บทที่ 789 คนข้างกายของจินเฉียง

จากที่เฉินเกอเริ่มลงมือ จนกระทั่งเฉินเกอเก็บขา ใช้เวลาไปแค่ชั่วพริบตาเดียว

และในเวลาแค่ชั่วพริบตานี้ กลับได้จัดการบอดี้การ์ดชุดดำทั้งสองคนของจินเฉียงที่แข็งแกร่งได้อย่างอยู่หมัด

“อะไรเนี่ย?”

ทำให้จินเฉียงที่ยืนอยู่ตรงที่เดิม อึ้งไปโดยสิ้นเชิง เขาคิดไม่ถึงเลย ไอ้หนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ที่มีท่าทางอวดดี จะมีพลังที่น่ากลัวเช่นนี้

และชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างหลังของจินเฉียง ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อได้เห็นทักษะการต่อสู้ของเฉินเกอ

เขาขยับไปที่ข้างหูของจินเฉียง แล้วพูดขึ้น

“กำลังของไอ้หมอนี่ไม่ธรรมดา น่าจะเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนตัวตนที่แท้จริงเอาไว้คนหนึ่ง”

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของจินโป๋แล้ว ใบหน้าของจินเฉียงก็ยังคงมีรอยยิ้ม

เขาพับแขนเสื้อขึ้น เลียลิ้นสีแดงของเขา และพูดว่า “ในเมื่อจินป๋อยังพูดแบบนี้ งั้นฉันก็ควรสู้กับเขาหน่อย และจะทำให้เขารู้ว่าตระกูลจินของเราน่ากลัวแค่ไหน!”

หลังจากที่จินเฉียงพูดจบ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง พริบตาเดียวเขาก็บุกเข้ามาถึงในสนาม

ความแข็งแกร่งของจินเฉียงในสนามนั้น แข็งแกร่งกว่าบอดี้การ์ดชุดดำสองคนก่อนหน้านี้มาก

อีกอย่างจินเฉียงคนนี้เมื่อเข้ามาในสนามแล้ว ก็ไม่ชักช้า กำหมัดอันน่าสะพรึงกลัวของเขาทั้งสองหมัด ชกเข้าหาเฉินเกอที่อยู่ในสนามทันที

และเฉินเกอก็ไม่ได้ลังเล ก็ได้สู้กับจินเฉียงขึ้นมา

ในเมื่อมีคนที่ไม่รู้จะประเมินตน เขาก็ไม่ถือสาที่จะสั่งสอน!

หลังจากสู้กันไปกว่าสิบรอบ จินเฉียงคนนี้ก็ถูกชกจนถอยหลังอย่างต่อเนื่อง สีหน้ามีความตกใจ

เขาคิดไม่ถึงเลย เฉินเกอที่อยู่ในสนาม ความแข็งแกร่งจะน่ากลัวเช่นนี้

เมื่อต่อสู้ขึ้นมา ยิ่งสู้ยิ่งห้าวหาญ พลังเพิ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาไม่สามารถที่จะรับมือได้เลย

เมื่อเห็นจินเฉียงบาดเจ็บแล้ว ใบหน้าของเฉินเกอ มีรอยยิ้มเล็กน้อย กล่าวอย่างดูถูก

“อาศัยฝีมือกระจอกแค่นี้ของนาย ยังอยากจะมาอวดเก่งต่อหน้าฉัน ยังอยากจะให้ฉันตายอย่างไร้ที่ฝัง นี่ไม่เท่ากับนายตบหน้าตัวเองหรอกเหรอ? วันนี้ฉันจะให้นายรู้ เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน!”

เฉินเกอที่พูดทิ้งท้ายแล้ว ก็เข้าสู่ความรวดเร็ว

ยิ่งไปกว่านั้นเขาได้ใช้พลังเทพจิตเก้าภพของตัวเอง ในชั่วขณะ ร่างกายโดยรอบของเฉินเกอ ก็มีแสงที่น่าอัศจรรย์ปรากฏขึ้นทีละดวง