ตอนที่ 278
บทที่278 ไปหาคู่
October 21, 2026
บทที่278 ไปหาคู่
“อืม อากงหวูมีอะไรเหรอ?”
เฉินเกอถูกอากงหวูดึงและนั่งลง
“แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องดี วันนี้ที่นายโทรมา ตอนแรกฉันจะบอกนายแล้ว แต่จะดีกว่าถ้าเจอกันค่อยบอก แต่ก็ไม่อยากให้
พี่ๆทั้งสามคนรู้!”
“อ๊ะ? ถ้าอย่างนั้นท่านพูดมาเลยอากงหวู!”
“ฉันนะ ตอนที่ฉันทำเหมือง มีเพื่อนของฉันคนหนึ่ง มาหลายปีแล้ว เขาก็ยังทำมาตลอด เมื่อไม่นานมานี้ฉันไปที่ตำบล และ
บังเอิญเจอเขา ฉันจึงเริ่มคุยกับเขา คุยไปมา หลานสาวของเขาอายุไล่เลี่ยกับนาย และกับเสี่ยวเฟิงอายุเท่ากัน!”
“เธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเร็วกว่าพวกนายหนึ่งปี และตอนนี้ครอบครัวกำลังรีบหาคู่ให้เธอ
ฐานะบ้านเธอดี มีเงิน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีข้อกำหนดพิเศษใด ๆ พวกเขาแค่ต้องการคนที่ซื่อสัตย์เป็นคนดี!”
“ฉันอยากแนะนำเธอให้นายรู้จัก ลูกสาวบ้านนั้น มีพี่สาวและน้องสาว เธอเป็นคนโต!”
“ฉันแค่อยากจะปรึกษานาย พรุ่งนี้หาเวลาให้พวกเธอเจอกันแนะนำเธอให้คุณรู้จัก! สำหรับเสี่ยวเฟิง ฉันจะไม่บอกเขา!นายก็
ไม่ต้องไปพูด!”
ความคิดของอากงหวูเฉินเกอเข้าใจ
คงเห็นว่าเขาทำงานลำบาก ก็เลยคิดว่าจะหาใครสักคนมาให้เขา
ช่างเป็นห่วงเขาจริงๆ
ก็เหมือนครั้งที่แล้วที่ลี่เสี้ยวทำ
แต่ว่า เฉินเกอมีซูมู่หาน บวกกับครั้งที่แล้วที่หาคู่ไม่เป็นที่พอใจ เฉินเกอถูกแม่ลูกสองคนทำให้เกิดความหวาดกลัว ดังนั้น
จิตใจเขาต่อต้านกับเรื่องนี้!”
“อากงหวูไม่จำเป็น ผมมีแล้ว ขอบคุณท่านมาก!”
เฉินเกอยิ้ม
“ไม่มีอะไรหรอ มีแล้วก็ช่างมัน คนที่ควรพบก็ไปพบก่อน ก็ไม่ใช่ว่าจะสำเร็จ แค่รู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง!”
อากงหวูพูด
ฉากนี้ เกือบจะเหมือนกับเมื่อครั้งที่เรื่องลี่เสี้ยว
พูดขนาดนี้แล้ว
เฉินเกอก็ไม่กล้าพูดว่าเขามีเงิน อย่าแนะนำให้ผมเลย
ปฏิเสธก็ไม่ได้ ตอบตกลงก็ไม่ได้
แต่ไม่ว่ายังไง ไม่ว่าจะเป็นลี่เสี้ยวหรืออากงหวู พวกเขาจริงใจต่อเขาจริงๆ เฉินเกอคนนี้แน่นอน เขาไม่อยากทำให้
อากงหวูผิดหวังจริงๆ
เฉินเกอพยักหน้าตกลง “โอเค พรุ่งนี้ผมไป!”
“ตกลง ฉันจะโทรหาเขาเดี๋ยวนี้!”
อากงหวูรีบไปโทรศัพท์ ไม่นานก็กลับมาอย่างมีความสุข
“โอเคโอเค ผู้หญิงทางโน้นพรุ่งนี้มีเวลาพอดี นัดมาเจอกัน ไม่ต้องมีใครไปด้วย นี่คือเบอร์โทรเขา เดี๋ยวก็โทรหาเธอนะ
สองคนพรุ่งนี้จะไปเล่นที่ไหน ขึ้นอยู่กับนาย ปากหวานหน่อยนะ!เธอชื่อหวางหมิน พ่อแม่ของเธอเป็นครู ดังนั้นนิสัยของเธอ
ต้องดีแน่ๆ
อากงหวูพูดอย่างมีความสุข
“เอาล่ะ ผมกลับไปค่อยโทร”
เฉินเกอพยักหน้า
หลังจากสนทนากับอากงหวูได้สักพัก.
เฉินเกอก็กลับบ้าน
คิดทบทวนเสร็จ ก็ได้โทรศัพท์
“ฮัลโหล คุณหาใคร?”
เสียงผู้หญิงแว่วมา
“ผมชื่อเฉินเกอ คุณคือหวางหมินใช่ไหม? อากงหวูแนะนำให้ผมโทรหาคุณ!”
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเกอโทรหาคนอื่น เขาต้องการเปิดเผยและใจกว้างมากกว่านี้ แต่เขาก็ยังระมัดระวังตัว
“อ่ออ่อ ฉันรู้แล้ว”
หวางหมินพูดเสร็จและรอให้เฉินเกอพูดต่อ
“คุณยุ่งไหม?” เฉินเกอถาม
“ฉันโอเค คุณพูดเลย!”
“เมื่อก่อนคุณไปโรงเรียนมัธยมต้นที่ไหน?อี้จงหรือเอ้อจง?”
เฉินเกอหาคำถามมาพูด
“ฉันอยู่เอ้อจง แล้วคุณล่ะ?”
“ผมอยู่อี้จง! ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้คุณมีเวลาไหม? ในตำบลเปิดร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดดิคอส พวกเราไปเจอกันตรงนั้น?”
เฉินเกอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ ดังนั้นเขาเลยตัดสินใจเอง
“ได้!”
“โอเค ถ้าอย่างนั้นคุณรีบพักผ่อน!”
“อืมอืม!”