บทที่ 331 ต่างก็เต็มไปด้วยเฉินเกอ

บทที่ 331 ต่างก็เต็มไปด้วยเฉินเกอ

ตอนแรกวันนี้หยางเสว่คิดมาอย่างดี

เพียงแค่ตัวเองพูดว่ามีอันตรายต่อชีวิต ตามหลักที่รู้จักเฉินเกอมานี้ เฉินเกอต้องมาแน่นอน

หลังจากที่มาแล้ว ตัวเองก็งอแงร้องไห้แล้วแขวนคอ เขาจะต้องอดไม่ได้แล้วมาปลอบใจตัวเองแน่นอน

ถ้าหากว่าเป็นแบบนี้ ตัวเองก็มีโอกาสอยู่ด้วยกันแล้ว

อย่าหาว่าหยางเสว่เกลียดเฉินเกอ

แต่ก็แค่เพราะว่าอยากให้เฉินเกอรู้สึกเสียใจก็เท่านั้น

ถึงแม้ว่าวันนั้นจะจับเฉินเกอไว้ได้จริงๆ หยางเสว่ก็ไม่มีทางให้ลูกน้องตีเขาจนบาดเจ็บสาหัสหรอก

อย่างมากก็แค่ประชดเขา รับรู้รสชาติที่ตกอยู่ในมือของตัวเอง

สรุปแล้วก็แค่อยากให้เฉินเกอรู้รู้สึกแน่ในใจ

แต่ว่าตอนนี้ เฉินเกอกลับไม่สนใจตัวเอง

“อ้าอ้าอ้าอ้า! เครียดจะตายแล้ว!”

ถึงแม้ว่าตระกูลหลงจะเก่งกาจ แต่ว่าหยางเสว่เองก็เข้าใจ จะไปเก่งกว่าเฉินเกอได้อย่างไรล่ะ!

“พี่ ฉันก็ทำเหมือนที่พี่บอก แต่เขากลับไปหมั้นหมายกับคนอื่นแล้ว!”

หยางลู่พูด

“เฮอะ ฉันไม่เชื่อฉันไม่เชื่อ เขาจะไปหมั้นหมายกับฉินหยาจริงๆ ได้อย่างไร? ฉันไม่เชื่อ!”

หยางเสว่เริ่มกระวนกระวายแล้ว ความจริงแล้ว ตั้งแต่เมื่อคืนที่เธอรู้ข่าวนี้ หยางเสว่ก็กระวนกระวายมาก

ไม่ว่ายังไงแล้วเยี่ยนจิงตระกูลฉิน เยี่ยนจิงตระกูลหลง ก็รู้ ตระกูลหลงรู้หยางเสว่จะรู้อีกแน่นอนว่าไม่ยาก

ปัง!

นำแจกันชิ้นหนึ่งโยนลงพื้นแตกเป็นเศษๆ อย่างแรง หยางเสว่นั่งอยู่บนโซฟาไม่พูดอะไรแล้ว

ในเวลาเดียวกัน

ณ สนามบินจินหลิง

“ว้าว จินหลังสวยมากจริงๆ ยังสวยกว่าที่ก่างเต่าอีก ฮ่าๆ!”

“ใช่แล้ว ครั้งนี้ไม่ได้มาเสียเปล่าจริงๆ จริงด้วยมู่หาน เธอและสามีของเธอจะต้องพาพวกเราไปเที่ยวดีดีนะ ครั้งนี้มีวันหยุดเพียงไม่กี่วัน แม้แต่บ้านพวกเราก็ไม่ได้กลับ ก็เพราะว่าอยากจะตามเธอมาลองดูจินหลิง อย่าให้พวกเราผิดหวังนะ!”

ผู้หญิงไม่กี่คนลากกระเป๋าเดินทางเดินออกไป แล้วพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น

“ใช่แล้วมู่หาน เธอเคยพูดว่าแฟนของเธอเก่งมาก ทำไมเธอถึงไม่ให้เขามารับพวกเราล่ะ?”

คนที่พูดด้วยความตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา คือผู้หญิงหัวเห็ดที่น่ารักคนหนึ่ง

แนวบ้องแบ๊วน่ารัก

คือใบหน้าที่มีความน่ารักแบบเด็กทารกปะปนอยู่

ในผู้หญิงหกคน เธอเป็นคนที่น่ารักใสซื่อที่สุดแล้ว

“อัยโย เธอไม่ฟังมู่หานพูดหรอ แฟนของเธอคือผู้ชายประเภทที่คิดอะไรก็พูดแบบนั้น ซื่อๆ ไม่ค่อยเข้าใจความคิดผู้หญิง สร้างความเซอร์ไพรส์โรแมนติกไม่เป็น ทั้งสองอยู่ด้วยกัน ที่จริงแล้วจะเป็นผู้ชายที่ตรงไปตรงมาก็ไม่เป็นไร แต่อย่างน้อยจะต้องมีอีกฝ่ายหนึ่งที่สร้างเซอร์ไพรส์โรแมนติกได้จึงจะโอเค ไม่เช่นนั้นความรักครั้งนี้จะดำเนินต่อไปยังไงล่ะ ฉันนั้นมู่หานของเราก็ต้องเตรียมเซอร์ไพรส์ให้เฉินเกออยู่แล้ว!”

ผู้หญิงผมยาวถึงเอวคนหนึ่งพูดด้วยรอยยิ้ม

“อ๋ออ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจำได้ว่าช่วงก่อนเป็นวันเกิดของเฉินเกอ มู่หานยังโทรหาเฉินเกอเป็นพิเศษ บอกเฉินเกอว่าอีกสองสามวันจะมีวันหยุดยาว ตอนนั้นมู่หานพูดว่าตัวเองมีธุระน่าจะกลับไปไม่ได้แล้ว แต่ปรากฏว่าเฉินเกอยังพูดว่างั้นเดี๋ยววันหลังค่อยไปเยี่ยมมู่หาน ฉันก็จะบ้าไปแล้ว อุตส่าห์บอกแล้วว่าหยุดยาว ไม่รู้จักร้องขอก่อนเลย! ฮ่าๆๆ!”

เหมิงเหมิงพูดพร้อมหัวเราะใหญ่

“ใช่แล้ว ตอนนั้นมู่หานก็ทนไม่ไหว พูดกับเฉินเกอไปแล้ว ถ้าให้ฉันพูดนะ ไม่ต้องบอกเขาเรื่องที่มีวันหยุดยาวเลย กลับไปเลย แล้วให้เขาเซอร์ไพรส์ก็ได้แล้ว แต่ว่าพอลองคิดดูดีๆ ผู้ชายที่ซื่อๆ ตรงๆ แบบนี้ ถ้าหากว่าไม่อบรมเขาดีๆ ไม่แน่เขาอาจจะซื่อตรงกว่าเดิม!”

มีผู้หญิงพูดขึ้น

ซูมู่หานฟังที่พวกเธอพูดแล้ว เหมือนว่าจะเป็นอะไรแบบนั้น

จะมีความคิดมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร

ตอนนั้นที่พูดแบบนี้ เพราะอยากลองฟังดูว่าเฉินเกอจะทำอย่างไร

เอาเถอะ ถึงแม้ว่าจะเป็นคนซื่อๆ ตรงๆ เหมือนที่มาผ่าน

แต่ว่าซูมู่หานกลับอยากกลับมาตั้งนานแล้ว

ให้เซอร์ไพรส์กับเฉินเกอครั้งหนึ่ง

ไม่ว่ายังไงแล้วเฉินเกอในตอนนี้ ก็ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว

ตัวเองจะเป็นผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังเขา ควรจะพยายามให้มากๆ ให้เขาไม่ต้องเสียแรง มาพัฒนาความรักครั้งนี้

“ฉันว่ามู่หานคงจะโม้เล่นแหละมั้ง พูดว่าอะไรสามีของเธออยู่ที่จินหลิงเก่งมาก ฉันหาข้อมูลของเฉินเกอในเน็ตยังหาไม่เจอเลย! เฮอะ!”