บทที่ 400 ถูกค้นพบแล้ว

บทที่ 400 ถูกค้นพบแล้ว

บ้าไปแล้ว ก่อนหน้านี้เจอจ้าวยีฟาน มาตอนนี้ยังมาเจอกับ หยางเสว่

เดิมทีเขาต้องการใช้ประโยชน์จากการประชุมตระกูลฟาง เพื่อพาตัวเฉียงเวยออกไปอย่างเงียบ ๆ

แต่ตอนนี้ มีอุปสรรคภายนอกเข้ามาเยอะเกินไป

ถ้าหากถูกจ้าวยีฟานและหยางเสว่เจอเข้าให้สักคน เกรงว่าคงยุ่งยากแน่แล้ว

เวรกรรม

แถมตอนนี้ เฉินเกอยังทำแก้วแตกอีก ดังนั้นหลายคนจึงหันมามองมาที่เขา เฉินเกอรีบก้มหน้าลงอย่างรวดเร็วจากนั้นจึงรีบเก็บแก้วขึ้นมาและวิ่งไปด้านหลัง

“หืม?”

แม้ว่าเฉินเกอจะวิ่งเร็ว แต่เขาก็ยังคงดึงดูดความสนใจของผู้หญิงคนหนึ่ง

ผู้หญิงคนนี้ยืนอยู่ข้างฟางเจี่่ยนนัน หากไม่ใช่ฟางหยีแล้วจะเป็นใครอื่นได้อีก

"ทำไมถึงได้หน้าเหมือนเฉินเกอ? ไร้สาระน่า การประชุมของพวกเราตระกูลฟาง คนโง่นั่นจะมาทำอะไรที่นี่?”

ฟางหยีคิดในใจ

ดังนั้นเธอจึงตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เกือบไปแล้ว!”

เฉินเกอมายังสวนหลังบ้าน และอ้าปากหอบค้าง

“เฉินเกอ!”

ทันใดนั้นเสียงของหญิงสาวก็ดังขึ้น

จิตใต้สำนึกของเฉินเกอหันกลับไปดูทันที

จากนั้นจึงตกตะลึงตาค้าง

แย่แล้ว ฟางหยี!

“พระเจ้า เมื่อครู่ฉันแค่คิดว่าฉันตาฝาดไป คิดไม่ถึงว่าจะเป็นนายจริงๆ นายนายนาย นายมาที่ตระกูลฟางของพวกเราได้ยังไง? เข้ามายังไงกัน?”

ฟางหยีเอ่ยด้วยความรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

ก่อนหน้านี้ปู่เคยจัดงานเลี้ยงวันเกิดมาก่อน

ถึงแม้ว่าปกติฟางหยีจะมีนิสัยเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ แต่เรื่องความลับของตระกูลฟาง เธอก็รู้อยู่บ้างไม่น้อย

เฉินเกอเป็นเพียงแค่คนรุ่นที่สองจากตระกูลเศรษฐีเล็กๆ เขาจะมีคุณสมบัติเข้าร่วมงานวันเกิดของคุณปู่ได้อย่างไร?

หึ?

"เอ่อ ฉันมาที่นี่ในนามของตระกูล เพื่อร่วมงานวันเกิดของท่านปู่ฟาง! กำลังมองหาห้องน้ำอยู่น่ะ!”

เฉินเกอโกหก”เมื่อกี้ ฉันยังคิดจะส่ง SMS ให้เธอสองคนอยู่พอดี!”

"หา? ตระกูลของนายก็อยู่ใต้ตระกูลฟางของเราหรือ?”

ฟางหยี รู้สึกประหลาดใจและพูดว่า”แต่ตระกูลฟางของเราไม่มีอิทธิพลในจินหลิงอำเภอผิงอันนี่!”

สีหน้าของเฉินเกอร้อนรนประหม่าขึ้นมาทันที เมื่อนึกไปถึงตอนที่พวกหยางเสว่เข้ามาในงาน เขาก็เอ่ยอธิบายว่า”ฉันไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของตระกูลฟาง แต่เป็นตระกูลซือถูให้พวกเรามา!”

"หา? อย่างนั้นไม่แปลกใจเลยสักนิด!”

ฟางหยีเข้าใจในทันที

จากนั้น เธอจึงยกมือขึ้นด้วยความโกรธและขยี้หัวของเฉินเกอเอาไว้

“เธอทำอะไร?”

"หึ นายก็รู้ ตระกูลซือถูไม่ได้ดีกับตระกูลฟางของพวกเรานักหรอก คิดไม่ถึงว่าตระกูลของนายจะเป็นพวกเดียวกันกับตระกูลซือถู ตระกูลซือถูนับวันยิ่งดื้อด้านขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!”

ฟางหยี ไม่พอใจ

“เฮ้อ เรื่องของตระกูล ฉันก็ไม่สามารถยื่นมือเข้าไปยุ่งได้!”

เฉินเกอเอ่ย

ในขณะที่ฟางหยียังคงต้องการสั่งสอนบทเรียนให้เฉินเกอต่อ

“พี่ลี่ดูสิ เด็กที่เมื่อวานลวกคุณไปยังอยู่ที่นี่นะ!”

ผู้หญิงแต่งตัวดีหลายคนกำลังมุ่งหน้าออกมาจากสถานที่จัด

พวกเธอก็คือดาราหญิงของงานในครั้งนี้

"ที่แท้นายก็มาทำงานอยู่ที่นี่! ฉันก็ว่า ว่าทำไมถึงหานายไม่เจอ สมควรตายจริงๆ ทำเอากระโปรงฉันใส่ต่อไม่ได้แล้ว นายรู้ไหมว่าทำให้การแสดงของฉันต้องแย่ลงขนาดไหน?”

ดาราหญิงเมื่อคืนรีบปรี่เข้ามาและเข้าไปตบหัวเฉินเกอด้วยความโมโห

ในใอเธอเป็นพี่สาวคนโตสุด ดังนั้นจึงมีปากเสียงมากที่สุด

เหตุการณ์เมื่อคืน ทำให้เธอรู้สึกขุ่นเคืองจริงๆ

"เฮ้เฮ้เฮ้ หยุดนะ คุณเป็นใคร ทำไมถึงกล้าพูดกับเขาแบบนี้?”

ฟางหยีตีเฉินเกอก็แล้วไป ในเมื่อท้ายที่สุดเฉินเกอก็อายุน้อยกว่าตัวเองหลายชั่วอายุคน แต่ว่า การที่ดาราสาวคนนี้กล้าทำแบบนี้ กลับทำให้ฟางหยีรู้สึกว่าเธอไม่ไหว้หน้าตนอยู่บ้าง

เธอเพียงแค่สั่งสอนบทเรียนให้ดาราหญิงคนนั้น

เมื่อดาราหญิงเห็นว่าฟางหยีแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ไม่ธรรมดา ก็รู้ทันทีว่าคนๆนี้มาจากตระกูลใหญ่