บทที่ 914 ต้องแกล้งเป็นแฟนอีกแล้ว

"ฉันจะเชื่อใจนายสักครั้ง ฉันให้เวลานายครึ่งเดือน หากครึ่งเดือนนี้ยังไม่มีข่าวอะไรอีก นายก็เตรียมตัวลงจากตำแหน่งหัวหน้าแผนกนักฆ่าได้เลย พวกเราตระกูลโคชิไม่เลี้ยงดูคนไร้ความสามารถ!"

คาวะ โคชิชี้ไปที่จมูกของซุทานิ โคชิและเอ่ยขึ้น

แน่นอนว่าเขาในฐานะเจ้าบ้านย่อมรู้ดีว่าการค้นหาข่าวของชายคนนั้นมีความยากเย็นเพียงใด อาศัยแค่รู้เรื่องพวกนี้ก็แทบจะลงมืออะไรได้ แต่ใครใช่ให้ซุทานิ โคชินั่งอยู่ในตำแหน่งนั้นกัน หากไม่ถามเขาแล้วจะให้ตนเองที่เป็นเจ้าบ้านต้องลงไปสืบหาเองเลยหรือไง

"ผมเข้าใจแล้ว" ซุทานิ โคชิปาดเหงื่อเย็นเยียบบนศีรษะของเขา

"ทางด้านเคซา คิมคาวะนายก็ดูสถานการณ์เอาเองแล้วกัน ก็แค่แขกคนหนึ่งของตระกูลฟุตาบะไม่มีอะไรต้องกังวล แค่ฆ่าเขาไปซะก็พอ แต่จะต้องทำอย่างไร้ร่องรอยใดๆเหลืออยู่ จากนั้นก็ถือโอกาสนี้สิบเรื่องของตระกูลฟุตาบะ ลองดูว่าสามารถหาผู้ชายในคืนนั้นได้หรือไม่ "

คาวะ โคชิคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดกับเขาต่อไป

"ครับ ผมจะเตรียมตัวเดี๋ยวนี้" ซุทานิ โคชิพยักหน้าตอบรับ จากนั้นก็หันหลังเดินออกไป

——

ในเวลานี้ เฉินเกอยังคงอาศัยอยู่ในโรงแรมกับทาตายุ ฟุตาบะ

ทั้งวันนี้ ทาตายุไม่ได้รับข่าวจากตระกูล ซึ่งนี่หมายความว่าตระกูลคิมคาวะยังไม่มาหาเรื่องตระกูลฟุตาบะ อีกทั้งนี่ก็เป็นสิ่งที่เฉินเกอคาดไว้เช่นกัน

ไม่มีเหตุผลหรือใบหน้าที่จะไปหาตระกูลฟุตาบะ หากเรื่องคืนนั้นถูกเปิดเผยออกไประหว่างการเผชิญหน้า อย่างนั้นเขาก็จะตายลงในสังคมจริงๆ ลูกชายคนเล็กของตระกูลคิมคาวะที่ยิ่งใหญ่ จะกลายเป็นเรื่องตลกของทั้งประเทศโวกั๋ว อีกทั้งยังจะทำให้สถานะของตระกูลคิมคาวะตกต่ำไปด้วย

"ฉันอยากกลับไปพูดเรื่องนี้กับคุณพ่อให้ชัดเจน" ตั้งแต่ออกจากตระกูลคิมคาวะมา ทาตายุ ฟุตาบะก็คิดเรื่องนี้มาโดยตลอด เธอรู้ว่าตนไม่สามารถซ่อนตัวได้ตลอดไป อีกทั้งยังคนเชื่อด้วยว่าถ้าเธอพูดความจริง พ่อของเธอจะถอนหมั้น

"ตามใจเธอ" เฉินเกอพูดอย่างไม่ใส่ใจ เขาแค่ปกป้องความปลอดภัยของทาตายุเท่านั้น เรื่องอื่นเขาไม่ยุ่ง

"ไม่งั้นนายช่วยแกล้งเป็นแฟนฉันหน่อยได้ไหม?" จู่ๆทาตายุ ฟุตาบะก็มองไปที่เฉินเกอ

"พรูด!" เฉินเกอพ่นชาที่เขาเพิ่งดื่มเข้าไปออกมา

หลังจากเช็ดปากและหน้าอกเปียกชื้น เฉินเกอก็เบิกตามองไปที่เธอและถามว่า "เธอพูดว่าอะไรนะ?"

"นายช่วยแกล้งเป็นแฟนของฉันหน่อยสิ ถ้าพ่อของฉันรู้เรื่องที่เคซา คิมคาวะทำ เขาจะต้องยุติการหมั้นหมายอย่างแน่นอน แต่คนอื่นๆ ในตระกูลอาจไม่เห็นด้วย หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลคิมคาวะ ตระกูลของเราก็อยู่รอดได้ยาก"

"คนพวกนั้นเอาแต่รอให้ฉันแต่งงานกับเคซา คิมคาวะมาตลอด ก็เพื่อแลกกับความช่วยเหลือจากตระกูลคิมคาวะและนำผลประโยชน์มาสู่พวกเขา ถ้านายเป็นแฟนฉัน ฉันคิดว่าพ่อของฉันจะสู้กับคนในตระกูลพวกนั้นแน่"

ทาตายุ ฟุตาบะยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีเหตุผลมากขึ้นเรื่อยๆ นั่นเพราะเฉินเกอเคยช่วยชีวิตเธอเอาไว้ พ่อของเธอไม่น่าจะปฏิเสธ ยิ่งไปกว่านั้นพ่อของเธอเป็นเจ้าบ้าน และมีสิทธิ์มีเสียงอยู่บ้างในตระกูล ถึงแม้ว่าคนในตระกูลจะค้านอยู่ในใจ แต่ก็ไม่สามารถพูดแรงเกินไปและมีความสัมพันธ์ที่ชะงักงันกับพ่อได้

"แค่กแค่ก เรื่องนี้ฉันขอคิดดูก่อนนะ" เฉินเกอไอสองครั้งและพูดอย่างอึดอัดอยู่บ้าง

"ยังต้องคิดอะไรอยู่อีก หรือว่ามีฉันเป็นแฟนทำให้นายรู้สึกรันทดใจหรือยังไง?" ทาตายุ ฟุตาบะเดินไปหาเฉินเกอและยืดหน้าอกขึ้นโดยตั้งใจ "อีกอย่างนี่ก็แค่แกล้งทำเป็นแฟนกันเท่านั้น หลังจากที่เรื่องนี้คลี่คลายแล้ว ฉันจะไม่ไปพัวพันนายแน่"

"นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่สำคัญก็คือ..." เฉินเกอส่ายหัว