บทที่ 840 ให้หนทางรอดชีวิตกับพวกนาย

หลังออกจากคฤหาสน์เขาก็มุ่งหน้าไปยังยอดเขาชางฉอง

เวลาตีห้า ท้องฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ บนม้องถนนมีผู้คนเดินไปมาไม่มากนัก ขณะขับรถ พลังจิตเทพเก้าภพ ในตัวของเขาก็ถูกใช้ออกมา

แม้ว่าความแข็งแกร่งของตระกูลและตระกูลโถ้ป๋าจะไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่คิดว่าในครั้งนี้ผู้อาวุโสไท้เสียงทั้งสองคนและยอดฝีมือทุกคนในตระกูลจะต้องหลั่งไหลกันมาแน่นอน พวกกับกับดักที่พวกเขาอาจตั้งไว้ล่วงหน้า บางทีถ้าเขาประมาทมากเกินไปก็อาจกลายเป็นดั่งเรือที่พลิกคว่ำในรางน้ำได้

ยอดเขาชางฉองอยู่ห่างจากคฤหาสน์ที่เฉินเกออาศัยอยู่พอสมควร เมื่อเขาขับรถไปที่นั่นก็เป็นเวลาเช้าแล้ว

"ยอดเขาชางฉองค่อนข้างสูงไม่น้อย" หลังจากลงจากรถ เฉินเกอก็จุดบุหรี่อีกครั้งแล้วเงยหน้าขึ้นไปมอง ภูเขาทั้งลูกมีความสูงประมาณ 2,000 เมตร ซึ่งถือได้ว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในหนานเยว่

ไม่นานบุหรี่ก็หมดลง จากนั้นเฉินเกอก็พุ่งตัวขึ้นไปยังภูเขาโดยไม่ลังเล

ในเวลานี้เองบนยอดเขา หลินเต้าเทียนและโถ้ป๋าหงต่างก็ยืนอยู่ที่นี่ ต่อหน้ายอดฝีมือในตระกูลของพวกเขา

โถ้ป๋าหงรู้อยู่แล้วว่าตระกูลหลินไม่ได้ส่งยอดฝีมือของตระกูลมาทั้งหมด แม้ว่าเขาจะไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

ท้ายที่สุดแล้วด้วยความแข็งแกร่งที่มีบนยอดเขาชางฉอง เฉินเกอก็ยากจะอยู่รอดได้แล้ว

สำหรับความเป็นเจ้าของของจิตเทพเก้าภพ เขาไม่ได้เชื่อเต็มร้อย อีกทั้งยังรู้ว่าหลินเต้าเทียนจะต้องมีแผนการบางอย่างอยู่ในใจแน่ แต่เขามียอดฝีมือมากกว่า ดังนั้นโถ้ป๋าหงจึงค่อนข้างมั่นใจว่าจะได้จิตเทพเก้าภพ มา

ต่อให้หลังจากกำจัดเฉินเกอได้แล้วจะต้องต่อสู้กับตระกูลหลินทันที เขาก็จะต้องได้มันมา

“ผู้อาวุโสไท้เสียง มีคนขึ้นมาบนภูเขาแล้ว!” ผ่านไปครู่หนึ่ง สมาชิกคนหนึ่งของตระกูลโถ้ป๋าก็รีบมารายงาน เขาคือคนที่โถ้ป๋าหงสั่งให้ไปจัดเส้นทางเพียงเส้นทางเดียวเอาไว้ เพื่อจะได้เห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมดบนภูเขา ตราบใดที่เฉินเกอปรากฎขึ้น พวกเขาก็จะรู้ได้ในทันที

“เฉินเกอมาถึงแล้ว” ดวงตาของโถ้ป๋าหงหดตัวเล็กน้อย นิ้วของเขายังคงเคาะลงบนเก้าอี้ไม่หยุด

“พี่โถ้ป๋า ฉันคิดว่าถ้าเราร่วมมือกัน เฉินเกอจะต้องตายแน่นอน!” หลินเต้าเทียนพูดด้วยเสียงหัวเราะ มือของเขายังคงลูบลงบนพนักเก้าอี้ไม่หยุด