บทที่ 829 สองตระกูลร่วมมือกัน

โล่ทรงกลมสีทอง ได้ปล่อยแสงรังสีที่แยงตาออกมา

รังสีของแสงเหล่านี้ก็ทะยานไปหาเฉินเกอที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม เพียงแต่พลังของเฉินเกอนั้นแข็งแกร่งมาก และพลังพลังภพที่สองก็ถูกปล่อยออกมา

หลังจากนั้น ทำให้พลังที่เขาปล่อยออกมาโจมตีนั้น เป็นพลังที่มีความแข็งแกร่งของขอบเขตหลุนหวางชั้นห้าทั้งหมด แต่จินไท่หยางที่อยู่ตรงหน้าพลังของเขานั้นเป็นขอบเขตหลุนหวางชั้นหนึ่ง เมื่ออยู่ต่อหน้าขอบเขตหลุนหวางชั้นห้า ไอ้แก่คนนี้จะต้านทานได้อย่างไรกัน

ดังนั้นพลังทั้งสองจึงโจมตีมาที่ร่างของเขา

โล่ทรงกลมที่อยู่ด้านหน้าของจินไท่หยาง ก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ในขณะที่โล่กลมแตกนั้น มุมปากของจินไท่หยาง ก็ไหลออกมาด้วยเลือดที่เข้มข้น

ทำให้เขาในเวลานี้ร่างกายเหมือนกับเชือกที่ขาดไปแล้ว ลอยออกไปข้างหลัง กระแทกกับกำแพงของลานบ้าน

กำแพงพังทลายลง ภาพการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ ฝุ่นละอองที่อยู่โดยรอบก็ลอยขึ้น หลังจากที่ฝุ่นหายไป ก็เห็นเพียงจินไท่หยางที่อยู่ใต้ซากปรักหักพัง

มีแต่ลมหายใจเข้าไม่มีลมหายใจออกแล้ว

ผู้อาวุโสไท้เสียงผู้สง่างามของตระกูลจิน ในที่สุดก็แพ้พ่ายให้กับเฉินเกอ

เห็นจินไท่หยางที่มีลมหายใจแผ่วเบา เฉินเกอก็ไม่มีความคิดที่จะปล่อยเขา

เมื่อมาถึงหน้าซากปรักหักพัง ไม่พูดไม่จา ก็ปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกไป โจมตีไปบนซากปรักหักพัง ทำให้ซากปรักหักพังพังทลายลงอีกครั้ง ได้ฝังจินไท่หยางไว้ข้างใน จินไท่หยางที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว จะมีแรงพอที่จะออกจากซากปรักหักพังได้อย่างไร ดังนั้นผู้อาวุโสไท้เสียงของตระกูลจิน ในที่สุดก็เสียชีวิตด้วยน้ำมือของเฉินเกอ

หลังจากที่ฆ่าจินไท่หยางแล้ว เฉินเกอที่เต็มไปด้วยแรงสังหาร ยังคงกวาดล้างตระกูลจินต่อไป

เมื่อเจอกับคนของตระกูลจิน เขาก็จะลงมือฆ่าทันที ฆ่าทั้งหมด ไม่เหลือไว้แม้แต่คนเดียว