บทที่ 609 ตกตะลึงกันทั้งงาน

บทที่ 609 ตกตะลึงกันทั้งงาน

“นายว่าอะไรนะ？”

ซูฉููฉูที่กำลังร้องไห้ถามเฉินเกออยากไม่น่าเชื่อ เหมือนกับเธอไม่ได้ยินชัดเจนอย่างนั้น

“ฮาฮาฮา หรือคนนี้ตกใจจนโง่ไปแล้ว？เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร？เป็นคุณชายเฉินเหรอ？”

“ใช่ใช่ ยังประกาศอย่างเป็นทางการ เชิญซูฉููฉูไปเที่ยวที่คฤหาสน์หยุนติ่งเมาท์เทน？ไอ้เด็กนี้มันน่าขำสิ้นดี？”

“ช่างไม่ส่องกระจกชะโงกดูเงาตัวเองเสียบ้างเลย！”

บัดนี้ผู้หญิงหลายคนอดกล่าวดูถูกเหยียดหยามไม่ได้

ส่วนตอนนี้โกวสิ้งได้เปลี่ยนกางเกงที่ใหม่เอี่ยมกลับมาแล้ว

เห็นทุกคนหัวเราะเยาะเฉินเกอ

สองพ่อลูกโกวสิ้งก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจ

แม้กระทั่งผู้หญิงคนนั้นก็ลืมความเจ็บปวดจากการถูกตบเมื่อสักครู่ไปแล้ว

“คุณพ่อ ไอ้เด็กเวรนี้บรรลัยแน่ เขาแอบอ้างเป็นลูกน้องของคุณชายเฉิน ตอนนี้เหมือนจะอ้างตนเป็นคุณชายเฉินแล้ว ตอนนี้ดูว่าเขาจะตายอย่างไง！”

ผู้หญิงพูดอย่างโหดร้าย

ในสถานการณ์ที่ยากต่อการควบคุมในขณะนี้

“แขกพิเศษเดินทางมาถึงแล้วครับ！”

ประตูห้องโถงถูกเปิดออกกะทันหัน

พนักงานต้อนรับตะโกนพูดเสียงดัง

บรรยากาศในงานเงียบขรึมอีกครั้ง

เพราะคนที่มาครั้งนี้เป็นคนของตระกูลเฉิน

คนทั้งบนเวทีและด้านล่างเวทีต่างนั่งลงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

สายตาทุกคู่จ้องมองไปที่ประตูห้องโถง

เฉินเกอก็มองดูด้วย

เห็นหน้าประตูตรงพรมแดงมีรถไมบาคกว่าห้าสิบคัน

จอดเรียงรายเป็นสองแถวอยู่ข้างพรมแดง

ประตูรถได้เปิดออก บอดี้การ์ดชุดดำต่างออกมายืนอย่างเรียบร้อย

ภาพที่เกิดขึ้นนี้ทำให้คนในงานต่างต้องตกตะลึง

จากนั้นไม่นานมีชายวัยกลางคนยืนอยู่บนพรมแดง ต่อจากนั้นก็เดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผย

เฉินเหนียนหัวกับคนในบ้านตระกูลเฉิน วิ่งเหยาะๆจากสามก้าวรวมเป็นสองก้าวไปที่นอกประตู

ทุกคนในงานต่างลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

เพราะคนที่มาเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ในแวดวงธุรกิจจริงๆ

“คุณลี่ ตั้งหน้าตั้งตารอคอยมาเป็นเวลานาน ในที่สุดท่านก็ให้เกียรติมาจนได้ครับ！”

เฉินเหนียนหัวโค้งคำนับเก้าสิบองศา

ลูกหลานตระกูลเฉินต่างคำนับตามกันทุกคน

“ประธานเฉินเกรงใจแล้ว ผมมีธุระมาสายแล้ว！”

ชายวัยกลางคนกล่าว

จากนั้นคนกลุ่มหนึ่งได้เดินเข้าห้องโถง

“คุณลี่！”

“คุณลี่！”

“สวัสดีครับประธานหลี่！”

ผู้คนต่างกล่าวพยักหน้ากล่าวทักทายชายวัยกลางคน

ซูฉููฉูก็มองคนของตระกูลเฉิน

ใช่ เมื่อพวกเขาปรากฎตัวบรรยากาศภายในงานก็ได้เปลี่ยนไป

แม้กระทั่งบอดี้การ์ดทุกคนของตระกูลเฉิน ต่างมีราศีความน่าเกรงขามกันทั้งนั้น

ครั้งแรกที่ซูฉููฉูรู้สึกหวาดกลัว

เธอกลัวเรื่องเมื่อกี้จะมีความไปฟ้อง ซึ่งจะทำให้ดวงชะตาของตระกูลซูพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว

คุณนายซูก็รู้สึกหวาดกลัว ตอนนี้ยืนก้มหน้าอยู่ เหมือนกำลังรอคอยครูประจำชั้นลงโทษเด็กในห้องเรียนยังไงอย่างนั้น

แต่กลัวอะไรก็จะเจออย่างนั้น

“คุณลี่ ผมมีเรื่องจะรายงานให้ท่านทราบครับ ก่อนที่ท่านจะมาเมื่อสักครู่นี้มีคนแอบอ้างคุณชายเฉินมาหลอกพวกเราครับ！”

บัดนี้โกวสิ้งลุกขึ้นมาพูด

ประการที่ 1 เขาต้องเสนอหน้าให้ประธานหลี่เห็น หากสามารถสร้างผลงานจากเรื่องนี้ได้ ตระกูลโกวในภายภาคหน้าอาจจะได้พัฒนาไปจากเดิมอย่างไม่เคยมีมาก่อน

ประการที่ 2 ใช้โอกาสนี้จัดการไอ้เด็กเวรคนนี้ เพื่อแก้แค้นให้กับลูกชายของตน

“หา？มีเรื่องอย่างนี้ด้วยเหรอ？”

สีหน้าประธานหลี่จริงจังอย่างกะทันหัน

แม้กระทั่งบอดี้การ์ดที่ติดตามมาสี่ห้าสิบคนต่างก็ขมวดคิ้ว สำหรับบอดี้การ์ดตระกูลเฉิน พวกเขาได้จัดเตรียมที่ให้เป็นพิเศษเรียบร้อยแล้ว

และตำแหน่งคุณชายเฉินในสายตาของพวกเขามันไม่ใช่ธรรมดา

ใครกล้าหยามเกียรติคุณชายเฉิน คนนั้นก็ต้องตาย！

“หาคนเจอหรือยังครับ？”

ประธานหลี่ถามอย่างเยือกเย็น