ตอนที่ 630
บทที่ 630 จุดจบ
October 21, 2026
บทที่ 630 จุดจบ
ภายในห้องอาหาร แค่เวลาชั่วพริบตา ก็เห็นพนักงานบริการแต่งตัวอย่างเรียบร้อย หรือแม้แต่ พนักงานของโรงแรมเองก็เช่นกัน
ทุกคนต่างมารวมตัวกัน ที่ห้องโถงบริเวณชั้นหนึ่งของโรงแรม
เพราะได้ยินว่า ท่านประธานคนก่อนจะมา
ทุกคนเลยรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะไม่เคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้มาก่อน
หยางเหอผู้ที่เป็นผู้จัดการห้องอาหารนั้น ก็แต่งตัวอย่างเรียบร้อยเช่นกัน
เขายืนอยู่ข้าง ๆ เพื่อเตรียมตัวต้อนรับ
เขาเอง ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
“น้าหวาง อาเฉิน ผมรู้จักผู้บริหารของบริษัทหลงเถิงกรุ๊ปเยอะ ถ้าพวกเขาจะมา ผมว่าจะลงไปต้อนรับสักหน่อย ไม่อย่างนั้น หากพวกเขามาแล้ว รู้ว่าผมไม่ลงไป เดี๋ยวจะว่าผมไม่รู้ภาษาเอาได้”
ภายในห้องอาหาร หวางเผิงก็ได้วางแก้วเหล้าลง แล้วมองไปที่หวางกุ้ยฟางและได้พูดขึ้น
“ใช่ ๆ ๆ คุณชายหวางรู้จักผู้หลักผู้ใหญ่เยอะอย่างนี้ อีกอย่างบริษัทหลงเถิงกรุ๊ปนั้น ก็อยู่ในตลาดธุรกิจแล้ว ในเมื่อพวกเขามาแล้ว ก็ควรลงไปหาหน่อย”
“ใช่แล้ว คุณชายหวาง ตระกูลเฉินของพวกเรา ทำกิจการอาหารฟาสต์ฟู้ด มีสาขาทั่วประเทศ ถึงแม้ว่า จะเทียบไม่ได้กับโรงแรมหลงเถิง แต่ว่า ก็เป็นบริการทางอาหารเหมือนกัน ไม่ทราบว่า คุณชายหวางพอจะแนะนำกับท่านประประธานจางหน่อยได้ไหม หรือไม่ก็ ให้นามบัตรกับเขาก็ยังดี”
หวางกุ้ยฟางพูดขึ้นอย่างเกรงใจ
“เรื่องนี้ ไม่มีปัญหาครับน้าหวาง ถึงแม้ว่าผมจะไม่รู้จักกับท่านประธานคนก่อนแห่งบริษัทหลงเถิงกรุ๊ป อย่างหวางหัว แต่ว่า ท่านประธานจางนั้น ผมรู้จักครับ”
หวางเผิงยื่นมือออก เพื่อให้เห็นว่าตัวเองนั้น ใส่นาฬิกาทองคำอยู่
จากนั้น ก็หยิบกระเป๋าตังค์ แล้วลุกขึ้นยืน
“ใช่ ๆ ๆ แค่ได้ให้นามบัตรกับประธานจางหรือว่า รู้จักกันนิดหน่อยก็ดีมากแล้ว พวกเราก็ไปด้วยเถอะ”
อาสะใภ้ที่สามเอง ก็ได้พูดขึ้น
จากนั้น ก็ได้ลุกขึ้นเช่นกัน ทุกคนต่างก็เตรียมจะออกไป
และห้องโถงใหญ่นั้น ไม่นาน ก็มีรถเล็กใหญ่มาล้อมรอบมากมาย
ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทหลงเถิงกรุ๊ป ไม่ว่าจะเป็น ฝ่ายบุคคลหรือฝ่ายการเงิน ที่อยู่ระดับสูง ๆ ต่างก็ต้องมา
ทุกคนต่างก็พยุงชายอายุวัยเจ็ดสิบปี ที่เดินไม่ค่อยจะไหวเท่าไร ลงมาจากรถ
“ประธานกรรมการหวาง”
ผู้จัดการหยาง กล่าวทักทาย แทบอยากจะคุกเข่าลงกับพื้น
“รีบ ๆ ขึ้นไป ห้อง 602”
ส่วนท่านประธานกรรมการหวางหัว นั้น ก็มีอาการสั่นไปทั้งตัว และได้พูดกับผู้ช่วยของตัวเองไป
ส่วนประธานจางที่อยู่ข้างหลัง สีหน้าซีดเผือด ได้แต่ประคองประธานกรรมการขึ้นไป
ผู้จัดการหยางเห็นว่า นี่ไม่เหมือนกับการมาตรวจเยี่ยม แต่เหมือนกับการมารับแขกพิเศษต่างหาก เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ห้องหมายเลข 602 นั่น ไม่ใช่ห้องของคุณชายหวางเผิงหรอกเหรอ
สมาชิกของตระกูลเฉินที่กำลังจะลงลิฟมานั้น ก็ได้เจอกับประธานกรรมการหวางหัวเข้าพอดี
หวางกุ้ยฟางกำลังจะเตรียมโค้งคำนับ ประธานกรรมการแทบไม่มองเธอเลย
ที่ทำให้ทุกคนแปลกใจ ก็คือ หวางหัวที่มีคนคอยประคองข้างนั้น ๆ เดินเข้าไปในห้องหมายเลข 602
และในตอนนั้น สิ่งที่ทำให้ทุกคนนั้น ต่างต้องตะลึงไปยิ่งกว่า คือ
เมื่อถึงประตูห้อง
ปึ๊ก！
เสียงเข่าของประธานกรรมการหวางหัวที่กระทบพื้นก็ได้ดังขึ้น จากนั้น ก็ได้คลานเข่าเข้าไปในห้อง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา และมีอาการสั่นไปทั้งตัว
“พระเจ้า”
หวางกุ้ยฟางแทบไม่เชื่อสิ่งที่เห็น จากนั้น น้ำลายก็ไหลออกจากปาก
ส่วนหวางเผิงเอง นั้นก็งงไปตาม ๆ กัน
“ไม่รู้ว่าคุณชายเฉินมา ผมสมควรตาย สมควรตาย”
เมื่อก่อนหวางหัวได้เข้าร่วมงานเลี้ยงธุรกิจขนาดใหญ่ และในงานเลี้ยงนั้น ก็เห็นกิริยาที่สวย ๆ ของเฉินเกอด้วย
แต่วันนี้ ได้รับสายจากคนในบริษัทจินหลิงกรุ้ปเขาบอกว่า ลูกน้องของตนได้ไล่คุณชายเฉินออกไป แล้วจึงได้มาถามเขา ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
หวางหัวเองก็ไม่เชื่อ จึงได้รีบออกจากโรงพยาบาลมา
แค่มอง แล้วเห็นคนคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในมุมลึก ๆ นั่น หากไม่ใช่เฉินเกอ แล้วจะเป็นใครไปได้ล่ะ
บริษัทหลงเถิงกรุ๊ปที่รุ่งเรือง และได้พัฒนามาจนถึงทุกวันนี้ หากไม่ใช่ ประธานหลี่และคนอื่น ๆ คอยให้ความสนับสนุนเหรอ
เมื่อทำให้คุณชายเฉินไม่พอใจ บริษัทหลงเถิงกรุ๊ป คงจะต้องจบลงแน่ ๆ
“ประธานกรรมการหวาง ลูกน้องท่านเลยนะ ผมแค่อยากจะกิน พระกระโดดกำแพงสักชาม เขาถึงกลับต้องบอกให้ รปภ มาไล่ผมออกไปเลย”
เฉินเกอพูดขึ้น
“ผมได้ทราบเรื่องแล้วครับ”
ประธานกรรมการร้องไห้หนัก จากนั้น ผู้ช่วยเขาก็ได้ ค่อย ๆ ประคองเขายืนขึ้น
“หยางเหอล่ะ”
ประธานกรรมการมองไปที่ประธานจาง
ส่วนหยางเหอนั้น ยืนอยู่ที่หน้าประตูกับหวางกุ้ยฟาง ซึ่งกำลังมองฉากที่ไม่น่าเชื่ออยู่
เมื่อได้ยินประธานกรรมการเรียก
หยางเหอจึงรีบเดินเข้าไป
“ท่านประธาน ระวังสุขภาพครับ ทำไมถึงได้คุกเข่าให้ไอ้หมอนี่หรือครับ เดี๋ยวผมจะเรียกคนให้มาจัดการกับเขาดีไหมครับ”
หยางเหอพูดอย่างเหี้ยมโหด