บทที่ 118 เข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว

“นายพูดสิ！”

สวีเสียเพราะว่าเห็นแก่หยางฮุย จึงมองว่าเฉินเกอเป็นเหมือนคนในครอบครัว เลยค่อนข้างสนิทกันมาก

เธอถามขึ้นด้วยความแปลกใจไม่น้อย

“อ้ออ้อ ฉันเอาของมาให้คนน่ะ！”

เฉินเกอพูดๆหยุดๆออกมาหนึ่งประโยค

พอเงยหน้าขึ้นมา ก็สบตาเข้ากับจ้าวยีฟานที่ดูจะสวยสง่าที่สุดท่ามกลางพวกเธอเข้าพอดี

นิ้วมือทั้งสองสานเข้าหากัน พันกันไปมาไม่หยุด

ตะกี้พวกเธอออกเดินมาด้วยกันจากหอมาถึงในคณะ

เห็นเฉินเกอ จริงๆแล้วไม่เพียงแต่จ้าวยีฟาน แม้แต่พวกของหลินเจียวก็แปลกใจไม่น้อย

เพราะว่าในความคิดของพวกเธอ

ไม่ว่าจะเป็นเฉินเกอที่รวย หรือว่าเฉินเกอที่จน ก็เป็นคนประเภทที่ซื่อๆตรงไปตรงมา

คิดไม่ถึงว่า วันนี้เฉินเกอจะมาถึงที่คณะของพวกเธอ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เฉินเกอในตอนนี้ไม่เหมือนกับเฉินเกอเมื่อก่อนแล้ว

ตั้งแต่ครั้งที่แล้ว แฟนเก่าของหลินเจียว สวี่ตง เพราะว่าออกตัวแทนหลินเจียว ผลก็คือเขาไปพร้อมกับสวี่ชาว ลูกพี่ลูกน้องของตนเอง เพื่อไปรุมตีมหาเศรษฐีท่านหนึ่งของจินหลิง

ก็เลยถูกตามแก้แค้นอย่างโหดเหี้ยมทารุณ

จ้าวยีฟานก็พลอยได้รับไปด้วย

ตอนที่อยู่โรงแรม เฉินเกอให้ผู้อำนวยการหวางช่วยออกหน้าให้ เรื่องถึงได้สงบลง

ตั้งแต่ตอนนั้น จ้าวยีฟานกับหลินเจียวก็เดาว่า เฉินเกอต้องไม่ใช่คนปกติทั่วไปอย่างที่คิดไว้แน่ๆ

หรือเป็นถึงคุณชายเฉินแห่งจินหลิง?

เห้อ คุณชายเฉินแห่งจินหลิงเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะว่าเฉินเกอแทบไม่มีกลิ่นอายแบบนั้นเลย

แต่ว่า เขาจะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

พูดง่ายๆก็คือรวยมากแน่ๆ

หลินเจียวก็เลยรู้สึกเสียดาย

จ้าวยีฟานก็ยิ่งรู้สึกเสียดายขึ้นไปอีก

ก็เลยพยายามหาโอกาสที่จะทำการสงบศึกกับเฉินเกอมาโดยตลอด แล้วเริ่มต้นด้วยกันใหม่สองคน

ผลที่ได้คือ แม้แต่คนของเฉินเกอยังเอื้อมแตะไม่ได้เลย

พอวันนี้ตื่นเช้าขึ้นมา แล้วดันมาเจอกันที่คณะพอดี จะไม่ให้จ้าวยีฟานไม่ตกใจได้ยังไงล่ะ

“เฉินเกอ คุณเอาของมาให้ใครหรอ?”

จ้าวยีฟานจัดๆทรงผม ก่อนจะก้มหน้าพูดขึ้นอย่างเบาๆ

เหมือนกับลูกแกะตัวน้อยน่ารักที่ว่านอนสอนง่าย

หรือว่า……เฉินเกอเปลี่ยนใจแล้วหรอ?

เพราะว่าก่อนหน้านี้หม่าเสี่ยวหนานอยากที่จะจับคู่ให้กับเฉินเกอ สวีเสียและหยางฮุยก็อยากจับให้เฉินเกอคู่กับจ้าวยีฟานอยู่แล้วดังนั้นไม่ว่าจะพูดยังไง ทั้งสองก็มีความสัมพันธ์ที่ดูอบอุ่นแบบนี้อยู่บ้าง

ยิ่งไปกว่านั้นจ้าวยีฟานก็มั่นใจแล้วว่า ในตอนแรก เฉินเกอจะต้องชอบตนอย่างแน่นอน

ในคณะการสื่อสารมวลชน ยังไม่เคยได้ยินเลยว่ามีคนเคยกุ๊กกิ๊กกับเฉินเกอมาก่อน

ดังนั้นจ้าวยีฟานก็เลยใจเต้นตึกตัก

“ฮ่าๆ จะเป็นใครอีกล่ะ ยีฟาน เธอจะให้เฉินเกอตอบคำถามคำถามนี้ของเธอยังไง?”

สวีเสียก็ตบมือมาด้วยความดีใจ

แถมยังมองเฉินเกอด้วยสีหน้าชื่นชมยินดี“เฉินเกอ ฉันมองไม่ออกจริงๆ หลังจากที่นายรวยแล้ว อีคิวก็ดูสูงขึ้นมาขนาดนี้เชียว นายนี่ช่างรู้จักทำให้คนประหลาดใจจริงๆ แถมเป็นความประหลาดใจมากๆซะด้วยสิ ฮ่าๆ！”

ใช่ วันนี้ประหลาดใจมากๆ คำถามนี้มันก็ทำให้เฉินเกอยากที่จะตอบ

ให้ตายเถอะ เฉินเกอก็แค่ซื้อช่อกุหลาบธรรมดาๆ เพื่อเอาไปให้ซูมู่หานเท่านั้น พอให้เสร็จแล้ว ทั้งสองก็ออกไปเดินเล่นกัน

ก็ปกติทั่วไป

ใครจะไปคิด ผู้หญิงในคณะของเธอจะเป็นแบบนี้กันทุกคน พอเห็นคณะอื่นมา ก็เข้ามาล้อมทันที

ส่วนตอนนี้ ดันมาเจอเข้ากับจ้าวยีฟานอีก！แถมยังถูกสวีเสียกับจ้าวยีฟานเข้าใจผิดด้วย

เฉินเกอเริ่มรู้สึกปวดหัว

ในตอนนี้หนุ่มสาวมากมายต่างพากันล้อมตรงบันไดเอาไว้ ให้เฉินเกอกับจ้าวยีฟานอยู่ตรงกลาง

แถมยังหยิบมือถือขึ้นมาอัดวีดิโออีก

“อุ้ยตายๆๆ！ข่าวใหญ่แล้ว ดูสิ นายเฉิ่มบ้านจนแห่งคณะศิลปศาสตร์ มาสารภาพรักกับสาวป๊อบของคณะการสื่อสารมวลชน จ้าวยีฟาน ！”

มีเสียงของผู้หญิงพูดขึ้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

พระเจ้า ใครจะมองคนปะเภทนี้กัน เขานี่ช่างกล้า เหลือเกิน！

“ให้ตายสิ เขามาสารภาพรักกับสาวป๊อบอย่างจ้าวยีฟาน ใจเด็ดสุดเลยว่ะ！”

ผู้ชายสองคนที่พูดเยาะเย้ยเฉินเกอก็แทบไม่อยากจะเชื่อเช่นเดียวกัน

ขณะนี้ ในอีกด้านหนึ่ง

“มู่หาน พวกเธอออกมาดูนี่สิ มีคนสารภาพกันอีกแล้วล่ะ！”

ซูมู่หานนั่งเท้าคางอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะ ใครจะไปรู้เธอเปิดหนังสือไปแค่หน้าเดียว ก็หยุดอ่านไปอยู่นานสองนาน