีว่า “ไอเดน คืนนี้นายว่างไหม? มารับทานอาหารเย็นที่บ้านของฉัน ฉันจะขอให้วินน์กลับมาไว ๆ เพื่อได้จะได้ทานข้าวด้วยกันกับนาย”

สิ่งเดียวที่มาร์ธาอยากทำตอนนี้คือจับคู่ไอเดนกับวินน์ เธอไม่สามารถปล่อยให้ลูกเขยที่น่าทึ่งคนนี้หนีไปได้

แล้วฟิลิปล่ะ?

มาร์ธาไม่สนใจฟิลิปอีกต่อไป เขาเป็นเพียงคนขี้ขลาด เขาอยากไปไหนหรือทำอะไรก็เรื่องของเขา

ไอเดนยิ้มอย่างสดใสในขณะที่หัวใจของเขาเบ่งบาน