บทที่ 96

วินน์เดินลงจากเตียงมุ่งตรงมาที่เสื้อแจ็คเกตสีดำของฟิลิป

เสียงเรียกเข้ายังคงดังต่อเนื่องให้ได้ยินภายในห้องผู้ป่วย

วินน์กำลังจะหยิบเสื้อแจ็คเก็ตของเขาเพื่อหยิบโทรศัพท์ออกมา จู่ ๆ ฟิลิปก็เข้ามาดึงเสื้อออกไปจากมือเธอและยิ้มออกมาอย่างสงบนิ่ง “ผมจะออกไปข้างนอกเพื่อรับโทรศัพท์นะ”

พูดจบ ฟิลิปก็หมุนตัวเดินห้องไปจากห้อง

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดูและพบว่าเป็นเบอร์ของวินน์!

เขาทำได้แค่กดวางสาย

อันตรายเกินไปแล้ว!

เมื่อครู่นี้ฟิลิปรู้สึกราวกับหลุดไปอีกโลก เหงื่อของเขาเปียกชุ่มเต็มหัวไปหมด

ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะบอกวินน์เรื่องตัวตนที่แท้จริงของเขา

ไม่ใช่ว่าเขาต้องการที่จะปกปิดอะไร แต่เป็นเพราะถ้าวินน์รู้เรื่องขึ้นมา เธอ มิล่า รวมถึงตระกูลจอห์นสตันทั้งหมดจะต้องตกอยู่ในอันตราย มีเพียงแค่ฟิลิปเท่านั้นที่รู้ถึงอันตรายนี้ดี

ฟิลิปเคยเห็นเล่ห์เหลี่ยมของผู้หญิงคนนั้น

ช่วงเวลาที่เขาหนีออกมาจากครอบครัวของเขา ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นคนคอยชักใยอยู่เบื้องหลังไม่มากก็น้อย

ในห้องผู้ป่วย วินน์ยืนกอดอกคอยฟังเสียงรอสายจากโทรศัพท์ คิ้วของเธอขมวด ‘หรือว่าเธอจะมีอะไรทำอยู่กันนะ?’

เธอก็โทรออกอีกครั้งแต่คราวนี้สายไม่ว่าง รู้สึกหมดหนทาง วินน์ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมแพ้ เธอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเพราะถึงยังไงการที่จะต้องไปขอร้องอ้อนวอนใครก็ยังคงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอ

ในขณะนั้นเองฟิลิปก็เดินเข้ามาแล้วพูดขึ้น “มีเรื่องด่วนที่บริษัท พวกเขาต้องการให้ผมกลับไป”

วินน์ไม่ได้สนใจอยู่แล้ว เพราะเธอเองก็รู้สึกรำคาญเธอจึงพยักหน้าสองสามครั้งเป็นการตอบรับ

การผ่าตัดของมิล่าจะยืดเยื้อออกไปอีกไม่ได้แล้ว

จะหวังพึ่งแต่ฆวนไม่ได้ แต่ถ้าในกรณีที่เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้น วินน์ก็คงทำได้เพียงพึ่งพาเขา

และก่อนที่ฟิลิปจะออกจากห้องผู้ป่วยไป เขาพูดขึ้นเบา ๆ “วินนี่ อย่ากังวลไปเลย ผมจะจัดการเรื่องการผ่าตัดของมิล่าเอง ผมได้ติดต่อหมอที่มีชื่อเสียงในประเทศไว้แล้วและเขาก็ได้วางแผนการรักษาแล้วเรียบร้อย อีกสองสามวันมันจะ…”

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

วินน์พูดตัดบทฟิลิปขึ้นมาด้วยสีหน้าเย็นชา ไม่ใช่ว่าเธอไม่เชื่อในตัวฟิลิป แต่เธอแค่สงสัยว่าหมอที่เขาหามาได้จะมีความสามารถจริงหรือไม่

ฟิลิปชะงักนิ่งไป ท่าทีของเขาดูไม่สบายใจนัก

วินน์รู้สึกตัวได้ว่าเธอทำท่าทีบึ้งตึงออกไปจึงพูดอธิบายออกมาแต่น้ำเสียงก็ยังคงเจือความหงุดหงิด “ฟิลิป อย่าเข้าใจฉันผิดนะ ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงที่มีต่อมิล่า ฉันแค่…ฉันแค่หงุดหงิดนิดหน่อยน่ะ”

ฟิลิปเข้าใจดีว่าวินน์รู้สึกอย่างไร

“ผมเข้าใจ มิล่าเองก็เป็นลูกสาวของผมเหมือนกัน ถ้าคุณหาทางอื่นได้อีก คุณก็มาคุยกับผมได้นะ”

วินน์ส่งยิ้มกลับ เธอพยักหน้าและพูด “ได้ ที่บริษัทคุณเกิดปัญหาแล้วเขาต้องการตัวคุณไม่ใช่เหรอ? คุณไปจัดการให้เรียบร้อยเถอะ”