บทที่264 เจอเพื่อนเก่า

บทที่264 เจอเพื่อนเก่า

อย่างที่คาดไว้ไม่ผิด ทันทีที่ประตูเปิดออก และตอนที่หญิงสาวกับผู้ช่วยสาวเดินเข้ามาพร้อมกัน

ในที่สุดเฉินเกอก็เห็นใบหน้าของเธออย่างชัดเจน

“หลิวย่าหนาน？ใช่คุณจริง ๆด้วย！”

หลิวย่าหนาน เพื่อนสมัยเรียนมัธยมตอนต้นของเฉินเกอ และก็เป็นลูกสาวของผู้อำนวยการโรงเรียนสมัยเรียนมัธยมตอนต้นของเฉินเกอ และตอนนั้นที่เรียนกับเฉินเกอและลี่เสี้ยวผลการเรียนของพวกเขาดีมาก

และยังเคยเข้าร่วมการแข่งขันบางอย่างภายนอกโรงเรียนด้วยกัน

ความสัมพันธ์ในตอนนั้น ถือว่าค่อนข้างดี

แต่หลังจากนั้น หลังจากที่ทั้งสองคนสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายเสี้ยนอีจง ก็ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันอีก

ในตอนแรก เพื่อนร่วมชั้นใหม่หลายคนที่ยังไม่รู้จักกัน หลิวย่าหนานยังชวนเฉินเกอไปทานข้าวที่โรงอาหารพร้อมกันอยู่เลย และหลังจากเลิกเรียนก็ยังมาหาเฉินเกอ และพูดคุย เกี่ยวกับสถานการณ์ของพวกเขา

แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่วัน หลิวย่าหนานก็ไปทานข้าวกับเพื่อนร่วมห้องของเธอ และความถี่ที่มาหาเฉินเกอพูดคุยกันก็น้อยลงไปเรื่อย ๆ

และต่อมาก็กลายเป็นหนึ่งสัปดาห์เจอกันหนึ่งครั้ง และยังทักทายกันในตอนต้นเทอมอยู่

แต่หลังจากนั้น เมื่อเขาเห็นเฉินเกอก็ราวกับเป็นเพียงแค่อากาศเท่านั้น ไม่สนใจเขาโดยตรงเลย

จนมาถึงช่วงมัธยมตอนปลาย หลิวย่าหนานกับเฉินเกอก็กลายเป็นเหมือนคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกัน

ต่อมาพวกเขาก็สอบเข้ามหาวิทยาลัย หลิวย่าหนานไปต่อที่มหาวิทยาลัยที่เยี่ยนจิง ส่วนเฉินเกอก็อยู่ต่อที่จินหลิง

จะว่าไป ก็ไม่ได้เจอกันประมาณสามปีแล้ว

ไม่คิดว่าหลิวย่าหนานจะพัฒนาได้ดีมาก และกลายเป็นหัวหน้าแล้ว

“เฉินเกอ？เป็นคุณเองหรอ？”

เมื่อหลิวย่าหนานเห็นเฉินเกอ ก็ตกตะลึงเช่นกัน

นั่นสิ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีแล้ว แต่ช่วงสมัยเรียนมัธยมตอนปลาย การเปลี่ยนแปลงที่ลึกซึ้งของเขากับเฉินเกอจากเพื่อนที่ดีมากกลายมาเป็นคนแปลกหน้าแบบนี้ ในใจของหลิวย่าหนานเข้าใจดีที่สุด

ดังนั้นจู่ ๆมาเจอกันกะทันหันแบบนี้ ก็รู้สึกอับอายและตกตะลึง

“ฉันเพิ่งสำเร็จการเข้างานเมื่อกี้นี้ และเตรียมตัวจะมาทำงานที่นี่！”

เฉินเกอยิ้ม

“ออออ ก็ว่าอยู่！” หลิวย่าหนานยิ้มเบาๆ และมองดูสำเนาเอกสารของเฉินเกอกับหยางหมินเฉว่

“ย่าหนานคุณสุดยอดจริง ๆเลย กลายเป็นหัวหน้าแล้ว！”เฉินเกอกล่าวอย่างชื่นชม หลังจากที่มองตำแหน่งป้ายที่อยู่ตรงหน้าอกของหลิวย่าหนาน

“อืมๆ ขอบคุณ แต่ว่าต่อไปคุณมาทำงานที่นี่ อย่าเรียกฉันว่าย่าหนาน หรือคุณสามารถเรียกฉันว่าหัวหน้าหลิวก็ได้！”

หลิวย่าหนานกล่าวราวกับว่าหลีกเลี่ยงอันตราย

“อืม！”

เฉินเกอพยักหน้า

“ผู้ช่วยหลี่！”หลิวย่าหนานปิดข้อมูลแล้วพูดว่า“อันที่จริง กลุ่มของเราเป็นกลุ่มใหม่ที่เพิ่งตั้งขึ้นมา และขาดพนักงานสองคนจริง ๆ แต่ตอนนี้ กลุ่มของเราเตรียมเน้นคุณภาพมากกว่าปริมาณ ดังนั้นในพวกเขาสองคน ฉันเอาแค่คนเดียวเท่านั้น！”

หลิวย่าหนานกล่าว

ในขณะนี้ สีหน้าของหยางหมินเฉว่เต็มไปด้วยความกังวล

ในเมื่อเฉินเกอกับหลิวย่าหนานพวกเขาสองคนรู้จักกัน แน่นอนว่าหลิวย่าหนานต้องเลือกเฉินเกอไม่เลือกตัวเธออย่างแน่นอน

เฮ้อ ทำไมถึงได้โชคร้ายขนาดนี้！

แต่ว่า หลังจากที่หลิวย่าหนานมองไปที่เฉินเกอจางๆ แล้วเขาก็กวาดสายตากลับมาและมองมาที่หยางหมินเฉว่

“หยางหมินเฉว่ กลุ่มของเราตอนนี้ขาดพนักงานหญิงคนหนึ่งพอดี ดังนั้นก็คุณละกัน！”

“ส่วนคุณเฉินเกอ……”

หลิวย่าหนานมองไปที่เฉินเกอและกล่าว“ฉันรู้ว่าแผนกบริการหลังของเราขาดคนคนหนึ่ง คุณไปที่นั่นเถอะ และรับผิดชอบรวบรวมเอกสารต่าง ๆให้กับแต่ละกลุ่ม！”

เฉินเกอยังไม่ได้พูดอะไร

ผู้ช่วยสาวก็พูดขึ้น：“แต่ว่าหัวหน้าหลิว เฉินเกอเขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจินหลิง……”

“ฉันรู้ แต่ฉันก็ไม่มีวิธี ตอนนี้ก็แบบนี้ก่อน แล้วเฉินเกอคุณเห็นด้วยหรือเปล่า ถ้าคุณตกลง ฉันจะย้ายคุณไปที่นั่นก่อน รอให้การทำงานของคุณมีผลงานที่โดดเด่น ฉันสามารถยื่นคำร้องขอต่อฝ่ายบริหาร แล้วค่อยย้ายคุณกลับมาที่แผนกของเราเป็นอย่างไร？”

หลิวย่าหนานยิ้มอย่างไม่ตั้งใจและกล่าว

เพราะอะไรนั้นหรอ