บทที่361 ได้รับการกระตุ้น

บทที่361 ได้รับการกระตุ้น

“เป็นเขา?”

ถึงแม้ว่าหูฮุ่ยหมินจะรู้ว่าเฉินเกอเองก็มาเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ แต่ก็ยังไม่ได้เจอเขา ได้มาเจอครั้งนี้ เห็นเขากอดขวดน้ำแร่อะไรพวกนั้น จึงอดที่จะมีสีหน้าที่ดูถูกขึ้นมาไม่ได้

เฉินเกอคนนี้ ถึงจะเปลี่ยนไปอย่างไรก็ยังเหมือนตอนที่อยู่มัธยมอยู่ดี

มาที่นี่ ก็ยังยกน้ำให้คนอื่นแบบนี้

ส่วนที่ว่าทำไมเฉินเกอถึงได้มาเรียนที่มหาวิทยาลัยฉู่ชวนนั้น หูฮุ่ยหมินไม่ได้รู้สึกมีความสนใจที่จะอยากรู้เลยเสียด้วยซ้ำ

ส่วนเฉินเกอ ตอนนี้ได้ถูกผู้หญิงด้านล่างล้อมรอบไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“เรื่องอะไรกัน?”

หัวหน้าเอ่ยถาม

“ผู้จัดการหลี่ เขานั่นไง คนที่บริจาคเงินมาหาแสน เขานี่แหล่ะค่ะ!”

ผู้หญิงสองสามคนนั้นเอ่ยพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่มีความเลื่อมใสศรัทธา

“อะไรนะ?”

เวลานี้เองที่บริเวณตรงนั้นเงียบลง

สวี่หยางหยางและหูฮุ่ยหมินที่อยู่ข้างบนเวทีนั้นต่างก็พากันตาค้างตะลึงพูดไม่ออก

เฉินจุนเหวินและเหลียงเฟยพวกเขาเองก็รู้สึกอึ้งไปเช่นกัน

และยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลินเซิ่งหนานที่โทรไปถามทางบ้านมาว่าจะทำตัวไม่ถูกขนาดไหน

แม้แต่ฟางเจี่่ยนนันและฟางหยีที่อยู่ตรงแถวสุดท้ายก็ยังพากันมองมาทางนี้อีกด้วย

“เธอ.....เธอเข้าใจผิดแล้วหรือเปล่า จะเป็นคนนี้ได้อย่างไร!!!”

สวี่หยางหยางเห็นเฉินเกอแล้วจึงเอามาเปรียบกับเหลียงเฟย ในใจนั้นเอ่ยพูดออกมาอย่างไม่พอใจ

แล้วอีกอย่างจะว่าไปแล้วเธอเองก็ไม่อยากที่จะเชื่อด้วย ว่าเฉินเกอจะบริจาคเงินจำนวนมากขนาดนั้นจริงๆ

แต่ความจริงกำลังเป็นไปในทิศทางนี้ไม่ใช่หรือ

ตอนนี้เขาก็บอกชัดแล้วว่าคนที่บริจาคเงินห้าแสนมาจากห้องของพวกเธอ

ไม่ใช่เหลียงเฟยที่เป็นคนบริจาค

แล้วก็ไม่ใช่หลินเซิ่งหนานเป็นคนบริจาคด้วยเช่นกัน

เหลือเพียงคนเดียวนั่นก็คือเฉินเกอ

“ไม่ได้เข้าใจผิดหรอก พวกเราจะจำผิดคนได้อย่างไร!”

ผู้หญิงคนนั้นอธิบาย

“เธอแน่ใจว่าเป็นเขานะ? เหอๆ ฉันรู้จักเขา ฉันกับเขาเรียนมัธยมมาด้วยกัน เขาเป็นคนจนๆคนนึง จะเอาเงินมากขนาดนั้นมาจากไหน ถึงแม้จะเขาจะเอาตัวเองไปขายก็ยังไม่ได้มีค่าพอที่จะได้เงินมากขนาดนี้มาเลย!”

หูฮุ่ยหมินรีบเอ่ยขึ้นมา

จะว่าไปเฉินเกอบริจาคเงินห้าแสนจริงๆ ก็จะเป็นการทำลายความหยิ่งในศักดิ์ศรีของพวกหูฮุ่ยหมิน

คิดดูว่าตั้งแต่มัธยมปลายพวกเธอก็เป็นที่รู้จักในฐานะครอบครัวที่ร่ำรวย

ส่วนเฉินเกอ เวลาอยู่ตรงหน้าเธอนั้นก็ได้รับบทบาทให้เป็นคนจนมาโดยตลอด

อย่างเช่นการซื้อของ

ถ้าหากหูฮุ่ยหมินใส่AdidasหรือNike ราคาเป็นพันแบบนั้น เฉินเกอก็คงจะใส่ในราคาไม่กี่สิบ หากใส่ราคาแค่หลักร้อยหูฮุ่ยหมินจะรู้สึกว่าไม่สบายเท่าไรนัก

แต่การบริจาคครั้งนี้ ตัวเองบริจาคไปหกพัน แต่อย่างเฉินเกอบริจาคซักห้าบาทถึงจะเป็นเรื่องปกติ

แต่ตอนนี้ ไม่คิดว่าจะบริจาคถึงห้าแสน

นี่นับว่าทำให้หูฮุ่ยหมินรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก

และยิ่งไปกว่านั้นผู้หญิงคนนั้นได้แสดงหลักฐานการโอนเงินต่อหน้าสาธารณะ และนั่นก็คือเฉินเกอจริงๆ!

จะเป็นไปได้อย่างไร! เขาจะกลายเป็นคนที่มีเงินมากขนาดนี้ได้อย่างไรกัน?

หูฮุ่ยหมินเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ส่วนทางด้านเฉินเกอนั้น ถึงแม้ว่าจะไม่ยอมให้เปิดเผย แต่ตอนนี้ก็คงจะทำอะไรไม่ได้แล้ว

ประกอบกับถูกเจ้าหน้าที่สองสามคนคะยั้นคะยอผลักให้ขึ้นไปบนเวที

เดิมทีแล้ว เหลียงเฟยยืนอยู่ตำแหน่งตรงกลาง

และขณะนั้นเองก็ถูกผู้หญิงสองสามคนนั้นดันออกไปอยู่ตรงด้านข้าง แล้วเอาตำแหน่งที่ยืนตรงนั้นให้กับเฉินเกอแทน

เหลียงเฟยหน้าเจื่อนไป

ส่วนสวี่หยางหยางนั้นยิ่งรู้สึกโมโหขึ้นมา

“นาย นาย นาย.....นายบริจาคเงินมากขนาดนั้นทำไมกัน?”

สวี่หยางหยางชี้ด่าว่าเฉินเกอ

“เฉินเกอ ฉันไม่รู้ว่านายไปเอาเงินมาจากไหน แต่ฉันหวังว่านายจะเห็นคุณค่าตัวเองหน่อยนะ อย่ามาทำอะไรเกินตัวหน่อยเลย!”

หูฮุ่ยหมินเองก็เอ่ยพูดตำหนิออกมา

ราวกับว่าหากไม่ได้พ่นคำพูดใส่เฉินเกอแล้วในใจของเธอจะไม่สงบอย่างไรอย่างนั้น

เฉินเกอมองทั้งสองคนนี้ แล้วรู้สึกโมโหเช่นกัน