บทที่ 92

ฟิลิปมาทำอะไรที่นี่?

ไม่ใช่แค่นะนั้น เขายังยืนอยู่ข้างศาสตราจารย์เฮนรี่ เทิร์นเนอร์อีกด้วย

มันเกิดอะไรขึ้นกัน?

ฆวนรู้สึกสับสน จะเป็นไปได้เหรอที่ฟิลิปรู้จักกับเฮนรี่?

นั่นมันเป็นไปไม่ได้! ศาสตราจารย์เทิร์นเนอร์รู้จักคนขี้ขลาดอย่างฟิลิปงั้นเหรอ?

ศาสตราจารย์เฮนรี่ เทิร์นเนอร์ สะดุ้ง เขาไม่รู้จัก ฆวน ปาร์คเกอร์ แต่เขารู้จักพ่อของเขา

แต่จริง ๆ แล้วพวกเขาก็ไม่ได้ถือว่ารู้จักอะไรกันขนาดนั้น เขาเพียงแค่มีความสนใจบางอย่างตรงกันเท่านั้น

เป็นเพราะเขาชอบอัญมณีจำพวกหยก และซื้อมันมาตกแต่งบ้านสองสามชิ้นเท่านั้น

ครั้งหนึ่งตอนที่เขาอยู่ที่เมืองโกลเด้น เฮนรี่ได้รับอัญมณีหยกน้ำดีจากโรเบิร์ต มันเป็นชิ้นที่หายากมาก ๆ ทำมาจากหยกมังกรสีเขียว ด้วยเหตุนี้เขาจึงจำเรื่องนี้ได้

และเมื่อสองสามวันก่อนโรเบิร์ตติดต่อมาหาเขาด้วยตัวเอง เขาพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับลูกสาวของเพื่อนลูกชายของเขาป่วยเป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด จึงมาขอร้องให้เขาช่วยไปดูอาการของเธอ

นี่เขาคิดว่าไม่ว่าใครก็สามารถมาแนวโน้มให้เฮนรี่ เทิร์นเนอร์ทำอะไรก็ได้อย่างนั้นเหรอ?”

และเพราะเขามาอ้อนวอนหลายต่อหลายครั้งบวกกับหยกน้ำงามชิ้นนั้นที่เคยได้รับมา เฮนรี่จึงยอมตอบตกลงที่จะมาดูอาการให้

“พวกคุณรู้จักกันงั้นเหรอครับ?” เฮนรี่ถามในขณะที่เขาจ้องไปที่ฆวน

นั่นเป็นเพราะเขาดูออกว่าท่าทีของฆวนที่มีต่อมิสเตอร์คลาร์คนั้นไม่ดีนัก จะเป็นไปได้ไหมว่าพวกเขามีเรื่องบาดหมางต่อกันมาก่อน?

ผลที่ตามมาก็คือสีหน้าของเฮนรี่ยิ่งเย็นชามากกว่าเดิม คิ้วของเขาขมวดปมเข้าด้วยกัน

ถ้านั้นเป็นจริง เขาก็จะไม่ช่วยฆวนอย่างที่เขาขอมา

ฆวนพ่นลมหายใจออกทางจมูกก่อนจะขำออกมาและตอบกลับ “แน่นอนครับว่าพวกเรารู้จักกัน ศาสตราจารย์เทิร์นเนอร์ อันที่จริงแล้ว คุณไม่ควรไปยื่นข้างคนแบบนั้นนะครับ มันจะเป็นการหมิ่นเกียรติคุณเสียเปล่า ๆ ทำไมเราไม่ไปหาที่คุยกันทางนู้นละครับ? แล้วผมจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับคุณที่อาร์ค เดอ ไทรอัมพ์คืนนี้”

ฆวนมั่นใจว่าคนอย่างฟิลิปไม่มีทางรู้จักศาสตราจารย์เทิร์นเนอร์แน่นอน

อย่างมากสุด ก็คงแค่เพราะพวกเขาคงบังเอิญเดินมาเจอกันเฉย ๆ

หรือมันจะเป็นไปได้ไหมที่หมอคนที่เขาหามาได้คือเฮนรี่ เทิร์นเนอร์?

นี่มันจะอะไรดีมากมายขนาดนั้นเลยเหรอ?

อย่างไรก็ตามสีหน้าของเฮนรี่บึ้งตึงขึ้นมาทันที และก่นด่าในใจ

หมิ่นเกียรติ?

นี่มันคือโอกาสอันดีของเขาเสียด้วยซ้ำที่ได้ยืนอยู่ข้างมิสเตอร์คลาร์ค!

ฆวน ปาร์คเกอร์ ช่างเป็นคนที่ใจแคบนัก!

“ไม่ต้องหรอกครับ ขอบคุณ! ผมคิดว่ามิสเตอร์ปาร์คเกอร์ยังดีไม่มากพอที่จะร่วมทานข้าวกับผม” สีหน้าของเฮนรี่เย็นชา สายตาอันแหลมคมของเขาเชือดเฉือนเข้าที่จิตใจของฆวน

นั่นเป็นการแสดงออกที่เรียบง่าย แต่กลับทำให้ฆวนนั้นกลัวจนตัวสั่น

‘ดีไม่มากพอ’ สี่คำนี้ฟังดูหยาบคายสำหรับฆวน