บทที่ 74

“นายน้อยน่าจะมีมูลค่าประมาณ หมื่นแปดพันล้านบาทสำหรับการซื้อกิจการของอาร์ค เดอ ไทรอัมพ์ ทั้ง 50 สาขาทั่วประเทศ

อีกด้านของไปสาย จอร์จยืนอยู่ที่หน้าต่างสูงจรดเพดาน กำลังอ่านรายงานที่อยู่ในมือ

เลขาของเขาเอาข้อมูลทรัพย์สินและการเงินทั้งหมดของอาร์ค เดอ ไทรอัมพ์ที่เขาขอไว้มาทันทีที่ฟิลลิปถาม

“ฉันไม่สนใจว่าจะเป็นเงินกี่พันล้าน ฉันอยากจะซื้อ” เสียงของฟิลิป คลาร์ค เต็มไปด้วยความรำคาญใจ

“ตามรับสั่งครับ นายน้อย” จอร์จตอบกลับก่อนที่จะกดโทรออกอีกหนึ่งสาย

ในชั่วพริบตาเดียวก็มีสายโทรออกหลายสายจากเมืองริเวอร์เดลถึงบริษัทแม่ของอาร์ค เดอ ไทรอัมพ์ ที่เมืองแคปปิตอล

ในคืนนั้น มีการข่มขู่ลึกลับเกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ในเมืองริเวอร์เดลแห่งนี้

อีกด้าน เวสลีย์จ้องฟิลิปด้วยสายตาเย็นชาและเหยียดหยาม “โอ้? นี่ก็นานแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน การโกหกของแกแพรวพราวขึ้นเยอะนะ ซื้ออาร์ค เดอ ไทรอัมพ์งั้นเหรอ? แกช่างกล้าพูดจริง ๆ เลยนะ”

นี่มันคิดว่ามันเป็นใครกันวะ มาซื้ออาร์ค เดอ ไทรอัมพ์ อย่างกับเป็นเรื่องเล็กน้อย!

นี่มันไม่รู้ราคาหุ้นในตลาดของอาร์ค เดอ ไทรอัมพ์หรือยังไง?

สองหมื่นล้านเชียวนะ!

‘ทำเป็นเท่อยู่สินะแกนะ ฮ่า ทำยังกับว่ามีแกคนเดียวที่รู้อย่างนั้นแหละ

‘ยังไงซะถ้าคิดจะโกหกก็ควรจะทำให้มันแนบเนียนกว่านี้หน่อยสิวะ’

‘มันคิดว่าพวกเราเป็นตัวอะไร? คนโง่งั้นเหรอ? ถึงมาบอกว่าซื้ออาร์ค เดอ ไทรอัมพ์ทั้งหมดไปแล้วแบบนั้น’

ไม่นานหลังจากนั้น สายจากจอร์จก็ดังขึ้น “ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วครับนายน้อย ตอนนี้คุณก็เป็นเจ้าขออาร์ค เดอ ไทรอัมพ์อย่างถูกต้องตามกฏหมายแล้ว หลังจากจ่ายเงินไปสองหมื่นล้านผู้ถือหุ้นหลักทั้งสามคนก็ได้ขายหุ้นของเขาออกไป ตอนนี้คุณก็เป็นผู้ถือหุ้นคนเดียว 100% และมีสิทธิ์ขาดทุกอย่าง”

“ดีมาก ทำได้ดี” ฟิลิป คลาร์ค ตอบกลับอย่างสงบนิ่ง

ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรจอร์จ โธมัส ก็จัดการให้ได้เสมอ

“อ๋อ แล้วให้ผู้บริหารระดับสูงของพวกเขามาที่นี่เดี๋ยวนี้ “ ฟิลิป คลาร์คพูด

เวสลีย์จ้องมองฟิลลิปที่คุยโทรศัพท์กับใครบางคนอย่างลับ ๆ พูดเย้ยหยันขึ้นอีกครั้ง “โอ้? ทำท่าโทรศัพท์งั้นเหรอ แกโทรหาใครล่ะคราวนี้? แกอยากจะซื้ออาร์ค เดอ ไทรอัมพ์ ไม่ใช่เหรอ? เอาสิ ทำเลย ทำต่อหน้าฉันตรงนี้เลย แล้วตอนที่แกทำสำเร็จ ฉันจะคุกเข่าคำนับให้แกด้วย ฟิลิป คลาร์ค”

‘แค่อาร์ค เดอ ไทรอัมพ์ สาขาริเวอร์เดลแห่งนี้ก็มีมูลค่ามากกว่า สองร้อยล้านแล้ว’

‘ไม่ต้องพูดถึงสำนักงานใหญ่เลยที่มีมูลค่ามากถึงสองหมื่นล้าน!’

‘แล้วตอนนี้แกบอกว่าแกซื้อกิจการทั้งหมดของอาร์ค เดอ ไทรอัมพ์อย่างนั้นเหรอ?’

ในเวลาเดียวกันนั้นจอร์จก็ได้โทรศัพท์สายตรงหาผู้บริหารสูงสุดของสาขาริเวอร์เดล

“นี่ มิสเตอร์โทมัส ป็นครั้งแรกเลยนะที่คุณโทรหาผม มีอะไรให้ช่วยอย่างนั้นเหรอครับ?” อีกด้านของปลายสาย ชายวัยกลางคนกล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสุภาพและปิติยินดี