บทที่ 961 จัดการตระกูลคิมคาวะ

"ยังไงก็กลับไปคุยกับคุณพ่อของฉันสักหน่อยเถอะ นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ฉันไม่กล้าตัดสินใจโดยพลการ ตระกูลคิมคาวะถึงกับกล้าจ้างนักฆ่าระดับแนวหน้า เรื่องนี้มันใหญ่เกินไปแล้ว" ทาตายุส่ายหัวของเธอ เธอไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไร

เฉินเกอไม่ได้พูดอะไร

ใกล้เที่ยง ทั้งสี่ก็มาถึงคฤหาสน์ของตระกูลฟุตาบะ

เลขาของทากูยะรอต้อนรับอยู่ข้างนอกก่อนแล้ว เพียงแต่กลับมาคราวนี้ เฉินเกอไม่รู้สึกว่ามีคนกำลังซุ่มมองอยู่อีกต่อไป

"คุณหนูทาตายุ คุณเฉินเกอ โปรดเข้ามาเร็วเข้าเถอะค่ะ คุณท่านรออยู่ข้างใน!" เลขาหยิบของที่อยู่ในมือของทาตายุแล้วรีบพูดขึ้น

เมื่อเข้ามาในคฤหาสน์ ทากูยะ ฟุตาบะก็นั่งอยู่ในห้องโถงต้อนรับ พอเห็นคนเข้ามาก็รีบลุกขึ้น

"เข้ามาเร็วเข้า ฉันขอให้คนในตระกูลเตรียมอาหารแล้ว น้องชายสองคนนี้เมื่อมาถึงย่อมถือเป็นแขกเช่นกัน ถือซะว่านี่เป็นบ้านของตัวเอง ไม่ต้องเกรงใจ นั่งได้ตามสบาย อีกเดี๋ยวก็ทานอาหารได้แล้ว!" ทากูยะ ฟุตาบะเหลือบมองที่ซินแสกุ่ยและไป๋เสี่ยวเฟยแต่ไม่นานนักก็กลับไปมองที่เฉินเกอ

"พ่อคะ หนูมีเรื่องจะบอกพ่อสักหน่อย" เมื่อเข้าประตูมา ทาตายุก็รีบพูดขึ้นทันที

"โอ้ เรื่องอะไรหรือ?" ทากูยะมองไปที่ลูกสาวของเขาอย่างรวดเร็ว

"ไม่มีอะไร ก็แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ค่อยคุยกันหลังอาหารเย็นน่าจะดีกว่า!" ยังไม่ทันที่ทาตายุจะได้พูดต่อ เฉินเกอก็ขัดจังหวะขึ้นมา

อีกเดี๋ยวก็จะทานอาหารแล้ว หากมาพูดเรื่องพวกนี้ตอนนี้ คงจะทานข้าวกันไม่อร่อยแน่ รอให้ทานอาหารเสร็จแล้วค่อยพูดยังจะดีกว่า นี่ไม่ได้กินเวลาอะไรมากนัก

"อืม เรื่องเล็กน้อย" ทาตายุกลืนสิ่งที่กำลังจะพูดกลับเข้าไปในท้อง

"อย่างนั้นก็ค่อยว่ากันหลังอาหาร ฉันเพิ่งเปลี่ยนเชฟไปเมื่อสองวันก่อน ตอนนี้เป็นเชฟจากหัวเซี่ย อีกเดี๋ยวน้องชายทั้งหลายลองชิมดูว่าถูกปากหรือไม่!" ทากูยะไม่ได้ใส่ใจอะไร ตอนนี้มีเฉินเกออยู่ที่บ้าน เขามีความสุขมาก

"ได้เลย ได้เลย" เฉินเกอหัวเราะ ราวกับว่าไม่ได้รับผลกระทบจากอารมณ์เชิงลบเหล่านั้นเลยสักนิด

หลังจากหัวเราะพูดคุยกันไปครึ่งชั่วโมงก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว คนใช้หลายคนในตระกูลก็ยกจานอาหารเข้ามาด้านใน

"นั่งลงเถอะ ตระกูลเราไม่มีกฎเกณฑ์อะไร ในเมื่อพวกนายเป็นเพื่อนของคุณเฉินเกอ ก็ย่อมถือเป็นเพื่อนของตระกูลฟุตาบะเช่นกัน เพียงแต่ระยะนี้มีบางอย่างเกิดขึ้นในตระกูลของเรา ไม่อย่างนั้นเพื่อนของคุณเฉินเกออยู่ที่นี่หลายวันทั้งที่ พวกเราคงให้คนพาพวกคุณไปเที่ยวเล่น!"

อารมณ์ของทากูยะยังคงดีมาก แต่ก่อนที่คำพูดของเขาจะสิ้นสุด น้ำเสียงของเขาก็กลายเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาอยู่บ้าง ตอนนี้เขาไม่กล้าให้สองคนนี้อยู่ในตระกูล เพราะหากเกิดอุบัติเหตุใดๆ ขึ้นมา เขาคงจะรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ไหว

"แต่ว่าพ่อหนุ่มเฉิน นายเองไม่ใช่ไม่รู้สถานการณ์ของตระกูลเรา หากพวกเขาอยู่ด้วยแล้วเกิด..." สีหน้าของทากูยะเผยแววลำบากใจ

"ไม่ให้พวกเขาอยู่ที่นี่ ถึงจะอันตรายที่สุดต่างหาก" เฉินเกอยิ้มพร้อมโบกมือ ก่อนจะพูดอย่างสบายๆ "ไม่ต้องกังวล ผมจะรับรองความปลอดภัยของพวกเขาเอง ถึงแม้ว่าจะมีอุบัติเหตุใดๆ ผมก็จะรับผิดชอบเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลฟุตาบะของคุณ!"

"ก็ได้ ในเมื่อนายเอ่ยปาก ฉันก็ตอบรับ!" หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ทากูยะก็ยังคงเลือกที่จะฟังคำพูดของเฉินเกอ" ไปทำความสะอาดห้องพักสองห้อง เอาให้อยู่ติดใกล้กับคุณเฉินเกอหน่อย!"

"เข้าใจแล้ว!" เลขาพยักหน้าและเดินออกจากโถงต้อนรับทันที

ในไม่ช้า อาหารหัวเซี่ยมากกว่าสิบอย่างก็ถูกนำขึ้นมาบนโต๊ะ ยกเว้นจานไก่กับปลา จานอื่นล้วนเป็นอาหารธรรมดาๆ แต่กลับมีรสชาติและรูปลักษณ์ที่ดีอย่างมาก แต่ดูก็รู้ว่าอย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นระดับเชฟประจำโรงแรม