บทที่ 324 บีบบังคับ

บทที่ 324 บีบบังคับ

“ซานเย๋ คนของพวกเขามากันแล้วครับ！”

ลูกน้องคนหนึ่งเตือนด้วยน้ำเสียงที่เกรงกลัว

“ไม่จำเป็นต้องปะทะกับพวกเขา แม่งเอ้ย เผ่นก่อนแล้วกัน！”

โห๋ซานพูดจบ จากนั้นก็นำหญิงสาวและลูกน้องทั้งหลายเดินไปที่หลังเขา

“ทำไป！ทำไปฆ่าพวกมันให้หมด！”

หลงเช่าหยุนพูดด้วยความโกรธเคือง

ตั้งแต่เล็กยันโตเป็นครั้งแรกที่เขาถูกย่ำยีศักดิ์ศรีเช่นนี้ เป็นเรื่องธรรมดาที่หลงเช่าหยุนจะรับไม่ได้

คนทั้งฝูงจึงไล่ตามไป

“คุณชายหลงคุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ？”

หัวหน้าพ่อบ้านถามด้วยความเป็นห่วง

“*-*！ไม่เป็นอะไร ดูที่ที่นายเลือกสิ ทำไมถึงให้พวกโห๋ซานเข้ามาได้ ผมเกือบเอาชีวิตไม่รอดอยู่แล้ว！”

หัวหน้าพ่อบ้านที่มีอายุ 56 ปี ตอนนี้ถูกหลงเช่าหยุนตบอย่างแรงๆ

บัดนี้จึงรู้พูดด้วยความอับอายว่า“ผมไม่ดีเอง ผมไม่ดีเองครับคุณชายหลง！”

“แต่ตอนนี้กำลังจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของคุณ มีแขกชั้นสูงมามากมาย คุณชายหลง ตอนนี้พวกเรากลับเข้าไปก่อนนะครับ！”

หัวหน้าพ่อบ้านห้ามเตือน

หลงเช่าหยุนจัดเนคไทให้เข้าที่ด้วยความโกรธเคือง จากนั้นก็เดินเข้าไปในงาน

“พวกคุณดูสิ คนนั้นเป็นคู่หมั้นของคุณชายหลง ชื่อฉินหยาคุณฉินหรือเปล่า？”

“คิกคิกคิก ได้ยินว่าฉินหยาคุณฉินเป็นคนที่สง่างาม มีหน้าตาที่สะสวย พอวันนี้ได้มาเจอก็โดดเด่นกว่าคนอื่นจริงๆ！”

ในงานเลี้ยงด้านหน้า บัดนี้มีนักธุรกิจที่ร่ำรวยหลายคนเห็นครอบครัวของฉินหยาที่ถูกเชิญด้วยความนอบน้อม จึงอดไม่ได้ที่จะพูดถึง

“ใช่แล้ว พวกคุณเคยได้ยินไหมว่าคุณฉินหยามีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับคุณชายเฉิน และสนิทสนมกันเกือบจะเป็นแฟนสาวของคุณชายเฉินแล้วด้วยนะ！”

“อะไรคือเกือบจะ ผมได้ยินว่าฉินหยาเป็นผู้หญิงของคุณชายเฉินจริง ยังตั้งท้องกับคุณชายเฉินแล้วด้วย！นี่ไม่ใช่ความลับอะไรเลย！”

“ห้ะ？จริงเหรอ？ยังมีเรื่องอย่างนี้ด้วยเหรอ！”

“อย่าพูดพร่ำเพรื่อ ระวังคนของคุณชายหลงจะได้ยิน สรุปแล้วผมก็แค่ได้ยินเขาเล่ากันมา ยังไม่ค่อยแน่ใจเลย แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าคุณฉินหยาเป็นผู้หญิงของคุณชายหลงแล้ว！”

ผู้คนพูดคุยกันเสียงเบาๆ

ส่วนฉินหยา ครั้งนี้นอกจากจะพาคนในครอบครัวของตัวเองมาแล้ว ยังชวนเพื่อนสนิทของตนมาด้วย

ให้พวกจ้าวถงถงมาเป็นเพื่อน

ผู้คนพูดคุยกันเสียงเบา แต่ฉินหยาก็ได้ยิน

ใบหน้าจึงแดงขึ้นมา

ถ้าไม่ได้อยู่ในสถานที่เช่นนี้ เธอคงจะด่าคนพวกปากเถื่อนพวกนั้นให้เละแล้ว

และหยางเสว่ก็ได้ยินคำวิพากษ์วิจารณ์บางคำแล้ว

สีหน้าขณะนี้จึงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ตอนแรกคิดฝันเฟื่องว่าตัวเองจะเป็นตัวเด่นของงานวันนี้

แต่เห็นได้ชัดว่าเมื่อฉินหยามาแล้ว เธอก็กลายเป็นตัวเด่นไปเลย หยางเสว่จึงไม่ชอบใจยิ่งนัก

และตอนนี้ยังพูดว่าฉินหยาเคยคบกับเฉินเกอ หยางเสว่จึงยิ่งไม่ชอบใจเข้าไปอีก

ในสายตาของทุกคนต่างก็คิดว่าฉินหยาดีกว่าตน สวยกว่าตน

และผู้หญิงที่โดดเด่นกว่าเธออย่างฉินหยายังคบกับแฟนเก่าของตน จึงยิ่งไม่ชอบใจเข้าไปอีก

หยางเสว่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ดังนั้นสายตาที่มองฉินหยาที่มีความอาฆาตแฝงอยู่ด้วย

บัดนี้หลงเช่าหยุนได้กลับเข้ามาถึงในงานแล้ว

แล้วเห็นฉินหยา

ในใจรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

ผู้หญิงคนนี้ ถึงตนจะตามจีบเธอด้วยสารพัดวิธี แต่ก็ยังเหมือนเดิม ตอนนี้มาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของตนยังทำให้ที่เฉื่อยชาอีก

บวกกับเพิ่งโดนย่ำยีศักดิ์ศรีไปหมาดๆ จึงทำให้รู้สึกหงุดหงิดยิ่งนัก

หลงเช่าหยุนนั่งด้วยอารมณ์เสีย

“คุณชายหลง！”

ญาติของตระกูลฉินรีบมากล่าวทักทาย

หลงเช่าหยุนไม่ได้ตอบ นั่งนิ่งอยู่ที่หน้าโต๊ะเหมือนเดิม

บัดนี้หยางเสว่พูดทิ่มแทงใจว่า“เช่าหยุน วันนี้เป็นวันเกิดของน้อง แต่ทำไมคู่หมั้นของน้องถึงดูแล้วไม่มีความสุขเลย น้องรู้ไหมว่าเมื่อกี้คนอื่นเขาพูดกันยังไง？”

“พูดยังไง？”

“คนอื่นเขาพูดว่า คนที่ฉินหยารักคือเฉินเกอ มาอยู่กับน้องก็เพราะถูกน้องบีบบังคับ น้องทำให้เฉินเกอกับฉินหยาต้องเลิกรากัน！”หยางเสว่กล่าว