บทที่ 621 การพบสหายอีกครั้ง

บทที่ 621 การพบสหายอีกครั้ง

“ว้าว！คุณชายเผิง”

สาว ๆ ทั้งร้าน Dicos ที่กำลังนั่งกินอาหารในอยู่นั้น ต่างก็ถูกความโรแมนติกสะกดใจ ทำให้ตะลึงค้าง

แล้วผู้หญิงคนไหนล่ะ ที่ไม่ชอบความโรแมนติกบ้าง

และมีผู้หญิงจำนวนไม่น้อยคนไหนบ้างล่ะ ที่ไม่ฝันอยากจะได้รับความโรแมนติกแบบนี้

เจ้าชายในฝัน ในมือถือช่อดอกไม้ไว้ คุกเข่าต่อหน้าคุณ แล้วขอร้องคุณ เหมือนกับว่าหัวใจของผู้หญิงนั้น มีจุดเยือกแข็ง และจุดเยือกแข็งนี้ก็ได้กลายเป็นก้อนน้ำแข็งที่คอยโอบอ้อมหัวใจอันเร่าร้อนของเธอเอาไว้

เธอปรารถนาเป็นอย่างยิ่งว่าในอนาคตจะมีผู้ชายที่เธอใฝ่ฝัน สามารถใช้วิธีทำให้หัวใจของเธออบอุ่นได้

และผู้หญิงทุกคน ล้วนแต่ปรารถนาอย่างนี้กันทั้งนั้น

ตอนนี้ ฉากดังกล่าวก็ได้ปรากฏยังเบื้องหน้าของทุกคน และพวกเธอทั้งหลาย ก็ได้มองด้วยสายตาที่มีความอิจฉาริษยา

เหยาหยวนหยวนและผู้หญิงคนอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกคล้าย ๆ กัน

พวกเธอตื่นเต้นมาก และรู้ว่าควรจะทำอย่างไร จากนั้น จึงได้เว้นพื้นที่ว่างเอาไว้ให้

แล้วก็ได้หยิบโทรศัพท์ออกมา บันทึกวีดีโอกันยกใหญ่

มีเพียงเฉินหนานที่นั่งอยู่ตรงนั้น ตัวสั่นจนทำอะไรไม่ถูก เธอทำได้แค่เพียงจับผมของเธอ ทัดไปยังหลังใบหู แล้วเห็นใบหน้าสวย ๆ พร้อมกับสีแดงระเรื่อจากอาการเขินอาย

“หวางเผิงนายทำอะไรของนาย”

เธอพูดขึ้นด้วยอาการเขินอาย

“หนานหนาน เธอรู้ว่าฉันต้องการจะทำอะไร ฉันชอบเธอมานานแล้ว ฉันสาบานนะว่า ฉันจะดูแลเธอให้มีชีวิตดี ๆ ตลอดชีวิตเลย เป็นแฟนกับฉันเถอะ”

หวางเผิงพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

“ว้าว！”

ทันใด บรรยากาศในร้านก็ดูหวานชื่นขึ้นมาทันที

“คบเลย”

“คบเลย”

ผู้คนจำนวนไม่น้อย เริ่มเปล่งเสียงร้องขึ้นอย่างพร้อมกัน

หวางเผิงเอง ก็ดูมีสีหน้าที่พอใจมาก ที่มีตัวช่วยเยอะขนาดนี้

“ฉันเคยบอกว่า ตอนนี้ฉันยังไม่อยากคบใคร”

ด้านเฉินหนานนั้น กลับไม่สนใจ สีหน้าเริ่มจริงจังและดุดันขึ้นมา จากนั้น ก็ได้ลุกขึ้นยืน หยิบกระเป๋าได้แล้วรีบเดินออกไป

“หนานหนาน หนานหนาน”

หวางเผิงเองก็คิดไม่ถึงว่าเฉินหนานจะทำแบบนี้ ตอนนั้น เขารู้สึกอายมาก

ราวกับว่า ดอกกุหลาบสด ๆ เหล่านี้ กำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่

“โอ้ย！”

หวางเผิงเหวี่ยงดอกไม้ทิ้งลงที่พื้นอย่างแรง

และก็ยังรู้สึกไม่ยอมรับ จากนั้น เขาก็ได้ตามเฉินหนานไป

ส่วนเหยาหยวนหยวนและคนอื่น ๆ ก็ได้ตามไปดูด้วย

“หลบหน่อย”

ในขณะที่เดินผ่านเฉินเกอไปนั้น เหยาหยวนหยวนก็ได้พูดขึ้น อย่างไม่สุภาพและได้ผลักเฉินเกอออกให้พ้นจากทางเดิน

หากว่า เขาไม่มารบกวนอารมณ์ของหนานหนาน ไม่แน่ว่า ตอนนี้เธอคงจะตอบตกลงคบกับคุณชายเผิงไปแล้ว

ผู้หญิงเหล่านั้น ต่างก็คิดแบบบนี้

“เห็นหรือยัง ว่าหนานหนานตามจีบยากแค่ไหน แม้แต่คุณชายเผิงที่รวยขนาดนี้ เก่งขนาดนี้ หนานหนานยังปฏิเสธได้เลย แล้วคนอย่างนายล่ะ ยังจะกล้ามาขอช่องทางการติดต่อของเธอ ไสหัวไปไกล ๆ เถอะ”

และหลังจากนั้น ก็ได้มีผู้หญิงคนหนึ่ง พูดขึ้นอย่างไม่มีความเกรงใจใด ๆ และมองเฉินเกอด้วยหางตา

แล้วพวกเธอเหล่านั้น ต่างก็พากันแยกย้ายกลับไป

เฮ้อ！

เฉินเกอเอง รู้สึกไม่พอใจมาก จึงได้ส่งเสียงตะโกนในใจคนเดียว แล้วตัวเองอยากจะตามจีบเฉินหนานตอนไหนกัน เพียงแค่อยากจะอธิบายกับเฉินหนานให้ชัดเจนเท่านั้นเอง เป็นเพื่อนกันได้ และสามารถให้เลือดจุดจื้อหยินแก่ตัวเองสักหยดก็พอแล้ว แต่ตอนนี้ สถานการณ์กลับพลิกผันไปหมดแล้ว

เฉินเกอตอนนี้ กำลังลังเลและคิดว่ามันจะเหมาะสมไหม ถ้าหากยังตามตื้อไปอีก

ด้านหลังของเขา มีวัยรุ่นสาม สี่คนที่กำลังนั่งดื่มโค๊กอยู่

พวกเขาสาม สี่คนนั้น เหมือนกับคอยดูสถานการณ์นี้อยู่อย่างเดียว เพราะตั้งแต่ ตอนแรกจนถึงตอนจบ พวกเขาต่างรู้หมด

“ลูกพี่ เห็นยัง ไอ้คนนี้ ฉันว่าแล้วเขาเอง ก็อยากที่จะตามจีบผู้หญิงคนที่หนานหนานอยู่เหมือนกัน ฮ่า ๆ แต่ว่า ความรู้สึกช้าไปหน่อย จึงโดนคนที่ชื่อหวางเผิงนั่น เอาไปเสียก่อนแล้ว ตอนนี้ก็คงจะรู้สึกเสียใจอยู่ละมั้ง ”

วัยรุ่นคนหนึ่งพูดขึ้น

“แม่ง เห็นผู้ชายห่วย ๆ แบบนี้ ฉันยิ่งโมโห อยากจะชกให้สักหมัดจัง จีบผู้หญิงน่ะเหรอ ต้องกล้าให้มาก ๆ หน่อย หน้าด้านหน่อย อยากได้ผู้หญิงแบบไหนก็จะได้เอง”

และวัยรุ่นอีกคนก็ได้พูดขึ้น

“เจ้าจาง นายไปสอน ๆ เขาหน่อยสิ เมื่อตอนที่เรียนมหาวิทยาลัยนั้น ได้ยินว่า นายก็เป็นคาสโนว่าไม่ใช่หรอ”

วัยรุ่นคนที่โดนพวกเขาเรียก ลูกพี่นั้น ในเวลานี้ ได้ตบ ๆ ไปที่ไหล่ของเจ้าจาง

เพียงแต่ว่า สายตาของเขานั้น มองจ้องไปที่ด้านหลังของเฉินเกอ และก็ได้พบกับสิ่งที่ผิดปกติ

“ฮืม สอนเขาหรอ ได้ ก็แค่สอนเขา นายเชื่อไหมว่า แค่สามเคล็ดลับก็พอแล้ว เดี๋ยวฉันจะทำให้เขาได้ผู้หญิงคนนั้นมาครอบครอง พนันกันไหม ข้าวสิบมื้อก็พอ”

เจ้าจางพูด

“ฉันไม่เชื่อหรอก นายระวังหน่อยนะ ตอนนี้ไอ้นั่น กำลังอยู่ในสภาพที่อกหัก หากนายเข้าไปเขา ไม่แน่ว่า นายอาจจะโดนชกเอาก็ได้ แต่ว่า หากเขาตกลงที่จะฟังนาย เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงข้าวนาย สิบมื้อเลย”