บทที่ 70

เขาควรจะรับสายดีไหมนะ?

ฟิลิปรู้สึกสับสน เขาเรียกแอกเนสและบอกเธอว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนจะพูดขึ้น “จัดการเรื่องนี้ให้ทีนะ”

แอกเนสพยักหน้าก่อนจะทำมือส่งสัญญาณ ‘โอเค’ กดรับโทรศัพท์ด้วยเสียงเบิกบาน “สวัสดีค่ะ นั่นใครคะ?”

อีกด้านของปลายสายวินน์ตกตะลึงไป เธอไม่คิดว่าเจ้าของเบอร์จะเป็นผู้หญิง

และอีกอย่างน้ำเสียงของเธอฟังดูดี

อย่างไรก็ตามในเวลาเดียวกันนั้น เธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ไม่ใช่เขา

นี่เธอคิดมากไปยังงั้นเหรอ?

หึหึ ก็คงจะใช่

เธอรู้ดีว่าฟิลิปเป็นคนยังไง?

แต่เธอก็ยังแต่งเรื่องในหัวขึ้นมาเองแบบนั้น

“สวัสดีค่ะมิสคลาร์ค ฉันชื่อวินน์ จอห์นสตัน คุณคงไม่รู้จักฉัน ในวันนั้นฉันถูกคุณช่วยเอาไว้ที่ซีเลสเชียลคลับ ต้องขอบคุณคุณเป็นอย่างมากนะคะ” วินน์ได้เตรียมคำพูดเอาไว้ว่าจะพูดขอบคุณคนที่ช่วยเธออย่างไร

“อ้อ ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ ฉันยินดีที่ช่วย พวกเราก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน และฉันเกลียดพวกผู้ชายที่บังคับให้ผู้หญิงทำในสิ่งสกปรก” แอกเนสกล่าว เธอมีทักษะเก่งไม่เบาในการเจรจาพูดคุย

ในขณะที่คุยโทรศัพท์อยู่ เธอก็ไปกับมองไปที่ฟิลิปที่ยกนิ้วโป้งให้กับเธออยู่

ทำไมเขาต้องปิดบังเรื่องนี้กับภรรยาด้วยนะ?

“เอ่อ มิสคลาร์คคะ คุณพอจะมีเวลาไหม? ฉันอยากจะเลี้ยงอาหารคุณสักมื้อ” วินน์ถามขึ้นมาก่อนจะรีบอธิบาย “ไม่ต้องกังวลนะคะ ฉันแค่อยากจะแสดงความขอบคุณน่ะค่ะ”

แอกเนสไม่ได้ตอบกลับไปในทันที เธอมองไปที่ฟิลิปและขยับปากของเธอเล็กน้อยเธอกระซิบ “เธอบอกว่าเธออยากจะเลี้ยงอาหารคุณ ตกลงหรือเปล่าค่ะ?”

ฟิลิปส่ายหน้า

แอกเนสยิ้มออกมาก่อนจะตอบ “ฉันค่อนข้างที่จะยุ่งค่ะช่วงนี้ แล้วฉันจะติดต่อกลับไปตอนที่ฉันว่างนะคะ”

จริง ๆ แล้วแอกเนส ไม่ได้คิดมากไปเอง

เธอคิดว่าฟิลิปทะเลาะกับวินน์ และพวกเขาก็เล่นสงครามประสาทกันอยู่

เธอจึงต้องการช่วยให้พวกเขาคืนดีกัน

“จริงเหรอคะ? เยี่ยมไปเลย!” เสียงของวินน์พึงพอใจ