บทที่280 เป็นคู่เวรคู่กรรมเลยเจอกันบ่อย

บทที่280 เป็นคู่เวรคู่กรรมเลยเจอกันบ่อย

นี่ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญฉันแค่มากินของ เสี่ยวเสี่ยว คนนี้เป็นใคร?”

จู่ๆผู้ชายคนหนึ่งก็มองไปที่เฉินเกอแล้วถาม

“อ่ออ่อ เขาเป็นเพื่อนฉัน พวกเธอมีธุระ ก็ไปกินอาหารก่อน!”

เมื่อหวางเสี่ยวได้ยินพวกเธอเรียกชื่อของเขา

รู้สึกตื่นเต้นมาก

คนเหล่านี้ไม่ใช่ใครที่ไหน พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมต้นของเธอเอง และพวกเขาทั้งหมดก็อยู่ในวิทยาลัยแห่งเดียวกัน

ไม่คาดคิดว่ากลัวอะไรก็ต้องเจออย่างนั้น ในที่สุดก็เจอพวกเขาจริงๆ

“อย่าบอกนะเสี่ยวเสี่ยว เธอรีบแนะนำให้พวกเราเร็วๆ ว่านี่เป็นเพื่อนแบบไหนกันนะ? นอกจากนั้น ยังสั่งอาหารอร่อยๆมากมาย

ให้เธอ พวกเราต้องรู้ให้ได้

หลายคนพูดอย่างตื่นเต้น

“เสี่ยวเสี่ยว? เจ้าชื่อหวางหมินไม่ใช่เหรอ” เฉินเกอถามอย่างสงสัย

“หวางหมินเหรอนั่นคือพี่สาวของเสี่ยวเสี่ยวอืมอืม? เกิดเรื่องอะไร? คุณไม่รู้จักหวางเสี่ยวแล้วพวกคุณกำลังทำอะไรอยู่?”

หลังจากนั้น คนเหล่านี้ต่างพากันมึนงงเล็กน้อย

“เฉินเกอหุบปากเดี๋ยวนี้!”

หวางเสี่ยวยืนขึ้นด้วยความตื่นเต้น

จากนั้นเขาก็ดึงคนสองสามคนไปข้างๆ

ดูเหมือนจะอธิบายให้พวกเขาฟัง

สำหรับเฉินเกอ หลังจากนั้นเขาก็เข้าใจบ้าง

ฉันจำได้ว่าอากงหวูเคยพูดว่า หวางหมินมีน้องสาวคนหนึ่ง ที่อายุน้อยกว่าเธอสองหรือสามปี

เป็นไปได้ไหมว่า หวางเสี่ยวคนนี้เป็นน้องสาวของหวางหมิน?

วันนี้นัดมาหาคู่ หวางหมินไม่มา แต่ส่งน้องสาวของเธอแทน?

แม่ง ผมว่าแล้ว ดูเธอเหมือนไม่มีความจริงใจในการมาหาคู่

พอมาถึงก็จงใจถามถึงเรื่องบ้านเรื่องรถ

หลังจากนั้น หวางเสี่ยวก็กลับมาพร้อมกับพวกเขา

ในขณะนี้ใบหน้าของหวางเสี่ยวบูดบึ้ง “ใช่เฉินเกอ ฉันชื่อหวางเสี่ยวและหวางหมินเป็นพี่สาวของฉัน แต่คุณรู้ไหมว่าทำไมพี่สาวของ

ฉันถึงขอให้ฉันมา? เพื่อตั้งใจมาทดสอบคุณ เพราะตั้งแต่คุณปู่บอกพี่สาวแล้ว พี่สาวของฉันก็จริงจังมาก แต่วันนี้

คุณทำให้ฉันผิดหวังมากเกินไป คุณพูดแต่เรื่องไร้สาระ เมื่อกี้ฉันบอกเพื่อนของฉันในสิ่งที่คุณพูดกับฉัน พวกเขาสามารถ

เป็นพยานได้ ว่าคุณขี้โม้!”

“ยิ่งไปกว่านั้น สภาพครอบครัวของคุณลำบากกว่าที่เราคิด ใช่ไหม?”

หวางเสี่ยวโยนภาระให้เฉินเกอแล้วพูดต่อ

“ถูกต้องแล้ว ที่แท้ก็นัดมาหาคู่นี่เอง โว้ย ฉันขอบอกพี่ชายคนนี้ รู้ไหมว่าพี่หวางหมินของเราสวยแค่ไหน? อย่างนายเหรอยัง

อยากคบกับพี่หวางหมินของพวกเรา!?”

ผู้ชายคนหนึ่งพูดอย่างเย็นชา

“ฮึ พี่หวางหมิน เป็นดาวอยู่ในเอ้อจง นายล่ะ คุณก็เป็นแค่ตัวตลกในอี้จง ดูตอนนี้ซิ คุณใช้วิธีให้คนรุ่นก่อนสงสาร ให้ผู้ใหญ่ทั้ง

สองฝ่ายเป็นแม่เล้า คุณเคยคิดบ้างไหม ถ้าพี่หวางหมินอยู่กับคุณ คุณจะเอาอะไรเลี้ยงดูเธอ?”

ผู้หญิงคนหนึ่งยังบอกอีกว่า “อย่าพูดเรื่องอื่นเลย แค่ดูกระเป๋าที่คุณห้อยอยู่ หลายพัน แต่พี่หวางหมินอยากได้ดีกว่านี้ คุณจะ

ซื้ออย่างไง?”

พวกผู้หญิงต่างพากันพูด

“ที่รัก ฉันชอบนาฬิกาที่คุณใส่มากกว่า นาฬิกาเรือนนี้ราคาหนึ่งหมื่นกว่าหยวน ใส่อย่างนี้ออกไปค่อยไม่ขายหน้า!”

หญิงสาวอีกคนจับแขนของผู้ชายอีกคนอย่างสนิทสนม

เพื่อโชว์นาฬิกาบนข้อมือเขา

จากนั้นเขาก็มองไปที่เฉินเกอและพูดว่า “เฉินเกอคุณไม่ใส่นาฬิกาออกมาข้างนอกเหรอ? คุณไม่รู้เหรอว่าผู้ชายที่ใส่นาฬิกา

เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นผู้ใหญ่? หรือไม่แม้ว่าคุณจะไม่สามารถซื้อนาฬิกาที่ดีแบบนี้ได้ ราคาสิบกว่าหยวนก็ควรใส่?”

“ถูกต้อง ทำตัวอย่างนี้ยังกล้านัดพี่หมินหมินออกมา?”

ดูเหมือนพวกเขาจะคุยกันไว้ก่อน

ทั้งหมดก็เจาะจงมาทางเฉินเกอ

สิ่งที่พูดมาก็เกี่ยวกับเรื่องเงินทั้งหมด

พวกเด็กๆกลุ่มนี้ วิธีโอ้อวดว่าตัวเองรวยอย่างนี้เฉินเกอเจอมาเยอะแล้ว

แต่ก็ไม่อยากทำให้พวกเขาหน้าแตก

ในขณะนี้ เนื่องจากพวกเขาไม่ต้องการให้ตัวเองคบกับหวางหมินก็เป็นความปรารถนาของเขาพอดี

เฉินเกอก็อยากรีบไปจากที่นี่

แต่เวลานี้