บทที่ 1043 ห้องส่วนตัวพรีเมี่ยม

"อืม" โจวหมิ่นตอบรับและปิดประตู

----

เช้าตรู่

เฉินเกอลืมตาขึ้น

หลังจากที่เขารู้เรื่องพวกนี้ เขาก็นอนไม่หลับเลยสักนิด ในหัวของเขาคิดถึงพวกมันอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไรก็ยังคงไม่เข้าใจ

"คนที่ชื่อ โจวหยวนทง มาแล้ว" ไป๋เสี่ยวเฟยเคาะประตู

เฉินเกอถอนหายใจ ความรู้สึกเวลาถูกจับตามองนั่นแย่จริงๆ แต่เขาก็ยังลุกออกจากเตียง จากนั้นก็เปิดประตูแล้วพูดขึ้น "ให้เขาเข้ามา"

หลังจากล้างหน้าเสร็จ โจวหยวนทงก็นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นแล้ว

"ผมตื่นแต่เช้าไปซื้ออาหารเช้าข้างนอกมาให้โดยเฉพาะ พวกคุณลองกินดู ล้วนไม่เลวเลย" โจวหยวนทงชี้ไปที่ถุงสะดวกซื้อบนโต๊ะเหล่านั้นและเอ่ยขึ้น

"ขอบคุณนายแล้ว" เฉินเกออ่อนใจอยู่บ้าง แต่เขาก็ทำได้แค่ยอมรับมัน

"ก็แค่อาหารเช้าเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องอะไร" โจวหยวนทง กลับไม่รู้สึกอึดอัดเลยสักนิด เมื่อเขาเห็นโกวหลินเทียน ออกมาจากห้อง เขาก็พูดขึ้นทันที "คุณลุงท่านนี้ คุณเองก็รีบมาทานเร็วเข้า อาหารเย็นแล้วไม่อร่อย"

"ท่านนี้คือ?" เมื่อเห็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย โกวหลินเทียนก็รู้สึกสับสนอยู่บ้าง

"เพื่อนที่เพิ่งเจอ" เฉินเกอทำได้เพียงแค่แนะนำต่อเท่านั้น

"ฉันชื่อโกวหลินเทียน นายเรียกฉันว่าลุงโกวก็ได้" โกวหลินเทียนพยักหน้าและยื่นมือให้ โจวหยวนทง

"สวัสดีครับลุงโกว ผมชื่อโจวหยวนทงเรียกผมว่าเสี่ยวโจวก็ได้!" โจวหยวนทง ยิ้มและจับมือกับโกวหลินเทียน

"เหลือเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ต้องเข้างานแล้ว รีบกินเร็ว ไม่อย่างนั้นจะไปไม่ทัน" โกวหลินเทียนหยิบตั๋วสองใบออกมาให้กับเฉินเกอและไป๋เสี่ยวเฟย

"ลุงโกว ที่ผมมีตั๋วห้องสำหรับแขกวีไอพีอยู่ใบหนึ่ง พวกเราไปดูพร้อม ๆ กันก็พอแล้ว" ใครจะคาดคิดว่า ยังไม่ทันที่ เฉินเกอและไป๋เสี่ยวเฟยจะเอื้อมมือไปหยิบมันมา โจวหยวนทง ก็หยิบตั๋วทองใบหนึ่งออกจากกระเป๋าของเขาแล้ววางลงบนโต๊ะก่อน

"ทำไมนายถึงได้มีตั๋วห้องส่วนตัวล่ะ" เมื่อเห็นตั๋วบนโต๊ะ โกวหลินเทียนก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง นั่นเพราะตั๋วห้องส่วนตัวของงานประมูล โดยทั่วไปล้วนมอบให้กับตระกูลใหญ่ของหัวเซี่ยหรือผู้ฝึกตนระดับสูงเท่านั้น

ตระกูลโกวเป็นเพียงตระกูลเล็ก ๆ ในหนานเยว่ ไม่ง่ายเลยที่จะมีโอกาสเข้าร่วมงาน ส่วนตั๋วห้องส่วนตัวแบบี้นั้น เขาไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลยสักนิด

เฉินเกอและไป๋เสี่ยวเฟยสบตากัน ดวงตาของไป๋เสี่ยวเฟยงุนงงอยู่บ้าง ส่วนเฉินเกอกลับยังคงรู้กระจ่างชัด อาศัยฐานะศิษย์ของตระกูลผู้จัดงาน การได้ตั๋วใบนี้มาถือเป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่ง

"ผมได้มาโดยบังเอิญ" โจวหยวนทงพูดในสิ่งที่เขาคิดเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว "ผมไปดูเองคนเดียวก็ออกจะน่าเบื่อเกินไป บังเอิญรู้จักพี่เฉินเกอ แบบนั้นพวกเราก็นั่งในห้องส่วนตัวด้วยกัน มีคนคุยด้วยแบบนี้ไม่เลวเลย"

"อืม อย่างนั้นก็ต้องอาศัยนายแล้ว" โกวหลินเทียนไม่ได้ปฏิเสธ

"ขอบคุณนายนะ" เฉินเกอประสานมือให้เขา

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร" โจวหยวนทง ยิ้มอย่างเกรงใจอยู่บ้าง

เมื่อคืน ตอนที่เขายังไม่นอน เขาก็ได้รับข้อความจากผู้อาวุโสสามว่าเขาจะต้องพาเฉินเกอไปที่ห้องส่วนตัวบนชั้นสองของงานในวันนี้ แบบนี้ผู้นำตระกูลถึงสามารถมองเห็นได้ง่ายขึ้นว่าเฉินเกออยู่ที่ไหน

ทั้งสี่ออกเดินทางพร้อมกัน