บทที่ 424 ฉันจะซื้อสิบชุด

บทที่ 424 ฉันจะซื้อสิบชุด

เมิ่งช่านพาฉินหยาตรงไปที่ชั้นสาม

“เสื้อผ้าที่ชั้นสามล้วนแพงมากทั้งนั้น เธอแน่ใจว่าจะมาที่นี่!”

ฉินหยาพูดด้วยรอยยิ้ม

ถ้าหากพูดว่า เสื้อผ้าในห้างทั้งหมด ล้วนเป็นแบรนด์เนม ซึ่งชั้นสามนั้น ก็คือสุดยอดของแบรนด์เนม

และในนี้ ดันเป็นสถานที่ที่พวกสาวๆชอบมากัน

จะซื้อหรือไม่ซื้อ ก็ต้องมาทำความคุ้นเคย

“ขึ้นไปเดินเล่นก่อนสิ ถ้ามีของที่ถูกใจจริงๆ ต่อให้ฉันใจเด็ดมากแค่ไหน ก็ต้องซื้อครั้งหนึ่ง!”

เมิ่งช่านพูดด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นก็ไปเดินเล่นที่ชั้นสาม

ในตอนนี้ เดินเข้าไปในร้านซุปเปอร์แบรนด์ดัง

“ว้าว เสี่ยวหยาเธอดูสิ ชุดนี้สวยมากจริงๆ! ฉันจะลองใส่ดู ฮิๆ!”

เมิ่งช่านถูกใจเดรสยาวชุดเดียว

รีบเอาไปเปลี่ยนทันที

ส่วนฉินหยานั้น ในตอนนี้ได้เห็นร้านขายเสื้อผ้าผู้ชายที่อยู่ข้างๆ

หล่อเลิศมาก

ก็นึกถึงสไตล์การแต่งตัวของเฉินเกอกะทันหัน ล้วนเป็นสไตล์ที่ราบเรียบแบบนี้

ดังนั้นจึงคิดว่า เลือกเสื้อผ้าแบบที่อย่างน้อยผู้หญิงเห็นว่าดูดี ให้เฉินเกอหน่อย

อาศัยในช่วงเวลาที่เมิ่งช่านลองเสื้อผ้า บอกไว้ให้กับเมิ่งช่านตัวเองก็ได้ออกไปเดินเล่นแล้ว

ส่วนเมิ่งช่านนั้น ลองเสื้อผ้าแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว มองซ้ายมองขวา ตัวเองในกระจกสวยไร้ที่ติ

“คุณผู้หญิง ชุดนี้เหมาะกับคุณมากจริงๆ ซื้อไว้เลย นี่เป็นคอลเลคชั่นใหม่ล่าสุดของปีนี้ เพิ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวานซืน ตอนนี้มีโปรโมชั่นของคอลเลคชั่นใหม่ด้วยนะ!”

พนักงานขายหญิงเดินเข้ามาพูด

“เฮ่ๆ ได้เลย ฉันได้เห็นชุดนี้ในเว็บไซต์ทางการมาแล้ว ใช่แล้ว ยังมีสีม่วงอีกชุดหนึ่งไม่ใช่หรือ? สามารถเอามาให้ฉันลองหน่อยได้ไหม ฉันชอบสีม่วงชุดนั้น!”

“ขอโทษทีนะคนสวย สีม่วงชุดนั้น คนอื่นกำลังลองใส่อยู่ ขายหมดแล้ว ชุดนั้นคือชุดสุดท้ายแล้ว!”

“ห๊า?”

เมิ่งช่านพูดอย่างเสียใจ

บอกตามตรง ตัวเองที่รูปลักษณ์งดงามเช่นนี้ ถ้าหากคู่กับชุดเดรสสีม่วงนั้น เรตติ้งที่หันมองกลับ ต้องเป็น 200%แน่นอน

ในเวลานี้ ประตูของห้องลองเสื้อผ้าอีกห้องหนึ่งก็ได้เปิดออก หญิงสาวคนหนึ่ง เอาชุดเดรสสีม่วง เดินไปยังบริเวณที่รับรองของลูกค้าอีกที่หนึ่ง

และเมิ่งช่านได้เห็นเข้า ซึ่งก็คือชุดที่ตัวเองถูกใจ ดังนั้นจึงรีบตามเข้าไปทันที

“ชุดนี้เหมาะกับเธอนะ ซื้อเลย!”

พื้นที่รับรอง ชายหนุ่ม คนหนึ่งกำลังนั่งอยู่

“ไม่แล้วพี่ มัน......แพงเกินไป ฉันจะใส่แพงขนาดนี้ทำไม? พี่ดูราคาสิ แค่ชุดเดรสชุดหนึ่ง ราคาถึงกับแปดหมื่นกว่าหยวน เราไปซื้อห้างอื่นกันเถอะ!”

หญิงสาวพูดขึ้น

ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆและส่ายหัว

“เฉินเกอ ที่แท้เป็นพวกนายเองเหรอ?”

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหู

เฉินเกอเงยหน้าขึ้นมาดู ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ด้านหลังของเสี่ยวเป้ย ก็มีเมิ่งช่าน ตามมาด้วย

ทำให้เฉินเกอตกใจสะดุ้ง

“ฮ่าๆๆ นั้นเยี่ยมไปเลย ฉันชอบเดรสสีม่วงตัวนี้พอดี พวกนายไม่มีเงินซื้อ ฉันซื้อพอดี! พนักงานขาย ไม่ต้องลองแล้ว ห่อใส่ถุงให้ฉันเลย พวกเขาไม่มีเงินซื้อหรอก!”

เมิ่งช่านเห็นว่าเป็นเฉินเกอ ก็โล่งใจแล้ว

เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แม้ว่าเฉินเกอจะทำให้คนรู้สึกน่าประหลาดใจมาก

แต่ว่านะ เมิ่งช่านคิดว่า บางทีไม่แน่เฉินเกออาจเพราะรักศักดิ์ศรี เลยแสร้งทำเป็นโอ้อวด แม้แต่เครื่องแต่งกายทั้งหมด อาจจะเช่ามาด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม เมิ่งช่านไม่เชื่อหรอกว่า เฉินเกอสามารถซื้อได้จริงๆ

“ได้เลยคนสวย!”

พนักงานขายเห็นแล้วก็รู้สึกถูกต้อง เมิ่งช่านใส่เสื้อผ้าแบรนด์ดังทั้งตัว

ส่วน หยางเสี่ยวเป้ยนั้น สวมเสื้อผ้าแบรนด์ธรรมดา

และชายหนุ่มคนนั้น ยิ่งไม่สามารถเรียกว่าแบรนด์เลยด้วยซ้ำ

ดังนั้น จิตใต้สำนึกจึงคิดว่า เมิ่งช่านมีกำลังซื้อ

“เดี๋ยวก่อน ใครบอกว่าเราไม่มีเงินซื้อ”

เฉินเกอพูดยิ้มเยาะ

“แค่นายเนี่ยนะ?”

เมิ่งช่านสีหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก

จากนั้นพลิกดูราคาของชุดเดรส ตัวเองก็ตกใจเหมือนกัน

“แม่เจ้า ราคาถึงกับ 89999 เลยเหรอ?”

เมิ่งช่าน ตกตะลึงเลย

ราคานี้ แพงเกินความคาดหมายแล้วจริงๆ