บทที่ 796 ดื่มไวน์ใต้แสงจันทร์

หลังจากที่เปิดประตูแล้ว เหลียงลู่ก็เห็นโกวฝานที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

และโกวฝานในเวลานี้ ใบหน้ายังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

“คุณเหลียงลู่ แม้ว่าผมเพิ่งจะรู้จักกับคุณในงานเลี้ยงต้อนรับในวันนี้ แต่เรายังไม่ได้รู้จักกันเป็นทางการเลย ไม่รู้ว่าคุณเหลียงจะสนใจดื่มกับผมหน่อยมั้ย”

หลังจากได้ยินคำเชิญของโกวฝาน แม้ว่าเหลียงลู่ต้องการปฏิเสธ แต่เมื่อมาคิดถึงฐานะของโกวฝานที่อยู่ในตระกูลโกว ก็มีความสำคัญเช่นกัน เธอจะล่วงเกินไม่ได้

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เหลียงลู่ก็พยักหน้าตกลง

เธอที่ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

“ในเมื่อคุณชายโกวอุตส่าห์เชิญ ฉันจะปฏิเสธได้อย่างไร!”

โกวฝานที่รอยยิ้มเต็มหน้า “การพูดการจาของคุณเหลียงไม่ธรรมดาจริงๆ สมกับที่เป็นสาวงามจริงๆ ”

“คุณชายโกวชมเกินไปแล้ว!”

ต่อมาภายใต้การนำของโกวฝาน เหลียงลู่ก็ออกจากห้องของเธอ แล้วไปถึงห้องรับแขกห้องหนึ่ง

คราวนี้ห้องรับแขกนี้ ตกแต่งในสไตล์โบราณ บนโต๊ะมีไวน์ชั้นดีสองสามขวดและกับแก้มอีกสองสามอย่าง

และชายชุดดำก่อนหน้านี้ ตอนนี้ได้เปลี่ยนชุดไปแล้ว กำลังรออยู่ในห้องรับแขก

หลังจากที่ได้เห็นโกวฝาน พาเหลียงลู่ปรากฏตัวพร้อมกันแล้ว ชายชุดดำก็ได้ส่งซิกให้กับโกวฝาน

เหมือนกับว่ากำลังบอกกับเขา ทุกอย่างได้เตรียมพร้อมแล้ว

โกวฝานในเวลานี้ สายตาได้ไปหยุดอยู่บนร่างของชายชุดดำ เอ่ยปากพูดขึ้น “ตรงนี้ไม่มีธุระของนายแล้ว นายออกไปก่อนเถอะ”

ชายชุดดำยกมือคารวะ จากนั้นก็ออกไปจากห้องนี้

ภายในห้อง เหลือเพียงเหลียงลู่กับโกวฝาน

และโกวฝานในเวลานี้ ถือโอกาสหยิบไวน์ที่อยู่บนโต๊ะ ขึ้นมาหนึ่งขวด ใบหน้าของเขายังคงมีรอยยิ้ม มองไปทางเหลียงลู่แล้วแนะนำ

“คุณเหลียง นี่เป็นไวน์ที่ผมสะสมมานานหลายปี ไวน์นี้มีอายุกว่าร้อยปีแล้ว กลิ่นหอมกรุ่น คืนนี้ที่ได้รู้จักคุณ ก็ใช้ไวน์ขวดนี้มาเป็นสักขีพยานในมิตรภาพของเรา!”