บทที่ 1012 มาหาของ

"เราไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ"

"ใช่ พวกเราอยู่แต่ในคฤหาสน์มาตลอด ไม่แม้กระทั่งก้าวเท้าออกจากประตูด้วยซ้ำ สามารถตรวจดูกล้องวงจรปิดได้"

"ทางคุณชายโกวฝานสืบหาข่าวเจอบ้างแล้วเหรอ?"

พวกเขาตกใจกับคำพูดของพ่อบ้านอย่างมาก จนรีบพูดอย่างตะกุกตะกัก ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็กำลังนึกถึงสิ่งที่พวกตนทำไปในไม่กี่วันมานี้อย่างจริงจัง ว่ามีสิ่งใดที่ละเมิดกฎของตระกูลไหม

"เฉินเกอ ประมาณกี่วันแล้ว" โกวหลินเทียนมองไปที่เฉินเกอ

"ประมาณเจ็ดวันครับ" เฉินเกอประมาณการและเอ่ยขึ้น

"ส่งคนไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดทุกตัวในคฤหาสน์ของเราภายในเจ็ดวันนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน หากมีการออกไปเพราะเรื่องส่วนตัว สอบสวนให้ฉันอย่างเข้มงวด!" โกวหลินเทียนกล่าวกับพ่อบ้าน

พ่อบ้านพยักหน้า จากนั้นก็โทรศัพท์อีกครั้งและสั่งการลงไป

เมื่อเห็นฉากนี้ พวกเขาก็ตกตะลึงไปอย่างสมบูรณ์ เมื่อพิจารณาจากการสนทนาของโกวหลินเทียนกับพ่อบ้านประกอบกับการแสดงออกทางสีหน้า พวกเขารู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดาทั่วไปแน่ อีกทั้งยังเป็นเรื่องจริงจังอย่างมาก พวกเขาอยู่ในตระกูลมาหลายปีขนาดนี้ เคยมีการตรวจสอบกล้องวงจรปิดอย่างละเอียดขึ้นเพียงครั้งสองครั้งเท่านั้น

"ไหนพูดมา ช่วงนี้พวกนายทำอะไรบ้าง" หลังจากออกคำสั่งเสร็จ พ่อบ้านก็เก็บโทรศัพท์มือถือและมองดะพวกเขาต่อ

"พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆนะครับ พวกเราอยู่แต่ในคฤหาสน์มาโดยตลอด กล้องวงจรปิดล้วนตรวจสอบได้!"

"มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นกับตระกูลของเราหรือครับ?"

พวกเขากลืนน้ำลายแล้วเอ่ยขึ้น

"นี่ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกนาย" พ่อบ้านขมวดคิ้วและเอ่ยขึ้น "แต่ว่าหากเรื่องนี้ยังไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างแน่ชัด พวกนายไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากคฤหาสน์แม้แต่ครึ่งก้าว อีกทั้งกิจกรรมทั้งหมดในคฤหาสน์จะต้องอยู่ภายใต้กล้องวงจรปิด"

"ไม่มีปัญหา พวกเราตกลง!" พวกเขาเกือบพูดเป็นเสียงเดียวกัน

พวกเขามั่นใจแล้วว่า นอกจากการหายตัวไปของโกวฝานแล้ว ในตระกูลยังมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นด้วยแน่ๆ อีกทั้งยังดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพวกเขาด้วย

"ออกไป" พ่อบ้านก็โบกมือ

พวกเขาไม่กล้าอยู่ต่อและรีบผลักประตูหายตัวไปท่ามกลางพายุฝนทันที

"ผมรู้สึกว่าพวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของคุณหนูเหลียงลู่" พ่อบ้านเข้าไปปิดประตูจากนั้นก็ค่อยเอ่ยขึ้น

"ถ้าพวกเขาต้องการลงมือกับเหลียงลู่จริง พวกเขาจะออกจากคฤหาสน์อย่างแน่นอน แม้ว่าพวกเขาจะส่งคนอื่นไปก็ควรจะมีร่องรอยเหลืออยู่บ้าง ลองดูกล้องวงจรปิดก่อนเถอะ หากพบว่าพวกเขามีปัญหาจริงๆ ฉันจะไม่ปล่อยไว้แน่! " โกวหลินเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มืดมน

"เราจะทำการตรวจสอบในตระกูลอย่างละเอียดถี่ถ้วนเช่นกัน" พ่อบ้านเอ่ยปากขึ้นม

"ฉันเองก็ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไง" เฉินเกอถอนหายใจ เขารู้ข้อมูลมาเพียงเท่านั้น และไม่มีแม้แต่เบาะแสใดๆและก็ไม่รู้ว่าเหลียงลู่หายตัวไปไหน

หากคิดจะสืบหาด้วยเงื่อนไขที่มีนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นแก่หน้าของไป๋เสี่ยวเฟย เฉินเกอยังคงพยายามทำให้ดีที่สุด เขาเคยผ่านประสบการณ์ที่ซูมู่หานจากไปในตอนนั้นและไม่ต้องการให้ไป๋เสี่ยวเฟยต้องพบเจอกับมันอีก

"พี่เหลียงผู้นี้ก็น่าสนใจไม่เลวเลย ลูกสาวของตนถูกจับหายตัวไป แม้กระทั่งข้อมูลก็ไม่บอกให้เราทราบทั้งหมด ต่อให้มีเหตุผลอะไร ก็ไม่น่าจะเพิกเฉยต่อความปลอดภัยของเหลียงลู่แบบนี้ได้!"