บทที่ 681 ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วสินะ

บทที่ 681 ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วสินะ

“เฉินเกอ ที่แท้นายก็อยู่นี่เอง! ดูแล้วบนโลกนี้ราวกับไม่มีอะไรที่สามารถหลบซ่อนจากสายตาของฉันได้ และการคาดเดาของฉันก็แม่นยำเสมอ!”

กู่เฟิงพูดพร้อมรอยยิ้ม

“เฉินเกอ รีบจัดการตาบ้านี่ให้ตายซะ แขนของซีนซีนก็คือเขานี่แหละที่เป็นคนตัด แล้วเมื่อกี้ถ้าเกิดคุณมาช้าอีกก้าวเดียว เขาก็คงฆ่าฉันแล้ว!” ในที่สุดความกลัวในใจของหลี่มู่มู่ก็จางหายไป พลางจ้องไปยังกู่เฟิงด้วยความโกรธ

เฉินเกอลูบหัวของหลี่มู่มู่ พร้อมกับพยักหน้า จากนั้นถึงค่อยมองไปยังฝั่งของกู่เฟิง

“คุณชายกู่ คิดไม่ถึงว่าคุณจะเป็นที่มีความมั่นใจขนาดนี้ นอกจากจะเดาออกว่าผมอยู่ที่หมู่บ้านนี้แล้วคุณยังเดาอะไรได้อีกหล่ะ?”

เฉินเกอมองไปยังกู่เฟิงด้วยรอยยิ้มที่เรียบเฉย

“วันนี้นาย จะถูกฉันทำลายการบำเพ็ญปฏิบัติ แล้วลากกลับไปตระกูลกู่ รับคำลงโทษจากยายฉัน！”

กู่เฟิงพูดอย่างเย็นชา

“ ว่ายังไง ? นายจะยอมถูกจับแต่โดยดี? หรือให้ฉันลงมือจัดการนายด้วยมือของฉันเองดีหล่ะ!”

“คุณนี่ช่างมั่นใจในตัวเองจริงๆเลยนะ ดูเหมือนว่าทั้งที่เรื่องยังทำไม่สำเร็จ คุณก็มีความมั่นใจเกินไปซะแล้ว!”

“ ก็ไม่ผิด เพราะมันเป็นแบบนี้โดยตลอด!”

เฉินเกอพยักหน้า “น่าเสียดายหน่อยนะครับคุณชายกู่ แต่วันนี้เกรงว่าคุณจะต้องผิดหวังแล้วลี่ป้า ระวังบุปผาผีด้วย ลงมือ!” เฉินเกอพูดกับลี่ป้า

“ครับ！”แล้วลี่ป้า ก็เดินก้าวไปด้านหน้าหนึ่งก้าว พลันเงยหน้าขึ้นคำรามเสียงดัง

บูม！ทันใดนั้นแผ่นดินและภูเขาก็เกิดการสั่นสะเทือน พร้อมกับพื้นที่รอบๆของลี่ป้า ก็เหมือนกับกำลังจะระเบิด แล้วฝุ่น

ก็ฟุ้งกระจายขึ้นมา

“ที่แท้นายก็หาผู้ช่วยมาแล้ว！”รอยยิ้มขี้เล่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกู่เฟิง

แต่เพียงครู่เดียว รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็หุบลงเมื่อเห็นลี่ป้าที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มฝุ่นที่ฟุ้งกระจายกำลังขยายร่างขึ้นเรื่อยๆ จนขยายร่างสูงถึงสามเมตร ราวกับมนุษย์ยักษ์ตนหนึ่ง

กล้ามเนื้อบนตัวเขาให้ความรู้สึกเหมือนกับเหล็กไหลที่แข็งแกร่ง

“หืม？”

กู่เฟิงกะพริบตาอย่างหนักทันทีที่เห็นลี่ป้าที่กระโจนเข้ามายังตัวเองด้วยความรวดเร็ว แล้วเขายังไม่ทันได้ตั้งตัว ลมปราณที่ทรงพลังก็ได้ตรึงร่างของเขาเอาไว้แล้ว

“แย่แล้ว！”เขาจึงรีบหยิบเครื่องรางบุปผาผี！เครื่องวัตถุโบราณของตระกูลกู่ที่เอามาด้วยในครั้งนี้ออกมา

แต่ว่า ลี่ป้านั้นได้จับมันไว้นานแล้ว จึงคำรามออกมาอีกครั้ง

กู่เฟิงรู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่ก้องอยู่ในสมองของเขา จากนั้นสมองก็ว่างเปล่า และร่างกายก็แข็งทื่อ

ปัง！

ลี่ป้าโยนกู่เฟิงขึ้นมาพร้อมกับส่งฝ่ามือหนึ่งไปยังกลางอกของเขา

ป๊าบ！

เลือดสดๆไหลออกมาจากปากของเขา แล้วทันใดนั้นก็รู้สึกถึงโลกที่หมุนไปมา

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เหล่ายอดฝีมือของตระกูลกู่ ก็ถูกเฉินเกอจัดการจนไม่เหลือชิ้นดีราวกับหั่นผักผลไม้จนเละเทะ พวกเขาตายไปเพียบ

บูม！

กู่เฟิงลงไปกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง จนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่บนพื้น

ลี่ป้าง้างมืออันแข็งแกร่งขึ้น กำลังจะชก ซึ่งหมัดนี้สามารถทำให้กู่เฟิงนั้นกลายเป็นศพได้เลย

“ลี่ป้า หยุดก่อน!” เฉินเกอ

เฉินเกอที่จัดการกับเหล่ายอดฝีมือของตระกูลกู่เรียบร้อยแล้ว ก็รีบกล่าวห้ามทันที

“คุณชายเฉิน เจ้าเด็กคนนี้ทำเรื่องเลวร้ายไว้เยอะเกินไป แถมยังพูดจาอวดดีเกินไป หลอกทั้งคุณและผมอีกด้วย เดิมทีก็คิดว่าเขาจะเป็นพวกยอดฝีมือซะอีกที่ไหนได้ก็เป็นแค่พวกเศษสวะ！”

เห็นได้ชัดเลยว่าลี่ป้ายังตีเขาไม่หนำใจ มันยังไม่จบ

แถมเฉินเกอก็เพิ่งได้เข้าใจว่า หลังจากที่ลี่ป้าเปลี่ยนร่าง ดูเหมือนว่าเขาจะอดทนไม่ได้เมื่อเขาต้องการทำลายสิ่งใด

“เขาเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลกู่ ได้ข่าวว่าคุณนายใหญ่ของตระกูลกู่นั้นรักและหวงแหนเขามากๆ ห้ามฆ่าเขา！”

เฉินเกอรีบกล่าว

“ฮ่าๆๆ เฉินเกอ ดีที่นายยังพอมีความรู้เยอะ ไม่ผิด คนที่ยายรักมากที่สุดนั้นก็คือฉัน แล้วนายก็ควรจะรู้ไว้ด้วยเลยว่าถ้าวันนี้นายฆ่าฉัน ยายของฉันก็จะทุบคุณจนแตกละเอียดเป็นชิ้น ยังไม่รีบให้เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้ถอยออกไปอีก รอให้ฉันไปหายายก่อนผมจะให้โอกาสนายอีกครั้ง！”

ในขณะที่กู่เฟิงกำลังเกรงกลัวอย่างมาก พอได้ยินคำพูดของเฉินเกอก็เหมือนกับได้คว้าฟางเส้นสุดท้ายของชีวิตเอาไว้ได้

เขาเป็นคนที่แข็งแกร่ง ตั้งแต่เด็กก็ไม่เคยจะสนใจใครเลย แต่กลับคิดไม่ถึงว่าตัวเองท่าอยู่ตรงหน้าเจ้าสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ตัวนี้แล้วเขาจะกลายเป็นคนที่อ่อนแอถึงขนาดนี้ เมื่อสักครู่นี้กู่เฟิงนั้นช็อกไปแล้วจริงๆ

เขาที่กำลังจะตายทั้งที่ยังไม่ทันได้พูดอำลาสุดท้ายเลยก็จะต้องตายแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่าในเวลาที่ชะตาชีวิตกำลังจะขาด เฉินเกอก็เกิดกลัว เขารู้ถึงอำนาจของตระกูลกู่แล้วสินะ!

“โอกาส？โอกาสอะไร？”