บทที่ 860 บรรพชนของหลี่กั๋วจุน

“เข้าใจแล้วครับ!” คนขับรีบหมุนคันโยกเพื่อวิ่งบินไปข้างหน้า

รถออฟโรดสี่คันวิ่งเข้ามาในเมือง ผู้คนที่อยู่บนท้องถนนก็หลีกทางให้อย่างรู้ตัว

หลังจากส่งคนไปค้นวิลล่าแล้ว หลี่กั๋วจุนก็นั่งสูบบุหรี่ในห้องทำงานของเขา เขาย้อนคิดเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังจากที่เฉินเกอมาที่ประเทศหนานเยว่

ฆ่าล้างสามตระกูลใหญ่

ทีมนักฆ่าของเขา

แม้แต่คุกใต้ดินก็ถูกเขาบุกเข้าไปได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งเขายังฆ่าทหารที่เฝ้ายามทั้งหมด และพาคนหนีไปสิบกว่าคน

ยิ่งเขาคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของเฉินเกอนั้นน่ากลัวมาก ถึงขนาดเย็นวาบที่แผ่นหลัง ทำให้เขาที่ยืนอยู่ในห้องทำงานที่มีฮีตเตอร์ให้ความอุ่น และมียังคีบบุหรี่ที่กำลังเผาไหม้อยู่ในมือ ถึงกับตัวหนาวสั่นไปหลายที

“หากไม่กำจัดเฉินเกอ ชาตินี้ฉันไม่มีวันที่จะนอนหลับอย่างสบายใจ!”

หลี่กั๋วจุนกัดฟันและบีบบุหรี่ในมือจนมอด ความตั้งใจที่จะฆ่าเฉินเกอในใจเขายิ่งอยู่ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นทำให้เขารู้สึกเสียใจ วันนั้นตอนที่ไปวิลล่า ทำไมถึงไม่พามือสังหารไปด้วย จะได้จัดการฆ่าเฉินเกอในตรงนั้น

เขาเชื่อว่าต่อให้เฉินเกอจะแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็คือร่างกายร่างหนึ่ง ไม่ว่าเขาจะว่องไวมากแค่ไหน เขาก็จะไม่เร็วเท่ากระสุน ตราบใดที่เขาถูกกระสุนปืนยิง ต้องก็เสียชีวิตล้มลงบนพื้นเหมือนกัน

“โชเฟอร์ เตรียมรถ!”

เมื่อคิดถึงตรง ในใจของหลี่กั๋วจุนก็เกิดความคิดบ้าๆขึ้นมาหนึ่งความคิด เขาไม่เพียงแต่จะฆ่าเฉินเกอในประเทศหนานเยว่ อีกทั้งยังจะลงมือฆ่าเฉินเกอด้วยมือเขาเอง

เขาในตอนนี้นอกจากตัวเองแล้วเขาก็ไม่เชื่อใจใครอีกเลย

“ท่านผู้นำจะไปไหนครับ ท่านบอกว่าจะอยู่รอสั่งการที่ห้องทำงานไม่ใช่หรอครับ?” คนขับรถรีบวิ่งเข้ามา ถามอย่างไม่ค่อยจะเข้าใจ ก่อนหน้านั้นหนึ่งชั่วโมง เขาเพิ่งจะรับคำสั่งของหลี่กั๋วจุน ให้เขาเฝ้าอยู่ที่หน้าห้องทำงาน ห้ามให้ใครเข้ามาเด็ดขาด

“สุสานบรรพชน ฉันจะไปไหว้บรรพชนหน่อย!”

หลี่กั๋วจุนสวมเสื้อกันหนาว ยิ้มเยาะไปหนึ่งที ตามด้วยความพูดนี้ที่ถูกเปล่งออกมา ดวงตาของเขาก็ขุ่นมัวในทันที เป็นคำพูดที่ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้ยินแล้วก็ต้องตกใจ ได้ปรากฏขึ้นในหัวสมองของเขา

“ไปสุสานในเวลานี้..........” คนขับยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ เขาติดตามหลี่กั๋วจุนมานานหลายปี เข้าใจตารางชีวิตของหลี่กั๋วจุนเป็นอย่างดี

สุสานบรรพชน โดยทั่วไปจะไหว้เฉพาะวันพิเศษเท่านั้น ในอดีตหลี่กั๋วจุนไม่ชอบสถานที่ตรงนั้นเลย โดยปกติแล้วคำว่าสุสานบรรพชนยังไม่อนุญาตให้ใครเอ่ยถึงมันด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นเวลาที่สำคัญในการตามเฉินเกอ เขาไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมหลี่กั๋วจุนต้องไปที่สุสานของบรรพชนในเวลานี้ด้วย และบอกว่าจะไปไหว้ เขาจะเชื่อได้อย่างไร

“ให้นายไปนายก็ไป ทำไมถึงพูดมากจังเลย?” หลี่กั๋วจุนเหลือบมองเขาหนึ่งที

“ครับผม” คนขับรถสะดุ้งตกใจ เขาไม่กล้าละเมิดคำสั่งของหลี่กั๋วจุน แม้ว่าในใจนั้นจะสงสัยอย่างมาก รู้สึกว่ามันผิดปกติ แต่เขาก็วิ่งออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว

ห้านาทีต่อมา หลี่กั๋วจุนก็นั่งรถออกไปจากหน่วยรบ

ในเมือง เฉินเกอขับรถนำหน้าอยู่หน้าสุด และรถออฟโรดอีกสามคันตามหลังมาอย่างใกล้ชิด เฮลิคอปเตอร์เจ็ดแปดลำยังคงติดตามอยู่บนท้องฟ้า ส่งตำแหน่งที่แน่นอนของเฉินเกอไปยังหน่วยรบแบบเรียลไทม์

หลังจากได้รับข้อมูล หลู่เฉิงคุนก็ส่งคนไปปิดกั้นทางออกทั้งหมดที่คิดว่าเฉินเกออาจจะใช้เป็นเส้นทางออกไปนอกเมือง คราวนี้เขาต้องการสร้างผลงานเพื่อไถ่โทษ และเพื่อรักษาตำแหน่งท่านรองของเขาให้มั่นคง