บทที่ 65

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันต้องขำตายแน่” อิซาเบลขัดจังหวะฟิลิปขึ้นมาพร้อมกับยิ้มเหยาะ “นี่นายกำลังจะบอกว่า นายคือคนที่ซื้อรถมอเตอร์ไซค์บีเอ็มดับเบิลยู 100 คันอย่างนั้นเหรอ? ทำไมไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองหน่อยล่ะ นี่กล้าดียังไงมาโอ้อวดตัวเองที่นี่?”

เมื่อไคล์ได้ยินดังนั้นเขาก็พูดขึ้น “นี่บีเอ็มดับเบิ้ลยูขายรถมอเตอร์ไซค์ได้ 100 คันเลยเหรอ?”

และในตอนนั้นเอง อิซาเบลก็เล่าให้ทุกคนฟังถึงเรื่องเศรษฐีใหม่ผู้ลึกลับที่ซื้อรถมอเตอร์ไซค์บีเอ็มดับเบิ้ลยู 100 คัน

หลังจากที่เธอพูดจบทุกคนก็ต่างพากันอิจฉา

พวกเขาต้องรู้ให้ได้ว่าใครกันคือเศรษฐีใหม่คนนั้น

ไคล์ยิ้มเยาะพลางพูดขึ้น “นี่ลุง หน้าไม่อายเกินไปแล้วนะ ถ้าลุงคือคนที่ซื้อรถมอเตอร์ไซค์บีเอ็มดับเบิ้ลยู 100 คันจริง ผม ไคล์ ลียงจะยอมให้นามสกุลของลุงเลยก็ได้!”

“ฉันเอาด้วย!” เจคอบพูดเสริมพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

ในสายตาพวกเขา ฟิลิปก็แค่ตัวตลก ชีวิตของชายคนนี้ช่างน่าเศร้า เอาแต่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งจินตนาการของตนเอง

อย่างไรก็ตาม มันกลับไม่เป็นไปอย่างที่พวกเขาคาดไว้

ฟิลิปมองไปยังฝูงชนด้านหน้าอย่างเย็นชาก่อนจะพูดขึ้น “นายคือไคล์ ลียง และนายคือเจคอป เวลส์ ใช่ไหม?”

“เรียกชื่อพวกเราทำไมเหรอฮะ คุณพ่อ?” ไคล์เชิดหน้าอกขึ้น แสดงท่าทีจองหอง

“โทษนะ แต่ฉันไม่มีลูกชายอกตัญญู เหลวไหลอย่างพวกนายสองคนหรอก” ฟิลิปพูดอย่างใจเย็น

และในทันทีไคล์กับเจคอถึงกับชะงักไป

ไอ้บ้านี่ อยากตายมากสินะ?

ทันใดนั้นเอง!

ฟิลิปเปิดถุงพลาสติกที่เขาถืออยู่ออก พวงกุญแจรถมอเตอร์ไซค์บีเอ็มดับเบิ้ลยูจำนวนมากประจักษ์สู่สายตาทุกคน

พวกเขานิ่งไป

ทุกคนต่างตกตะลึง

อิซาเบล รูบี้และเหล่าเพื่อน ๆ ของเธอที่เหลือต่างเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง ถึงกับพูดไม่ออก

พวกเขาตกใจสุดขีด!

ถุงที่เต็มไปด้วยพวงกุญแจที่มีโลโก้บีเอ็มดับเบิ้ลยูอยู่นั้นส่องประกายวิบวับ

นี่เขาซื้อรถมอเตอร์ไซค์บีเอ็มดับเบิ้ลยู 100 คันจริงงั้นเหรอ?

ไอ้บ้านี่มันเป็นใครกัน?

แล้วทำไมเขาถึงมีกุญแจพวกนี้?

อย่างไรก็ตาม

ในเวลาถัดมา รูบี้เดินเข้าไปกระชากถุงออกมาจากมือฟิลิป เธอปัดมันตกลงไปที่พื้นและตบหน้าเขาหนึ่งทีเธอ ชี้หน้าเขาพร้อมกับตะโกนออกมา “นี่นายจะทำตัวน่าไม่อายไปถึงไหน? นายก็แค่มาส่งกุญแจ ภูมิใจในตัวเองมากงั้นสิ? ใครสั่งใครสอนให้นายมาทำท่าราวกับตัวเองเป็นเศรษฐีใหม่คนนั้น? ขยะแขยง!”