ตอนที่ 125
บทที่ 125 พูดความจริง
October 21, 2026
“เฉินเกอ นายออกมาเดี๋ยวนี้!”
เมิ่งไฉ่หรูกวาดสายตามองอย่างเคืองแค้น จากนั้นเรียกเฉินเกินออกไป
“เฉินเกอ ฉันมีเรื่องจะบอกนาย พรุ่งนี้ สามีของเพื่อนสมัยเรียนของฉันเปิดผับแห่งใหม่ ขาดคนช่วยเยอะมาก ถ้าพรุ่งนี้นายไม่ติดอะไรไปช่วยทำงานพาร์ทไทม์เถอะ ที่นี่ให้เงินมากกว่าที่อื่นนะ!”
เมิ่งไฉ่หรูกอดอก พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
“ทำงานพาร์ทไทม์? ฉัน...”
เฉินเกอตกใจตะลึง
“นายอะไรนายล่ะ? ฟังฉันพูดไม่เข้าใจหรือไง เขาก็แค่เปิดกิจการคืนพรุ่งนี้ มีแขกมาเยอะมาก คนช่วยไม่พอจึงอยากหาคนเพิ่ม นายคิดว่าคนอย่างนาย จะไปทำอะไรที่นั่นได้ล่ะ? นายรู้รึเปล่าว่าเขาเปิดผับที่ไหน? ที่ถนนการค้าจินหลง เข้าใจรึเปล่า? หลังจากนี้ คนที่เขาจะรับสมัคร ต้องเป็นผู้ชายที่ทั้งหล่อทั้งสูง!”
“ฉัน...”
“อะไรอีกล่ะ! เอาตามนี้แล้วกัน คืนพรุ่งนี้ฉันไปรวมพิธีเปิดงานของพวกเขา จะได้ไปรับนายด้วย !”
เมื่อพูดจบ เมิ่งไฉ่หรูเหลือบตามองบนใส่เฉินเกอ จากนั้นก็เดินออกไปทันที
“แม่ง...แม่งเอ๋ย!”
เฉินเกอบ่นด่าเขาในใจ
เมื่อครู่เขาอยากพูดว่า เขาไม่อยากไป และไม่จำเป็นต้องไป แต่เมิ่งไฉ่หรูกลับยืนหยัดจะให้เข้าไป จึงทำให้เฉินเกอรู้สึกหมดความอดทน
สามปีที่ผ่านมา เมิ่งไฉ่หรูต้องการให้เขาทำอะไร ก็ทำตามหล่อนให้ได้
นึกถึงคืนวันนั้นที่เมิ่งไฉ่หรูทำตัวเป็นอีแรด แต่ตอนนี้ กลับทำตัวเย่อหยิ่ง
ช่างน่าบัดซบเหลือเกิน!
แต่สถานการณ์ตอนนี้ทำให้เขาค่อนข้างลำบากใจ ถ้าไม่ไปดูเหมือนจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก
เฮ้อ ไปก็ได้ ยังไงไม่ไปวันนี้ก็ต้องไปสักวัน
เฉินเกอสะบัดหัว จากนั้นเดินเข้าไปเรียนต่อ
วิชาเรียนช่วงเช้าน่าเบื่อเหลือเกิน
ไม่นานนักก็ถึงเวลาใกล้พักกลางวัน
“เฉินเกอ ตอนเที่ยงว่างไหม ออกไปกินข้าวด้วยกันสิ...”
ทันใดนั้นมีข้อความเข้ามา
เป็นข้อความจากจ้าวยีฟาน
คำพูดสั้นๆเพียงแค่นี้
เฉินเกอเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า ยังมีมารผจญอย่างจ้าวยีฟานอีกหนึ่งคน
เมื่อวานเป็นเพราะเข้าใจผิด จึงทำให้จ้าวยีฟานกลับกลายเป็นแฟนของตัวเอง!
เรื่องนี้ทำให้เฉินเกอปวดหัวมาก
อีกอย่าง ตอนนี้สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ จ้าวยีฟานกำลังทำตัวให้เขาใกล้ชิดหล่อนมากขึ้น
ในความเป็นจริง หากเป็นเมื่อก่อน แม้ว่าจ้าวยีฟานจะเคยดูถูกเฉินเกอ ถ้าหล่อนเป็นแฟนกับเฉินเกอ เขาคงมีความสุขมาก
และจะดูแลหล่อนให้ดี
เพราะจ้าวยีฟานสวยมากจริงๆ!
แต่ตอนนี้ ในใจเฉินเกอกลับคิดถึงเพียงแต่ซูมู่หาน
ถ้ายังคงมีความสัมพันธ์อันคลุมเครือกับจ้าวยีฟานต่อไป เฉินเกอคงเป็นผู้ชายที่งี่เงามาก
ในเมื่อไม่ชอบ แล้วทำไมต้องรักษาสถานะแฟนแบบนี้ไว้อีกล่ะ?
อธิบายให้เข้าใจดีกว่า มิเช่นนั้น หากเข้าใจผิดกันมากไปกว่านี้ เห็นที เรื่องนี้คงลำบากมาก!
เฉินเกอครุ่นคิดไปมา จึงตอบหล่อนไปหนึ่งบรรทัด:
“จ้าวยีฟาน เดี๋ยวพอเลิกเรียน พวกเราเจอกันที่สวนหย่อมนะ เธอคนเดียว! ฉันมีเรื่องต้องอธิบายให้เธอเข้าใจ!”
“โอเค!”
จ้าวยีฟานตอบอย่างรวดเร็ว
หลังจากเลิกเรียน เฉินเกอเดินไปที่สวนหย่อม
จ้าวยีฟานรออยู่ตรงนั้นอยู่แล้ว
เห็นได้ชัดว่า วันนี้หล่อนแต่งตัวสวยเป็นพิเศษ
เมื่อเห็นเฉินเกอ หล่อนทำท่าทีดีใจทันที
“เฉินเกอ นายมาแล้วเหรอ!”
รอยยิ้มอันแสนหวานของหล่อนช่างดูสดใสเหลือเกิน
ตอนนี้เมื่อจ้าวยีฟานเห็นเฉินเกอ แม้ว่าจะมีความรู้สึกสับสนอยู่บ้าง
เพราะเมื่อก่อนหล่อนดูถูกเฉินเกอมาก เหยียดเขาทุกเรื่อง แต่ตอนนี้ กลับพบว่าเฉินเกอหล่อหน้าตาดีมาก และยังมีเสน่ห์ น่าดึงดูดเหลือเกิน!
หล่อนก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร
“เมื่อคืนยังอยากให้นายเลี้ยงข้าวอยู่เลย สุดท้ายเห็นนายเป็นแบบนั้น นายหมายความว่ายังไงกันแน่!”
จ้าวยีฟานเดินตรงไปหยุดอยู่ตรงหน้าเฉินเกอ
กลิ่นตัวอันหอมหวนของจ้าวยีฟานโชยมา
เฉินเกอเพียงแค่คิดว่าทุกอย่างคือความฝัน หญิงสาวแสนสวยที่เขาไม่เคยเอื้อมถึง วันนี้กลับมายืนเขินอายอยู่ตรงหน้าเขา
เหอะๆ ชีวิตช่างเหมือนละคร
แต่ถึงยังไงเฉินเกอยังอยากที่จะพูดความจริง
“เพราะฉันไม่อยากคบต่อแล้ว!” เฉินเกอพูดตรงๆ