บทที่ 767 หาเรื่อง

บทที่ 767 หาเรื่อง

ทุกคนในที่เกิดเหตุ ตกใจกับฉากนองเลือด

“ท่านอาจารย์เฉิน!!!”

มีผู้นำบางตระกูล ถึงขั้นโค้งคำนับ แสดงถึงความประหลาดใจของตนเอง

เมื่อมีคนเริ่มนำ ผู้นำตระกูลอื่นๆ โค้งคำนับตามพร้อมเพรียงกัน

ทันใดนั้น นามของท่านอาจารย์เฉินดังก้องไปทั่วสนามใต้ดิน

ขณะนี้หลี่เฟยหลงขยิบตาให้หลี่เส้าจงยืนอยู่บนเวที

ส่งสัญญาณให้ทั้งสองรีบวิ่งไป

หลี่เส้าจงรู้ตัวเช่นกันและเริ่มก้าวอย่างช้าๆ

“เสี้ยวชางเซิง ตอนแรกฉันถามแก ตอนนี้ก็ยังเป็นคำถามนั้นเหมือนเดิม แกไม่ต้องการให้ฉันฆ่าแก ก็ได้ ให้มาสักเหตุผลสิว่าทำไมฉันต้องไว้ชีวิตแก~!”

เฉินเกอกล่าวเสียงเบา

“ผม……ผมยอมที่จะเป็นสุนัขข้างกายท่านอาจารย์เฉิน รับใช้ท่านอาจารย์ทุกด้าน!”

เสี้ยวชางเซิงกลืนน้ำลาย รีบกล่าว กุ่ยสือเล่วนี่ ช่างรันทดจริงๆ ต่อให้ตัวเองต้องกลายเป็นสุนัขตัวหนึ่ง ก็ไม่อยากมีชะตากรรมเหมือนกับกุ่ยสือเล่ว!

“ดีมาก ฉันคิดว่าต่อจากนี้ แกน่าจะรู้แล้วว่าควรทำอย่างไรต่อไป!”

เฉินเกอกล่าวเบาๆ ชำเลืองมองไปที่สองพ่อลูกตระกูลหลี่

เฉินเกอไขว้มือไปด้านหลัง

“การทำให้ท่านอาจารย์เฉินขุ่นเคือง ก็เท่ากับรนหาที่ตาย!”

เสี้ยวชางเซิงคำราม พุ่งตรงไปที่ทั้งสอง

หลี่เฟยหลงเพิ่งส่งสัญญาณให้กุ่ยสือเล่วฆ่าเฉินเกอ อย่างที่ทุกคนรู้ เขาปูทางไปสู่การตายของตัวเอง

ทั้งสองถูกเสี้ยวชางเซิงฆ่าตายในที่เกิดเหตุอย่างง่ายดาย

“หากไม่มีใครคัดค้าน ก็หมายความว่าผมได้อำนาจควบคุมของเทศกาลใต้ดินนี้แล้วใช่ไหม?”

เฉินเกอถาม

“สิ่งนี้ต้องเป็นของท่านอาจารย์เฉินอยู่แล้ว ท่านคือผู้ควบคุมของพวกเรา มันดีกว่าตระกูลว่านมากเลยทีเดียว!”

“ใช่แล้วท่านอาจารย์เฉิน ท่านอาจารย์เฉินมีความแข็งแกร่งที่โดดเด่น พวกเราตระกูลหยาง ยินดีให้ท่านอาจารย์เฉินเป็นผู้นำไปหลายชั่วอายุคน ท่านอาจารย์เฉิน ท่านอย่าได้ดูถูกตระกูลหยางของเรา ตระกูลหยางของเราอยู่ในจี้โจว เป็นถึงเจ้าของทรัพย์สินถึงหนึ่งในสามเชียวล่ะ!”

ผู้นำของตระกูลหยางโน้มตัวไปข้างหน้าในขณะนี้ประจบสอพลอ

ผู้นำที่เหลือ ทุกคนก็ทยอยประจบประแจงเฉินเกอทีละคน

มีเพียงตระกูลว่านเท่านั้นที่มีความรู้สึกสับสนในใจ

เยสเข้ ทำไมตัวเองตาบอดขนาดนี้

ชายที่แข็งแกร่งและทรงพลังขนาดนี้ ตัวเองไม่ได้ใส่ใจเลย

เขาในขณะนี้ ไม่กล้าพูดอะไรเลย เพราะยังเป็นกังวล ตัวเองจะมีจุดจบเหมือนกับตระกูลหลี่หรือไม่ เพราะตัวเองก็เคยทำให้เขาขุ่นเคืองมาก่อน

แต่ เฉินเกอตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้มองเขาด้วยซ้ำ

แต่เขาพูดอย่างสงบ: “ซากเทพภูเขาไท่อู ผมจะรับเพียงแค่หนึ่งในนั้น ส่วนที่เหลือ จะแบ่งให้พวกคุณเท่าๆ กัน!”

เฉินเกอกล่าว

“อะไรนะ? ขอบคุณท่านอาจารย์เฉินเกอ!”

ทุกคนรู้สึกตื่นเต้น

ว่านเสว่มองไปที่เฉินเกอด้วยความคาดหวังไว้สูงในขณะนี้ และหัวใจของตัวเองก็รู้สึกหวั่นไหว

คือเขา!

กระทั่งตอนนี้เธอถึงรู้ ความจริงแล้วคนที่ตัวเองรอคอย ไม่ใช่หลี่เส้าจง แต่เป็นเฉินเกอ

ในใจของว่านเสว่ก็รู้สึกดีใจแทนเฉินเด้วยความจริงใจ

นอกจากนี้ ยังหวังว่าเฉินเกอจะมองตัวเองสักนิด

น่าเสียดาย หลังจากที่เฉินเกอพูดอธิบายกับเฉินเปียวเปียวไม่กี่คำ ร่างก็หายไปอย่างรวดเร็ว

ส่วนการกระจายผลประโยชน์ส่วนที่เหลือ มีเฉินเปียวเปียวซึ่งเป็นศิษย์ของเฉินเกอรับผิดชอบทั้งหมด

สิ่งนี้ทำให้ว่านเสว่รู้สึกเสียอาการและน่าสังเวช

……

หลังจากเทศกาลใต้ดิน ทั้งจี้โจวได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

รวมถึงเหล่าวงศ์ตระกูลที่สืบทอดวิทยายุทธแต่โบราณ ตระกูลลึกลับ และคนที่มีอำนาจบางส่วนที่มีอิทธิพลพิเศษ จนถึงตอนนี้ทุกคนได้ปฏิบัติตามคำแนะนำของอาจารย์เฉินเฉินเกอ

นอกจากนี้ยังมีผู้ฝึกตนที่ไม่มีเจ้านายจำนวนไม่น้อยซึ่งเดิมได้รับความไว้วางใจให้กับตระกูลที่มีอำนาจบางตระกูล ก็มีส่วนร่วมด้วย

ผู้ฝึกตนที่ไม่มีเจ้านายเหล่านั้น ส่วนมากก็อยู่ระดับเดียวกันกับหลินจิ่ว ฝึกฝนจนเก่งด้วยตนเอง โดยไม่ต้องพึ่งพาองค์กร ตอนนี้มีที่พึ่งพิงที่มีอำนาจ คนเหล่านี้ไม่รู้ว่าไชโยดังกึกก้องแค่ไหน

ทันใดนั้น ผู้ฝึกตนที่ไม่มีเจ้านายมากกว่ายี่สิบเจ็ดคน ที่ยอมอยู่ใต้อำนาจมาทางฝั่งเฉินเกอ

ในนั้น ส่วนใหญ่เป็นนักพรตชั้นหนึ่ง มีส่วนน้อยที่เป็นนักพรตชั้นสอง

ในหมู่คนเหล่านี้ พลังของเสี้ยวชางเซิงแข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน

เผชิญหน้ากับผู้ที่ยอมอยู่ใต้อำนาจเหล่านี้ เฉินเกอไม่ได้ปฏิเสธ

เพราะตอนนี้ เฉินเกอกำลังได้โอกาสใช้คนอยู่

และแน่นอน ในฐานะศิษย์คนแรกของเฉินเกอ เฉินเปียวเปียวพลังอ่อนแอที่สุด แต่มีสิทธิ์ที่จะพูดอย่างแน่นอน