บทที่ 404 ตกใจกันไปทั้งงาน

บทที่ 404 ตกใจกันไปทั้งงาน

และอะฟู๋นั้น เวลานี้กำลังมองสำรวจดูรอบๆ

หากตามที่จูหมิงพูดมานั้น คุณชายเฉินต้องถึงแล้วอย่างแน่นอน

ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตารอดู

“ไอ้หยาคิดไม่ถึงว่าคุณชายเฉินได้มาถึงแล้ว ทำไมฉันถึงไม่รู้ล่ะ?”

ฟางหยีพูดอย่างประหลาดใจ

ฟางหยีก็อยากจะรู้เหมือนกัน คนคนนั้นเป็นใครกันแน่ ทำให้ตัวเองและเจี่่ยนนันตอนเด็กไม่สามารถออกไปเล่นได้

แม้กระทั่งเหล่าดาราสาวที่กำลังควบคุมตัวเฉินเกอไว้ ต่างก็มองหาอย่างตื่นเต้น

ฐานะอย่างคุณชายเฉิน การคบเพื่อนต้องเป็นเรื่องที่ยากอย่างแน่นอน

เพียงแต่ว่า ได้เจอพวกลูกมหาเศรษฐีเป็นบุญตาก็ถือเป็นเรื่องที่ดี

ก็ไม่ได้มาเปล่าประโยชน์แล้ว

เฉินเกอมองดูภาพที่อยู่ตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวแล้วยิ้มเจื่อนๆ

ตอนนี้ในสถานการณ์แบบนี้ ดูท่าตัวเองคงจะทำตัวค้อมต่ำต่อไปไม่ได้แล้ว

ตามแผนการเดิมที่วางไว้ ตัวเองเพียงแต่ต้องให้จูหมิงวางแผนอยู่ด้านนอก สร้างการเคลื่อนไหวบางอย่างขึ้นมา

แต่ว่าคุณพ่อท่านรู้ได้อย่างไรกัน แล้วทำไมถึงได้ส่งคนของตระกูลที่เมืองหนานหยางมาที่นี่ เรื่องราวเหล่านี้เฉินเกอไม่รู้เลย

คนในตระกูลมาที่นี่ก็ดีเหมือนกัน

ภารกิจของตัวเองถือว่าได้สำเร็จลุล่วงแล้ว

ขณะนั้น เฉินเกอยืนขึ้นโดยตรง

ฟางหยีอ้าปากพูด: “เฉินเกอ นายทำอะไรน่ะ?”

ดาราสาวเหล่านั้น ก็ประหลาดใจเล็กน้อย

“คนเขากำลังหาคุณชายเฉิน ไอ้กระจอกอย่างนายลุกขึ้นยืนทำไมกัน?”

“ฮ่าๆๆ คนที่ไม่รู้ ยังคิดว่าเป็นเขาเสียอีก!”

ดาราทั้งหลายหัวเราะแล้วพูดอย่างเยาะเย้ย

ทุกคนถูกการกระทำของเฉินเกอทำให้สะดุ้งตกใจ ต่างมองมาทางเฉินเกอ

“เฉินเกอ!”

จ้าวยีฟานที่อยู่ด้านข้าง แวบแรกก็จำเฉินเกอได้แล้ว

ขณะนั้นได้หายใจติดขัดเล็กน้อย

ไม่คิดว่าเฉินเกอมาที่นี่จริงๆด้วย และดูท่าทางแล้ว ดูเหมือนว่าจะมากับทีมของพวกเธอ

ห๊า? งั้นเมื่อคืน หลังจากที่ตัวเองเมาแล้วนั้น คนที่อุ้มตัวเองไปบนเตียง ยังได้ช่วยตัวเองเปลี่ยนชุด เป็นเฉินเกอจริงๆเหรอ?

จำได้เลือนราง เหมือนตัวเองมองเห็นเฉินเกอ

หรือว่าเฉินเกอจะเป็น...........

ไม่พอใจ เสียใจ ความอัปยศ อารมณ์ทั้งหมดได้เกิดขึ้นในใจของจ้าวยีฟาน

ถ้าหากเป็นจริงแล้วจะทำยังไง?

เดิมทีที่ตัวเองปฏิเสธนั้นมันเป็นความรู้สึกยังไง?

และหยางเสว่นั้น

จ้องมองอย่างตาโตโดยที่ไม่อยากจะเชื่อ

ทันใดนั้นก็มีความรู้สึกกลัวอะไรก็ไม่รู้

เฉินเกอนั้นเหมือนพวกวิญญาณเร่ร่อน ตัวเองมาร่วมงานที่ฉู่ตูนี้ เพราะมาสร้างซีนใจให้ตัวเอง แต่ไม่คิดว่าอยู่ตรงนี้ ยังได้เจอเฉินเกออีก!

ใช้ไง ก็กลัวว่าผลมันจะเป็นแบบนี้

งั้นก็ต้องเป็นหยางเสว่แน่เลย

คิดไม่ถึงเลยแม้แต่นิดเดียว ว่าเฉินเกอจะมาปรากฏตัวตรงนี้

หรือว่าเขาจะเป็นคุณชายเฉินแห่งเมืองหนานหยาง?

ตระกูลเฉินแห่งเมืองหนานหยาง ตระกูลหลงไม่สามารถที่จะเทียบได้เลย

อีกอย่าง ไม่ได้เจอเฉินเกอมาสักพัก หยางเสว่รู้สึกว่าเฉินเกอนั้นเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

ความรู้สึกที่เติบโตขึ้นนี้ ก็ทำให้หยางเสว่อึดอัดมาก

“เฉินเกอ.......นาย!”

ฟางเจี่่ยนนันมองเฉินเกอที่กำลังเดินมา หน้าแดงเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างประหลาดใจ

หรือว่าเขาก็คือประมุขน้อยคู่หมั้นที่หมั้นกันตั้งแต่อยู่ในท้องของตัวเอง?

อย่าว่าแต่ฟางเจี่่ยนนันเลย แม้แต่ฟางเมิ่งซินก็ประหลาดใจมาก

เข้าใจมาตลอดว่าเฉินเกอเป็นเพียงลูกหลานของตระกูลเฉิน แต่นึกไม่ถึง พ่อของเฉินเกอนั้นคือเฉินจิ้นตง

“คารวะคุณชายเฉิน!”

อะฟู๋มองดูประมุขน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ต้องรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านอะฟู๋เป็นคนขับรถประจำตัวของเฉินจิ้นตง เคยอุ้มเฉินเกอตอนเป็นเด็กด้วย

และการใช้ชีวิตอย่างคนจนของเฉินเกอนั้น มีอะฟู๋เป็นคนรับผิดชอบมาโดยตลอด

ถึงแม้เขากับเฉินเกอจะไม่เคยติดต่อโดยตรงมาก่อน แต่ว่าอุปนิสัยของเฉินเกอนั้นเขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ เฉินเกอเป็นคนสุขุมหนักแน่นแสดงความรู้สึกไม่เก่ง ด้านอุปนิสัยเหมือนกับฮูหญิงมาก