ตอนที่ 540
บทที่ 540 ม้วนเอกสารที่ลี้ลับ
October 21, 2026
บทที่ 540 ม้วนเอกสารที่ลี้ลับ
“คุณพ่อ！”
บัดนี้ เฉินจิ้นตงกำลังเรียกอยู่นอกห้องลับ
“มีอะไรเหรอจิ้นตง？”
เฉินเตี๋ยนชางกล่าวถาม
“เมื่อสักครู่นี้ พ่อบ้านพบเห็นกล่องโบราณอันหนึ่ง ด้านบนมีจดหมายหนึ่งฉบับบอกว่าให้เสี่ยวเกอเปิดอ่านด้วยตัวเอง！”
เฉินจิ้นตงถือกล่องเดินเข้ามา
อันนี้เป็นกล่องโบราณอันนี้ เป็นรูปสี่เหลี่ยม ด้านบนมีจดหมายบังไว้
บนจดหมายเขียนว่า ผู้รับ เฉินเกอ
“ใครเป็นคนส่งมา？”
เฉินเตี๋ยนชางถาม
“ไม่ทราบครับ ได้ยินพ่อบ้านบอกว่าพบโดยบังเอิญ ผมยังไปถามเจ้าเวินโดยเฉพาะ กล้องวงจรปิดของเขาก็ไม่เห็นมีเบาะแสอะไรเลยครับ！”
เฉินจิ้นตงยังคงมีความตึงเครียดอยู่บ้าง
เพราะสำนักจิตที่เป็นคนของพ่อ ทุกคนต่างอยู่เหนือยอดฝีมือทั้งหลาย และพวกเขาได้รับมอบหมายให้รักษาความปลอดภัยของตระกูลเฉิน แต่ว่ายังมีคนเข้าบ้านตระกูลเฉินได้อย่างพลการ
“อืม？ช่วงนี้มีเรื่องแปลกๆเยอะมาก หรือจะเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ？”
เฉินเตี๋ยนชางมีสีหน้าสงสัย
“เสี่ยวเกอ ในเมื่อกล่องไม้นี้มอบให้หลาน หลานก็เปิดมาดูสิ！”
เฉินเตี๋ยนชางหยุดแล้วพูดต่อ
“อืม！”
เฉินเกอเปิดกล่องด้วยความสงสัย ด้านในกล่องมีม้วนเอกสารโบราณอยู่นิ่งๆม้วนหนึ่ง
เมื่อดูอย่างละเอียดก็พบว่าเหมือนแผนที่ทะเลทรายที่ใช้ในการทหาร
ในม้วนเอกสาร เหมือนยังมีเม็ดทรายเล็กๆหลงเหลืออยู่
ทุกจุดได้เขียนชี้แจ้งอย่างละเอียด
สิ่งที่ทำให้เฉินเกอประหลาดใจก็คือ ตำแหน่งสุดท้ายเหมือนจะอยู่ในวังใต้ดินตรงกลาง ซึ่งได้ตั้งวางโลงศพหินขนาดใหญ่ไว้โลงหนึ่ง！
และภาพม้วนเอกสารนี้ ถึงแม้จะสลับซับซ้อน แต่เหมือนจะกำลังแสดงโลงศพหินให้คนอื่นดูอย่างนั้น
“คุณปู่ครับ เป็นแผนที่แผ่นหนึ่งครับ！”
เฉินเกอดูเสร็จก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ใครเป็นคนส่งกันนะ？
“ดูจากตำแหน่งแล้ว สิ่งทีวาดนี้น่าจะอยู่ที่หาดทรายมรณะทางตะวันตกเฉียงเหนือ เขาให้แผนที่นี้แก่เสี่ยวเกอทำไมกันนะ？และยังมีภาพโลงศพหินนี้อีก ในม้วนเอกสารจงใจแสดงออกมา ดูท่าแล้ว โลงศพหินน่าจะเป็นโลงศพอมตะ！”
เฉินเตี๋ยนชางพูดเรียบๆ
“โลงศพอายุยืน？”
เฉินจิ้นตงถามด้วยความสงสัย
“อืม โลงศพแบบนี้ ปู่เคยเห็นในภาพสุริยัน มีประวัติมาหลายพันปีแล้ว เป็นสิทธิบัตรของประเทศหนึ่งในภูมิภาคตะวันตก ร่ำลือว่าศพที่เก็บอยู่ในโลงนี้ ร่างศพยังคงเหมือนเดิมตลอดกาล！”
เฉินเตี๋ยนชางพูดพลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
“เคยมีคนมากมายอยากจะครอบครองโลงศพอมตะ แต่นานจนขนาดนี้ก็ยังไม่มีใครเห็นมาก่อน แปลกจังเลย ใครเป็นคนมอบของขวัญชิ้นโบว์แดงให้พวกเรากันนะ？เขามีเจตนาอะไรกันนะ？”
คุณโม่บอกผมว่า ตอนที่หาเบาะแสของไท่หยางเหมิงที่เมืองหนานหยาง มีคนแอบช่วยพวกเขาอยู่ลับ ตอนนี้มีคนส่งแผนที่เส้นทางการเดินทัพ มีความเป็นไปได้ไหมครับทั้งสองเรื่องนี้จะเป็นคนเดียวกัน？มีคนหนึ่งคอยแอบช่วยเหลือเราอยู่ตลอดเวลา？”
เฉินจิ้นตงพูดพลางมองไปที่เฉินเกอพร้อมกับเฉินเตี๋ยนชาง
เห็นได้ชัดว่าเฉินเตี๋ยนชางไม่เคยรู้จักคนอย่างนี้มาก่อน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเฉินจิ้นตง
มีความเป็นไปได้อยู่ทางเดียวก็คือเฉินเกอ
“อาจารย์ของผมฉินโป๋？แต่ก็ไม่น่าจะใช่นะครับ เขาไม่มีเหตุผลที่จะแอบอยู่ข้างหลัง เขาอยากจะช่วยเหลือผม คงจะมาแสดงตนแน่ๆครับ！”
เฉินเกอก็คิดไม่ตกจริงๆ
ตอนนี้มีความเป็นไปได้คนเดียวคือฉินโป๋
แต่ฉินโป๋ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะมาเจอเขานิ？
“อืม หยุดพูดถึงปัญหาเรื่องก่อน เสี่ยวเกอ เปิดจดหมายดูว่าด้านในเขียนอะไรไว้บ้าง？”
เฉินเตี๋ยนชางถาม
เฉินเกอเปิดจดหมายออก
ด้านในเขียนคำง่ายๆแค่สองประโยค
เมื่อทั้งสามคนเห็นสองประโยคนี้ต่างก็ต้องหยุดชะงัก
“เกิดปรากฏตการจันทรุปราคาในยามฟ้าใส สายน้ำไหลย้อน” “ดอกทองร่วงโรยถึงคราชีพดับสูญ”