บทที่352 จ้าวยีฟานแทบจะเป็นลม

บทที่352 จ้าวยีฟานแทบจะเป็นลม

กลุ่มฝูงชนตกใจกับเสียง เมื่อพวกเขาเงยหน้ามองไป ก็มองเห็นบนผิวทะเล ภายใต้แสงสลัวยามค่ำคืน พวกเขาเห็นเรือ

สำราญหรูหราสุดอลังการหลายสิบลำ ปรากฏขึ้นมาอย่างหรูหรา

ทำไมถึงพูดว่าหรูหราอลังการ?

เพราะทุกคนมองคุณชายหยาง ก็รู้สึกว่าหรูหรามากแล้ว แต่เมื่อเห็นเรือสิบกว่าลำนี้ สดใสแพรวพราวเหมือนกาแล็กซี่

โดดเด่นไม่ธรรมดา

“พระเจ้า! ลำหนึ่งราคาเท่าไหร่เนี่ย?”

กลุ่มผู้หญิงต่างพากันตะโกนด้วยความตื่นเต้น

แม้แต่ซูมู่หานก็ตกตะลึง

คุณชายหยางประหลาดใจและตกตะลึง ทำหน้างุนงง

“คุณชายหยาง คุณชายหยาง!” ทั้งหมดนี้ คือเรือสำหรับปาร์ตี้ล่องเรือคืนนี้เหรอ? พวกเราตื่นเต้นมาก?”

หญิงสาวคนหนึ่งตื่นเต้นจนดึงแขนคุณชายหยาง

ใช่ ตอนแรกปาร์ตี้ล่องเรือประเภทนี้ มักมีไว้สำหรับนักธุรกิจใหญ่ที่ร่ำรวยและคนดังเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วม

คนธรรมดาอย่างพวกเธอสามารถรับชมได้ทางทีวีเท่านั้น

แต่ไม่คาดคิดว่า การเข้าร่วมในครั้งนี้ ก็จะได้เห็นฉากใหญ่ขนาดนี้

จ้าวยีฟานก็สีหน้าขาวซีด ตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่……ไม่ใช่ เรือสำราญเหล่านี้ ได้รับการออกแบบโดยผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของโลก เรือเหล่านี้คงมาจากเกาะ

เกาะสกายพาเลช แต่ละลำล้ำค่ามหาศาล!”

คุณชายหยางพูดด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่าเขาจะมีความรู้กว้างขวาง แต่ฉากอย่างนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาได้

“อ๊ะ? คุณชายหยาง เกาะสกายพาเลชคืออะไร?”

กลุ่มผู้หญิงถาม ไม่เคยได้ยินเลยมาก่อน

“เกาะสกายพาเลชเป็นเกาะเล็กๆในทะเล ฉันก็เคยได้ยินที่พ่อพูดเช่นกัน มีมหาเศรษฐีผู้ร่ำรวยระดับโลก ที่ซื้อเกาะทั้งเกาะ และ

สร้างเกาะทั้งหมดให้กลายเป็นเกาะที่งดงามเหมือนทะเลในสวรรค์ มันเป็นผลงานชิ้นใหญ่ สรุปแล้วคือหรูหรา

และรุ่งเรืองมาก!”

“อ๊ะ เราไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่า มีบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ หน้าตาเป็นอย่างไร? คุณชายหยาง ช่วยพาพวกเราไปดูรอบๆ

หน่อยได้ไหม?”

ทุกคนถามด้วยความคาดหวัง

คุณชายหยางส่ายหัว

“ฉันคิดว่ามันจะไม่ได้ พูดตามตรง พ่อของฉันโชคดีที่ได้เห็นสักครั้ง แต่เขาอยู่บนเกาะเพียงไม่กี่นาที และไม่อนุญาตให้

ถ่ายภาพ อย่างไรก็ตามพ่อของฉันบอกว่า เขาไปครั้งนี้ มันคุ้มค่าทั้งชีวิต ฉันประหลาดใจมาก พ่อของฉันฐานะดีขนาดนี้

ยังคงชื่นชมบูชาสถานที่แบบนี้!”

เมื่อคุณชายหยางพูดอย่างนี้ ทุกคนก็ยิ่งคาดหวังมากขึ้น

จ้าวยีฟานถึงกับคิดว่า อนิจจา ถ้าตัวเองโชคดีได้ไปดูสักครั้งคงจะเลิศมาก

ช่างน่าเสียดาย

“แต่อย่าเพิ่งท้อนะทุกคน เดี๋ยวฉันจะลองดู ฉันจะพยายามพาพวกเธอเข้าไปชมทิวทัศน์รอบเกาะ แต่พวกเธอสามารถมอง

ได้จากระยะไกลเท่านั้น!”

คุณชายหยางยิ้มแหย่ๆ

“ดีๆ!”

ทุกคนต่างพากันตื่นเต้น

ขณะนี้ คณะล่องเรือหรูหรานี้มาถึงแล้ว

คุณชายหยางกับพวกจ้าวยีฟานไม่กล้าที่จะพูดเสียงดัง หลบไปอยู่ข้างๆอย่างเชื่อฟัง

“แม่งเอ๋ย ดูพนักงานบนเรือสำราญเกาะสกายพาเลชซิ เสื้อผ้าของพวกเขา แพงมาก!”

“แพงแน่นอน”

“แม่เจ้า ถ้าฉันสามารถเป็นพนักงานตรงนั้นได้ก็คงดี!”

มีผู้หญิงบางคนอดไม่ได้ที่จะพูด

“เหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้าก่อนหน้านี้ ฉันคิดว่าเฉินเกอเป็นท้องฟ้า จนกระทั่งต่อมาฉันได้พบกับคุณชายหยางทำให้

ฉันมีวิสัยทัศน์ที่กว้างใหม่ และตอนนี้ ฉันได้พบกับความอัศจรรย์อีกมุมหนึ่ง!”

ดวงตาของจ้าวยีฟานแสดงความอิจฉาและแอบพูดในใจ

สำหรับซูมู่หาน เธอก็ตกใจเล็กน้อย และเธอก็ก้าวออกไปยืนอยู่ข้างๆ

เรือสำราญก็มาถึง

จากบนเรือ มีพนักงานสาวเสิร์ฟมากกว่า 20 คน ยืนต่อเนื่องกันทั้งสองข้างของท่าเรือ การแต่งกายของพนักงานเสิร์ฟคล้าย