บทที่ 837 ความทะเยอทะยานของตระกูลหลิน

“รับทราบ ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้”

โถ้ป๋าจี้ไม่มีความลังเลใดๆ หลังจากได้รับคำสั่งของโถ้ป๋าหง เขาก็ออกจากห้องโถงไปทันทีและรวบรวมยอดฝีมือทั้งหมดในตระกูล

ทุกคนในตระกูลโถ้ป๋ารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาส่วนใหญ่ล้วนดูถูกเฉินเกอ ในสายตาของพวกเขา ชายหนุ่มคนหนึ่งต่อให้แข็งแกร่งมากแค่ไหน ก็ไม่มีทางมาถึงขั้นที่สามารถล้มล้างตระกูลจินเพียงลำพังได้แน่

ดังนั้นการล่มสลายของตระกูลจินจะต้องยังมีสาเหตุอื่นที่คนไม่รู้ซ่อนอยู่

“ฉันคิดว่าช่วงนี้พวกนายคงเคยได้ยินสถานการณ์มาบ้างแล้ว เฉินเกอที่มาจากหัวเซี่ย ได้ฆ่าจินไท่หยางผู้อาวุโสของตระกูลจินรวมถึงยอดฝีมือหลายสิบคนของตระกูลจินในเวลาเพียงหนึ่งวัน ไฟลุกไหม้เป็นเวลาสามวัน ทำให้ตระกูลจินทั้งหมดหายไปจากประเทศหนานเยว่ของเราอย่างสิ้นเชิง”

“ตอนนี้เป็นเวลาที่สำคัญที่สุดสำหรับเรา ตามคำสั่งของผู้อาวุโสไท้เสียง ทุกคนจะรวมตัวกันยอดเขาชางฉองทันทีและซุ่มโจมตี อย่าลืมฆ่า เฉินเกอ ที่นี่ในวันพรุ่งนี้”

“ใครก็ตามที่สามารถปลิดชีวิตของเขาได้ด้วยมือของตนเอง ก็จะได้กลายเป็นผู้อาวุโสคนที่หกของตระกูลโถ้ป๋าของเรา!”

เมื่อมองไปที่กลุ่มคนระดับแนวหน้าของตระกูลซึ่งรวมตัวกันอยู่ต่อหน้าเขา โถ้ป๋าจี้ก็มีความมั่นใจอย่างมาก และพูดทุกอย่างที่ โถ้ป๋าหงพูดกับเขาออกมาในห้องโถง

“ฆ่าเฉินเกอ!”

สิ่งล่อใจครั้งใหญ่เช่นนี้ ทำให้คนไม่น้อยตะโกนออกมาดังๆ

“ไปเตรียมตัวเถอะ ฉันโถ้ป๋าจี้พูดจริงทำจริง ถ้าไม่เชื่อก็สามารถไปตรวจสอบกับผู้อาวุโสไท้เสียงได้ว่าจะมอบตำแหน่งผู้อาวุโสให้จริงหรือไม่!” โถ้ป๋าจี้หัวเราะลั่น หากมียอดฝีมือเหล่านี้ เขาสามารถสรุปได้ว่าเฉินเกอจะไม่มีวันมีชีวิตอยู่ถึงคืนพรุ่งนี้แน่

“ครับ!” ฝูงชนตะโกนขึ้นอีกครั้ง จากนั้นก็เดินออกจากห้องโถงไปเคียงข้างกัน

หลังจากนั้นไม่นาน โถ้ป๋าหงก็ออกมาจากด้านใน

"ยิดฝีมือทุกคนในตระกูลของเราได้มุ่งหน้าไปที่ยอดเขาชางฉองแล้ว จะต้องส่งข่าวให้ตระกูลหลินหรือไม่ อาศัยแค่ตระกูลโถ้ป๋าของพวกเราเพียงอย่างเดียว ฉันคิดว่าแม้ว่าเราจะสามารถฆ่าเฉินเกอได้ แต่ก็ต้องจ่ายค่าชดใช้อย่างหนัก ตระกูลจินถือเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด” โถ้ป๋าจี้ถามด้วยความเป็นห่วง

แม้ว่าเขาจะดูมั่นใจมาก แต่เขาก็ต้องพิจารณาจากความเป็นจริงด้วย ยังไงเสียนี่ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ และยังเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของตระกูลโถ้ป๋า

“ฉันได้ส่งข่าวไปให้ตระกูลหลินแล้ว หลินเต้าเทียนรับประกันว่า เขาจะพายอดฝีมือของตระกูลขึ้นไปบนยอดเขาชางฉองก่อนรุ่งสางในวันพรุ่งนี้ อาศัยตำแหน่งในตระกูลหลินของเขา นี่ไม่น่าจะเป็นเรื่องเท็จ” โถ้ป๋าหงลูบเคราของตนและเอ่ยขึ้น

“ระวังไว้หน่อยดีกว่า ถ้าตระกูลหลินคิดจะหักหลังพวกเราขึ้นมาล่ะ?” โถ้ป๋าจี้ล่าวต่อ

“เมื่อตระกูลโถ้ป๋าของเราติดกับ พวกเขาตระกูลหลินเองก็ไม่สามารถจัดการเรื่องนี้ลำพังได้ ฉันคิดว่าหลินเต้าเทียนเองก็เข้าใจความจริงนี้”

“นายไม่ต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว ไปเตรียมตัวเถอะ พรุ่งนี้ไม่ว่าจะยังไงก็ตามพวกเราต้องกำจัดเฉินเกอให้ได้ ให้เขาอยู่ในประเทศหนานเยว่ต่อ ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกกี่ครั้ง!” โถ้ป๋าหงโบกมือตัดบทคำพูดของเขา เมื่อพูดจบ เขาก็หันหลังเดินไปในห้องโถง

“อืม ฉันเข้าใจ” โถ้ป๋าจี้ถอนหายใจแล้วพูด

ในเวลาเดียวกัน ตระกูลหลินก็ได้รับข่าวเช่นกัน

หลินเต้าเทียนกำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ในห้องรับแขก เมื่อได้ฟังรายงานของคนในตระกูล ปฏิกิริยาของเขาก็สงบกว่าโถ้ป๋าหง ราวกับว่าเขากำลังได้ฟังเรื่องไม่สลักสำคัญอะไร

“ผู้อาวุโสไท้เสียง คุณได้ยินที่ผมพูดไหมครับ?” พูดไปได้ครึ่งทาง คนในตระกูลก็เห็นว่าหลินเต้าเทียนกำลังจ้องมองที่ต้นไม้นอกหน้าต่าง ดังนั้นพวกเขาจึงหยุดลงและเอ่ยถาม

“นายพูดต่อเถอะ ฉันฟังอยู่” หลินเต้าเทียนเอ่ยปากเรียบๆ

“เป็นอย่างนี้ครับผู้อาวุโสไท้เสียง ผมได้รับข่าวจากโถ้ป๋าหง เขาบอกว่ายอดฝีมือทุกคนในตระกูลจะขึ้นไปบนยอดเขาชางฉองเพื่อฆ่าเฉินเกอที่นั่นในคราวเดียว ตามความหมายที่ผมเข้าใจก็คือ ให้ตระกูลหลินของพวกเราก็ทำแบบเดียวกันกับพวกเขา” คนในตระกูลกลืนน้ำลายแล้วพูดต่อ