บทที่ 645 หินสะท้านฟ้าปรากฏ

บทที่ 645 หินสะท้านฟ้าปรากฏ

“เถียเฉิง นี่นาย……ทำไมตอนนี้ฟื้นคืนชีพแล้วล่ะ?”

เฉินเกอมาที่ข้างกายเถียเฉิง เอ่ยถามขึ้น

ดูเหมือนว่า เถียเฉิง ก็มีเรื่องจะพูดกับเฉินเกอมากมาย แม้ว่าตอนนี้เขาจะพูดยากมาก แต่ความหมายของสิ่งที่พูดออกมานั้น เฉินเกอก็แทบจะได้เข้าใจทั้งหมด

จริงๆ แล้ว

เกิดเรื่องกับเถียเฉิงในตอนนั้นจริง เฉินเกอฝังเขากับมือ แต่สุดท้ายแล้วศพของถูกเถียหงเอากลับไป

แล้วใช้เวทมนตร์ลับ ทำให้เถียเฉิงฟื้นคืนชีพ กลายเป็นเครื่องมือในการสังหารของเธอ

เวทมนตร์ลับนี้ ได้รับการสอนโดยคนที่เถียหงเรียกว่าจูนจู่หยุนฉิง

จะว่าไป ไสยศาสตร์ของลัทธิศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขามีมรดกตกทอดอันยาวนาน

นั่นก็คือวิญญาณที่นับถือลัทธิศักดิ์สิทธิ์ของหยุนฉิง ที่ก่อตั้งโดยศาสตราจารย์เพียงคนเดียว จุดประสงค์คือเพื่อเตรียมการฟื้นคืนชีพของตัวเองในอีกหลายร้อยปีต่อมา

ได้ยินถึงตรงนี้เฉินเกอก็เข้าใจแล้ว

ว่าทำไมวันนั้นที่อยู่ในวิลล่านั่น

เหตุผลที่เถียหงตกใจและเหงื่อแตก เมื่อเห็นจดหมายจากที่หยุนฉิงสั่งลูกน้องส่งมาให้

หยุนฉิงก็คือปรมาจารย์อาวุโสของเธอ

และการฟื้นคืนชีพของเถียเฉิงในปัจจุบัน มันไม่ใช่การฟื้นคืนชีพจริงๆ แต่เป็นวิชาอูกู่ไสยศาสตร์อย่างหนึ่งที่หยุนฉิงใช้

นั่นก็คือการเปลี่ยนเถียเฉิงที่ตายแล้วให้เป็นพิษกู่ตัวหนึ่ง

ให้ชีวิตชีวาแก่เขา

หนอนพิษกู่นี้เต็มไปด้วยความชั่วร้าย สามารถทำให้ความแข็งแกร่งของคนคนหนึ่งพุ่งสูงขึ้น เถียหงเป็นแบบนี้ในขณะนี้

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าตอนนี้เถียหงเป็นครึ่งคนครึ่งปีศาจ

เถียเฉิงยังบอกอีกว่า สถานการณ์ที่คล้ายคลึงในแบบของพวกเขา ถูกหยุนฉิงปรับเปลี่ยนเยอะมาก

“ช่วงที่ผ่านมานี้ ผมเหมือนคนไม่รู้อีโหน่อีเหน่ เหมือนกับดูหนังอยู่ แค่ได้ยินเสียงคำสั่งของเถียหงผมก็ควบคุมไม่อยู่ ทำมากมายหลายอย่างที่ผมไม่อยากทำ!”

“แต่ว่าคุณชายเฉิน ประกายแสงสีทองในตัวคุณ มันเหมือนเวทมนตร์ เป็นการล้างความผิดทั่วร่างกาย ทำให้ผมค่อยๆ ควบคุมสติและร่างกายของตัวเองได้จากเพียงแค่การดูอย่างเดียว!”

เถียเฉิงกล่าว

ท่านซินแสกุ่ยเคยบอกไว้ว่า พลังหยางของตน ถือเป็นพลังหยางที่ยังไม่ได้ล้างบาป และเจ้าของจี้หยก เชื่อมโยงกับตนอย่างแยกไม่ออก

ถ้าอย่างนั้นจี้หยกนี้ ไม่ใช่สิ่งของธรรมดาอย่างแน่นอน

จำได้ว่าตอนที่เถียเฉิงบีบตน จี้หยกเกิดแสงสีทอง

และร่างกายของ เถียเฉิงมีแสงสีดำสะท้อนอยู่ตลอดเวลา น่าจะเป็นการล้างบาปชั่วร้ายของตัวของเถียเฉิง

น่าจะเป็นแบบนี้!

“ใช่แล้วเถียเฉิง แปดคนนั้นคือใคร? กำลังภายในของพวกนายเกิดการเปลี่ยนแปลงไปมาก และกำลังภายในของแปดคนนั้น ไม่ใช่กำลังภายในธรรมดา พลังของฉัน ไม่สามารถทำร้ายพวกนายได้เลย!”

เฉินเกออดไม่ได้ที่จะถามด้วยความประหลาดใจ

“พวกเขา มาจากองค์กรที่ชื่อว่า สำนักฟีนิกซ์ตอนที่ผมได้ยินเถียหงรายงานไปยัง หยุนฉิงดูเหมือนพวกเธอจะพูดถึงสำนักฟีนิกซ์และสำนักสามนักบุญของหยุนฉิงล้วนเป็นเพียงอิทธิพลอำนาจที่เกิดขึ้นใหม่ และ สำนักฟีนิกซ์มักจะต่อต้านสำนักสามนักบุญอยู่ทุกหนทุกแห่ง และพวกเขา ดูเหมือนว่ากำลังค้นหาที่อยู่ของคุณด้วย!”

“บอกว่าจะจับคุณ แล้วมุ่งหน้าไปยังเมืองกู่เพื่อค้นหาศพของพี่นางฟ้า!”

เถียเฉิงไอและกล่าว

แม้ว่าเถียเฉิงจะถูกควบคุม แต่ตอนแรกเขายังมีสติ แค่ควบคุมสติไม่ได้ ฉะนั้น เขาจึงสามารถจำเรื่องราวสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวได้คร่าวๆ

“ไปที่เมืองกู่เพื่อหาหญิงในชุดขาวเหรอ?”

เฉินเกอคิดในใจ

“สำนักฟีนิกซ์นี่คืออะไรอีก? ถึงได้เก่งกาจขนาดนี้!”

เฉินเกอเริ่มสับสนมากขึ้น

แต่เมืองกู่เฉินเกอเดาได้เกือบทั้งหมด ที่อาศัยของ กู่หยูเซียวคือตระกูลกู่ ตอนแรก กู่หยูเซียวกับหญิงชราผู้นั้นหายตัวที่วังราชาสมุทรอย่างลึกลับ

ไม่มีข่าวคราว

หรือที่จริงแล้วเธอไม่ได้ตาย

แต่เหมือนกับตัวเอง ไปในพื้นที่อื่น พาผู้หญิงในชุดขาวตัวจริงออกมา?

นี่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!

เพราะเฉินเกอให้คนแอบไปที่พิกัดที่วังราชาสมุทรอยู่เพื่อตรวจสอบ หลุมฝังศพที่นั่นพังทลายและถูกทำลายไปแล้ว

“เถียเฉิง นายรู้ไหมว่าเมืองกู่อยู่ที่ไหน?”

เฉินเกอถามอีก

เถียเฉิงส่ายหน้า

“ผมรู้แค่ว่าหยุนฉิงและคนอื่นๆ ไปหลังจากที่พวกเธอรู้ว่าหญิงในชุดขาวอยู่ที่เมืองกู่ส่งผมและเถียหงมาจับกุมคุณ ส่วนเรื่องเมืองกู่อยู่ที่ไหน ผมก็ไม่รู้!”

“เมืองกู่? ดูเหมือนจะมีครอบครัวหนึ่งที่เรียกว่าตระกูลกู่เหมือนว่าผมจะได้ยินพวกอาจารย์หนิงหย่วนพูดถึงเมื่อสองสามวันก่อน!”

และคุณหมอหม่าจิ้นที่เงียบไปพักหนึ่งก็พูดขึ้น